“Ik had gewoon de benen niet meer”: Puck Pieterse en Shirin Van Anrooij blikken terug op een genadeloze Strade Bianche Donne

De iconische witte grindwegen van Toscane leveren steevast een veeleisende, slopende koers op, en de Strade Bianche Donne van dit jaar vormde geen uitzondering. De Nederlandse ster Puck Pieterse knokte om het podium, maar liep leeg op de beruchte Via Santa Caterina en werd uiteindelijk zesde in Siena. Ondertussen werkte haar landgenote Shirin van Anrooij zich door de zware finale naar de negende plaats, waarmee ze recente pech van zich afschudde richting de rest van de voorjaarsklassiekers.

Puck Pieterse speelde diep in de finale een hoofdrol en reed zelfs op kop naast Kasia Niewiadoma en Elisa Longo Borghini, voordat een achtervolgende groep vlak voor Siena weer aansloot. In haar nababbel erkende ze de fysieke tol die de dag op het hele peloton eiste. “Het was hard, maar dat gold voor iedereen,” stelde ze.

Terugblikkend op het koersverloop wees Pieterse op de agressieve tactiek en incidenten die het peloton snel uitdunnen. “De koers viel in plooi na een grote valpartij. Daarna had Vollering een lekke band. FDJ United - SUEZ reed ook vanaf het begin zo hard dat er niet veel rensters overbleven,” legde Pieterse uit.

Ondanks haar sterke positie de hele dag, bleken de laatste kilometers net te veel. “In de laatste vijf kilometer probeerde ik te wachten op de slotklim, maar ik had de benen gewoon niet meer.”

Pieterse was niet de enige Nederlandse met een sterke uitslag; Marianne Vos passeerde als zevende, kort gevolgd door Shirin van Anrooij als negende. Voor Van Anrooij draaide het einde louter om door de pijn heen te blijven duwen.

“In de finale was het voor mij een beetje overleven,” gaf Van Anrooij toe in haar nabespreking. Toch is ze zeer positief over haar opbouw. “Ik denk dat ik vanaf hier kan doorbouwen om hopelijk weer helemaal voorin mee te doen in de andere klassiekers.”

Ondanks het afzien had ze niets dan lof voor de unieke magie van de Toscaanse gravel. “Dit is een van de allermooiste koersen,” zei ze. “Het weer was ook super. Het is hier altijd weer speciaal. Als ik hier aan de start sta, heb ik zenuwen, maar kijk ik er ook echt naar uit. In deze koers moet je vanaf het begin aanwezig zijn. Ik was heel gemotiveerd.”

Voor Van Anrooij gaf de top tien broodnodig vertrouwen na een frustrerend openingsweekend in België.

“Ik wist dat mijn vorm in principe goed was, maar in de Omloop Het Nieuwsblad had ik pech met een lekke band. Dan blijf je met veel vraagtekens achter. Ik ben blij dat ik vandaag gewoon weer een goed gevoel had. De periode van de Ronde van Vlaanderen is voor mij dit voorjaar het belangrijkst. Hopelijk volgt er een mooie piek van Vlaanderen tot en met de Ardennen.”