Giulio Pellizzari begon aan de Giro d’Italia 2026 als de renner met de grootste kans om het dichtst bij
Jonas Vingegaard te blijven in de strijd om het klassement, en op etappe 2 naar Veliko Tarnovo bevestigde hij die status door als enige klassementsrenner de eerste aanval van de Deen te kunnen volgen.
Pellizzari won in aanloop naar de Giro de Tour of the Alps en etaleerde daar al zijn vorm. Met goede benen aan de start staan is cruciaal, omdat de koers in de eerste week vaak al enkele lastige etappes telt, en de Italiaan slaagde voor de eerste test met vlag en wimpel.
“Ik voel me echt goed. Mijn benen zijn daar. Vingegaard is ontzettend sterk, maar ik ben blij dat ik dicht bij hem kon blijven en mijn mannetje stond,” zei Pellizzari in een interview met
La Gazzetta della Sport. Op de rustdag vlogen de renners van Bulgarije naar Italië en wordt de Corsa Rosa in het zuiden hervat, meteen met langere en zwaardere beklimmingen. De aankomst bergop naar Blockhaus in etappe 7 wordt de eerste echte test, waar Pellizzari en Vingegaard opnieuw frontaal tegenover elkaar staan. “Niemand is onklopbaar.”
Het wordt ook een belangrijke dag voor
Red Bull - BORA - hansgrohe, waar zowel Pellizzari als Jai Hindley zich kunnen testen – tegen de concurrentie en elkaar. Op papier starten ze als co-kopmannen. “Als renner weten we allemaal hoe sterk hij is. Maar voor mij telt de mens nog meer. We zijn grote vrienden, naast ploeggenoten, ook al schelen we zeven jaar,” zegt Pellizzari over de Australiër. “We hebben het samen erg naar onze zin, en dat maakt echt het verschil. Het is een bijzondere kerel.”
Grote Rondes zijn het uiteindelijke doel voor Pellizzari
Het gesprek verschoof naar het grotere plaatje: ooit een overwinning in een Grote Ronde. Op zijn 22ste heeft de Italiaan al genoeg signalen gegeven dat hij tot de beste van zijn generatie kan behoren; maar hij wil zich niet vastpinnen op strakke deadlines of doelen.
“Ik ben niet iemand van rigide plannen; ik ga op mijn gevoel af. Ik moet de dingen gewoon goed doen, en dan zal de tijd uitwijzen waar ik kan komen. Vandaag kan niemand weten of ik een Grote Ronde zal winnen of niet,” stelt hij. “En ik weet niet wanneer ik er klaar voor ben, of het dit jaar gebeurt, volgend jaar, of over vijf jaar.”
Toch valt niet te ontkennen dat de Italiaanse hoop nu grotendeels op zijn schouders rust, nu het thuisland al 10 jaar de Giro niet heeft gewonnen. “Ik zal er zeker alles aan doen om dat te bereiken, voor mezelf en voor Italië. Maar nu telt alleen het heden en dag na dag ontdekken hoever je kunt reiken,” besloot hij.