Jarenlang bracht
Parijs-Roubaix voor
Wout van Aert niets dan hartzeer en frustratie. Ondanks dat hij een van de sterkste renners van het hele profpeloton is, glipte de grootste prijs in het eendagswerk hem telkens door de vingers door pech of slecht getimede momenten. Maar deze zondag rekende de Belgische klasbak eindelijk af met zijn kasseienspook en klopte hij
Tadej Pogacar in de velodroom. De zege herschrijft het verhaal van Van Aerts voorjaar volledig, levert hem een monumentale overwinning op en bewijst dat pure volharding uiteindelijk loont.
Lekke banden en pech bij de grote rivalen
Hoewel Van Aert de perfecte benen had voor de finale, kregen zijn voornaamste rivalen een stortvloed aan pech te verwerken. Pogacar reed een geweldige koers, maar moest drie keer een lekke band verhelpen. Telkens wanneer hij lek reed, moest hij een berg energie verbranden om terug te keren bij de kopgroep. Hij vocht tot in de eindsprint, maar die extra achtervolgingsinspanningen temperden onmiskenbaar zijn winstkansen.
Titelverdediger
Mathieu van der Poel kende eveneens een lastige dag vol technische problemen en tegenslag. De Nederlandse ster vocht zich knap in de debatten, maar moest in de velodroom genoegen nemen met de vierde plaats.
Deze overwinning draaide niet alleen om Van Aert, het was ook een grootse teamprestatie van de volledige ploeg Visma | Lease a Bike. De Fransman
Christophe Laporte was de absolute sleutelhelper, zo sterk dat hij zelf nog als vijfde eindigde.
Tijdens de koers reed Van Aert zelf lek op een verraderlijke kasseistrook. In vorige jaren had zo’n moment zijn wedstrijd gekost. Maar nu niet: Laporte nestelde zich op kop van de eerste groep en temperde bewust het tempo. Die ingreep gaf Van Aert de kostbare tijd om het euvel te verhelpen en weer aan te sluiten voor de echte finale begon.
Wout van Aert en Tadej Pogacar gingen hier bijna onderuit
Een trotse dag voor Laporte
Na de finish was Laporte dolgelukkig voor zijn ploegmaat. Hij legde uit hoe de ploeg de hachelijke situaties op de weg overleefde en onder zware druk rustig bleef.
“Vandaag hadden wij meer meeval dan de anderen, zelfs al reed Wout lek op een kasseistrook,” zei Laporte tegen
de pers. “Het was een wat ingewikkeld moment, maar ik zat vooraan om de groep wat af te remmen, en dat hielp hem terugkeren.”
Laporte, rijdend in zijn thuisland Frankrijk, voelde een bijzondere en emotionele band met deze enorme zege. Hij hielp Van Aert al jaren, en het zien slagen van het plan bracht hem zichtbaar veel vreugde.
“Ik vind dat Wout vandaag heel sterk was en hij verdient dit duizend keer,” vervolgde de Fransman. “Voor mij, als Fransman, is het speciaal om mijn kopman Parijs-Roubaix hier in Frankrijk te zien winnen. Het is magisch, het is een mijlpaal in een carrière. Ik ben echt trots dat ik deel uitmaak van deze ploeg en dat ik Wout eindelijk heb kunnen helpen om deze Parijs-Roubaix te winnen. Dat maakt me heel trots en heel blij.”