Uitslag Strade Bianche 2026 | Tadej Pogacar domineert met solo van 78 km en wint bij zijn seizoensdebuut 2026, Del Toro en de 19-jarige Seixas completeren het podium

Tadej Pogacar heeft opnieuw uitgehaald op de Toscaanse grindwegen en Strade Bianche gewonnen, met een aanval van ver voor de finish en een lange solo naar Siena in zijn openingskoers van 2026.

De wereldkampioen zette zijn beslissende demarrage in met nog 78 kilometer te gaan op de meedogenloze sector Monte Sante Marie, waar hij alle rivalen loste en de rest van de koers veranderde in een solovoorstelling over de witte wegen van Toscane. Daarachter ontspoorde de strijd om de overige podiumplaatsen in een gespannen tactisch spel, met de Franse revelatie Paul Seixas en Pogacars UAE Team Emirates – XRG-ploeggenoot Isaac del Toro als sterkste uitdagers.

De koers werd al ver voor Pogacars aanval aan een uitzonderlijk hoog tempo gereden.

Een vroege kopgroep van negen renners, met onder anderen Jack Haig, Patrick Konrad en Tibor Del Grosso, kreeg nooit echt ruimte omdat UAE Team Emirates - XRG de koers vanuit het peloton controleerde. De echte schifting begon op de vijfsterren-sector Monte Sante Marie, het meest gevreesde stuk sterrato van de wedstrijd.

UAE-renners voerden het tempo beurtelings op. Florian Vermeersch nam over, waarna Jan Christen doortrok, het peloton op een lint zette en het veld drastisch uitdunde. De kopgroep werd ingerekend en de favorieten kwamen al snel geïsoleerd te rijden.

Met de koers al in stukken en brokken zette Pogacar de aanval in die de wedstrijd besliste.

Met een vinnige versnelling uit het zadel dwong de Sloveen meteen een schifting af die slechts een handvol renners kon proberen te pareren. Seixas wist kortstondig aan te haken en leverde een van de opvallendste tegenzetten van de dag, toen de 19-jarige het gat dichtte op de steile grindhellingen. Maar de inspanning was niet vol te houden.

Binnen enkele ogenblikken versnelde Pogacar opnieuw en moest de jonge Fransman passen, terwijl de wereldkampioen alleen de horizon in reed.

Eenmaal weg vond Pogacar een meedogenmatig ritme waarmee hij zijn voorsprong gestaag uitbouwde.

Ondanks dat er nog ruim 60 kilometer te gaan waren toen de aanval sloeg, bleef de kloof groeien omdat de achtervolgers geen gestructureerde jacht wisten te organiseren.

Tegen de tijd dat Pogacar de beslissende grindsectoren rond Siena bereikte, bedroeg zijn voorsprong ruim een minuut. De Sloveen had zelfs tijd voor een symbolisch moment op de Colle Pinzuto, waar de organisatie eerder in de week een gedenksteen voor zijn Strade Bianche-zeges had onthuld.

Langs de bocht waar hij vorig jaar ten val kwam gebaarde Pogacar rustig naar de camera, om daarna onverdroten zijn solo voort te zetten.

Terwijl Pogacar solo richting Siena reed, ontvouwde zich daarachter een felle strijd om de resterende podiumplaatsen.

Herhaalde aanvallen vormden uiteindelijk een elitegroep met Tom Pidcock, Matteo Jorgenson, Vermeersch, Romain Gregoire, Seixas, Del Toro en Christen. De groep brak meerdere keren uiteen en kwam weer samen over het golvende terrein richting Siena.

Uiteindelijke lanceerde Seixas een beslissende versnelling die de volgende schifting forceerde, met Del Toro als enige die meteen kon reageren.

Daarachter twijfelden de overige renners net lang genoeg om het duo een kleine kloof te gunnen. Christen probeerde kort te overbruggen, maar werd snel teruggehaald door de rest van de achtervolgers.

Voorin kwam de zege echter geen moment meer in gevaar. Na meer dan 70 kilometer solo hield Pogacar meer dan een minuut voorsprong bij de steile Via Santa Caterina richting de Piazza del Campo in Siena.

De prestatie onderstreepte opnieuw waarom Strade Bianche zo nauw verbonden is geraakt met de aanvallende stijl van de Sloveen.

Voor Pogacar betekende de overwinning een spectaculaire seizoensstart in 2026 en opnieuw het bewijs dat wanneer hij van ver gaat, zelfs de sterksten in het peloton vaak geen antwoord hebben.