“Door wat Isaac laat zien, komen er steeds meer Mexicanen naar Europa” – Opkomend Quick-Step-talent roemt Del Toro’s impact op de groei van het wielrennen in Mexico

Nog maar 18 jaar en Jose Said Cisneros heeft al onderdak gevonden in een van de meest gerespecteerde opleidingsstructuren van het peloton. De Mexicaanse klimmer maakt de stap naar het Soudal - Quick-Step Devo Team, de officiële kweekvijver van de WorldTour-ploeg Soudal - Quick-Step, het voorlopige hoogtepunt van een snelle opmars die pas drie jaar geleden begon.

Vanuit San Marino, waar hij momenteel verblijft, blikte Cisneros in een interview met Avituallamiento Ciclista terug op zijn traject, waarbij het gesprek onvermijdelijk ook uitkwam bij landgenoot Isaac del Toro.

Geboren op 23 april in Jalisco ontdekte Cisneros het wielrennen min of meer toevallig tijdens de pandemie. Wat begon als een huisregel om schermtijd te beperken, groeide snel uit tot iets serieuzers.

“Ik ontdekte het wielrennen tijdens de pandemie. Mijn moeder zei altijd dat we eerst moesten sporten voor we de telefoon mochten gebruiken. Mijn broer en ik gingen fietsen… en naarmate de tijd verstreek, vond ik het steeds leuker.”

Pas op zijn 15e begon hij de sport serieus te nemen, relatief laat vergeleken met veel Europeanen die opgroeien binnen gestructureerde opleidingen. “Ik zit nog maar kort in het wielrennen vergeleken met anderen die op hun vijfde of zesde begonnen.”

Cisneros typeert zichzelf in de eerste plaats als klimmer, maar vindt zichzelf veelzijdig. “Ik pas me goed aan alle omstandigheden aan. Ik denk dat ik vrij compleet ben.” Met 1,70 meter en 50 tot 52 kilo past zijn lichaamsbouw bij bergetappes en ambities in het klassement.

Zijn potentieel bleef niet onopgemerkt. In 2023 nam AR Monex Pro Cycling Team, een Mexicaanse structuur met basis in San Marino, contact met hem op. Na diverse tests en een trainingskamp in Mexico-Stad volgde de stap naar Europa.

Het verschil was meteen duidelijk. “In Mexico telt een peloton soms 20 renners, en na een tijdje blijven er 10 over die om de overwinning strijden. In Italië zijn het er meer dan 100 en iedereen rijdt op hetzelfde niveau. Als iemand terugvalt, is het omdat hij lek rijdt.”

Voor Cisneros zit het grote contrast in de breedte en de aantallen. “In Mexico is er niet zo’n overdreven groot aantal renners dat kan reizen en koersen, en niet iedereen kan voorin meedoen.”

Zijn groei versnelde in zijn tweede juniorenjaar, toen hij vroege foutjes bijstelde. “Je beseft wat je verkeerd deed en probeert dat niet te herhalen. Ik bleef altijd gefocust op wat ik wilde bereiken.”

Internationale volgers merkten hem voor het eerst echt op na zijn 17e plek op het World Championships in Rwanda, op een veeleisend circuit.

“Het was een zwaar parcours. Voor mij nog zwaarder door mijn gewicht; 400 watt vasthouden is niet hetzelfde met 60 kilo als met 50. Maar ik houd van harde koersen en ik wist dat ik goede benen had.”

In eigen land pakte hij ook de Mexicaanse juniorentitel op de weg en werd hij tweede in het tijdrijden. “Ik wist dat het kon. In de tijdrit kwam ik misschien aan met wat stijve benen door het reizen, maar dat hielp me in de wegrit.”

Cisneros hoort bij een nieuwe lichting Mexicaanse renners die zich in Europa vestigt, en hij is helder over de invloed van Isaac del Toro. “Door wat Isaac nu laat zien, zijn er steeds meer Mexicanen in Europa. En er komen er nog veel meer aan.”

Ook over Del Toro’s opmars is hij duidelijk. “Het is vrij indrukwekkend hoe hij in zo korte tijd zo veel beter is geworden. Ik denk niet dat een renner ooit zo snel zo veel progressie heeft geboekt.”

Volgens Cisneros groeit het Mexicaanse wielrennen gestaag maar consequent. “Er rijden al drie of vier jaar enkele Mexicanen in Europa, maar het worden er steeds meer.”

Consistentie gaf de doorslag om de interesse van Soudal Quick-Step te wekken. In plaats van losse zeges reed Cisneros in Europa regelmatig top 10- en top 15-klasseringen.

“Mensen die de sport kennen, zien wie constant meedoet om de koers. Ik probeerde in elke wedstrijd top 10 te rijden.”

Het contact met de Belgische ploeg groeide gedurende het seizoen, met een trainingskamp in België en uiteindelijk de bevestigde overstap naar het development team.

“Het is extreem professioneel. Je leeft samen met renners die etappes winnen in Grand Tours of die ze kunnen winnen. Elke dag leer ik bij.”

Hij benadrukt ook zijn band met ploeggenoot Henrique uit Brazilië. “We communiceren heel goed. Samenleven is makkelijker als je een taal deelt.”

Zijn officiële debuut voor de ploeg staat gepland in de Tour of Rwanda, een koers waar hij al goede herinneringen aan heeft.

Zijn ambities zijn helder. “Ik zie mezelf als een renner voor rittenkoersen, voor het algemeen klassement.”

Voor 2026 blijft zijn focus nuchter. “Eerst zoveel mogelijk leren en dan alles doen om een zo goed mogelijk debuut voor de ploeg te maken.”

Ondanks zijn korte tijd in de sport spreekt Cisneros met maturiteit en optimisme.

“Als je wielrennen echt leuk vindt, aarzel dan niet om het te doen. Zoals met alles zijn er goede en slechte dagen, maar er zijn meer goede dan slechte.”

Met nog maar drie jaar koerservaring en nu al ingebed in een toonaangevend opleidingsprogramma belichaamt Said Cisneros de gestage internationalisering van het Mexicaanse wielrennen, een beweging die volgens hem nog maar net begonnen is.