“Ik zou mentaal volledig gebroken zijn” – experts plaatsen vraagtekens bij Victor Campenaerts’ virale Giro d’Italia-gebaar richting de worstelende Arnaud De Lie

De moeizame start van Arnaud De Lie in de Giro d’Italia 2026 levert al een van de ongemakkelijkste zijlijnen van het openingsweekend op, en een viraal moment met Victor Campenaerts legt er nog een laag discussie bovenop.

De sprinter van Lotto-Intermarché kwam verzwakt door ziekte aan de start en moet al in overlevingsmodus koersen op terrein dat hem in betere doen kansen had geboden. In etappe 3 kwam De Lie opnieuw in de problemen op een van de hellingen, waarop Campenaerts op een opvallende manier te hulp schoot.

In plaats van een klassieke plakbidon vanuit de ploegleiderswagen leek de Team Visma | Lease a Bike-renner renners-onderling te helpen. De Lie gaf eerst een bidon aan Campenaerts, die hem later teruggaf en zo de worstelende sprinter een klein duwtje in de rug bezorgde om in koers te blijven.

Voor sommigen oogde het als een collegiaal gebaar tussen renners. Voor Eurosport-analist Bobbie Traksel had het moment echter een veel hardere lading.

“Dit was mijn moment van de dag,” zei Traksel in Eurosports Kop over Kop. “Een plakbidon. De Lie parkeerde zichzelf. Eerst geeft hij de bidon aan Campenaerts, daarna krijgt hij hem terug. Dat was echt een demotiverend moment.”

Jip van den Bos probeerde het positiever te duiden en noemde het “heel lief” en “een gunst onder vrienden”. Traksel geloofde niet dat hij het in de koers zo had beleefd. “Ik zou mentaal compleet gebroken zijn,” zei hij.

De ex-prof maakte vervolgens een duidelijk onderscheid tussen hulp van een wagen en zo zichtbaar geholpen worden door een andere renner. “Als je een plakbidon van de auto krijgt, denk je nog: ah, lekker,” vervolgde Traksel. “Maar als je hem van een renner krijgt, en dan ook nog van een andere ploeg, dan zou ik mijn fiets meteen aan de kant zetten. Als je zó slecht bent, waarom kom je dan naar de Giro? Zo kom je er niet doorheen.”

Die opmerkingen raken aan de bredere vraag rond De Lie’s vorm in de openingsdagen van de Giro. Hij begon niet op volle sterkte, met ziekte die zijn aanloop al verstoorde, en de eerste etappes boden weinig gelegenheid om rustig in te groeien.

De natte, door valpartijen getekende finale van etappe 2 toonde al hoe broos de wedstrijd voor meerdere renners is geworden. Etappe 3 voegde voor De Lie opnieuw een zware dag toe, waarin hij zijn inspanning moest doseren in plaats van koersen als een van de toonaangevende sprinters.

Het gebaar van Campenaerts kan voortkomen uit sportiviteit, maar de reactie erop laat zien hoe snel mededogen in een Grote Ronde kan omslaan in nauwlettende kritiek. In een koers waar zwakte zelden lang verborgen blijft, kan zelfs een kort moment van hulp onderdeel worden van het bredere oordeel over iemands vorm.

Voor De Lie is de korte termijn helder: de vroege transfer naar Italië doorstaan, herstellen waar mogelijk en hopen dat de vorm aantrekt vóór er nieuwe kansen komen. De discussie rond het gebaar van Campenaerts zorgt er in elk geval voor dat zijn lastige openingsweekend niet onopgemerkt voorbijgaat.