“Je moet de leeftijdsfactor terzijde schuiven – hij is buitenaards” – de snelle opmars van Paul Seixas door de ogen van een ploeggenoot van Decathlon

Binnen Decathlon CMA CGM is het gesprek over Paul Seixas in twaalf maanden zichtbaar verschoven.

Vorig seizoen was hij een talentvolle meesterknecht die het WorldTour-niveau leerde kennen. Deze winter trainde hij als beschermde kopman, stond aan de start van de Volta ao Algarve om voor het klassement te rijden, won een aankomst bergop en reed een tijdrit waarmee hij tot op seconden van gevestigde specialisten bleef.

Die progressie heeft de interne blik op hem veranderd.

In Eurosports Bistrot Velo maakte ploeggenoot Paul Lapeira duidelijk dat Seixas niet langer wordt beoordeeld op leeftijd of groeicurve. “Je moet de leeftijdsfactor aan de kant schuiven, want hij is een ufo.”

Van buitenaf lag de focus logisch op het spektakelstuk in de Volta ao Algarve. Een bergzege op Alto da Foia, tweede in het eindklassement achter Juan Ayuso, en een tijdrit op slechts 13 seconden van een specialist als Filippo Ganna. Voor velen voelde het als een doorbraak.

Lapeira ziet dat anders. “Als je zijn leeftijd meeneemt, ben je natuurlijk verrast. Maar als je zijn talent kent en de verwachtingen die hij draagt, ben je niet verrast, want dit is wat we van hem verwachten,” legde hij uit. “Wat hij in de Algarve deed, is simpelweg een voortzetting.”

Dat woord – voortzetting – is cruciaal.

Seixas sloot vorig seizoen af met een podium op het European Championships en een top tien in Il Lombardia. Dit jaar begon hij met meteen rijden voor de eindzege in zijn eerste optreden van 2026. De curve is niet gestagneerd. Niet ingezakt. Ze is versneld.

En dat onder toenemende verantwoordelijkheid.

In tegenstelling tot twaalf maanden geleden is Seixas niet langer slechts een ambitieuze helper. Hij is een beschermde renner in geselecteerde koersen, zelfs met ervaren winnaars als Lapeira in hetzelfde team.

“Er is co-leiderschap gepland wanneer we samen met Paul Seixas koersen,” zei Lapeira, de Franse kampioen van 2024. “Ik zal mijn kans krijgen. De ploeg managet dat behoorlijk goed. Het legt geen astronomische druk op Paul.”

Dat laatste is veelzeggend. De druk is van buitenaf evident. Binnen de ploeg wordt die beheerd in plaats van opgevoerd.

Seixas’ wintervoorbereiding onderstreepte die statusverschuiving. Hij zat maanden op hoogte in Sierra Nevada en sprak er open over dat hij zijn ouders en vriendin twee maanden niet zag om zich volledig op presteren te richten. Dat werk vertaalde zich rechtstreeks naar zijn niveau in de Algarve, vooral in de tijdrit, waar optimalisatie van houding, materiaal en details samenkwam met pure klimcapaciteit.

Lapeira benadrukte die structuur snel.

“Zijn tijdritresultaat komt uiteraard grotendeels uit zijn fysieke vorm, want zonder de benen die hij heeft, haal je die notering nooit,” zei hij. “Maar er is ook al het optimalisatiewerk om hem heen, alles wat binnen de ploeg rond de tijdrit gebeurt – de fiets, de kleding… Al die kleine details samen zorgen er uiteindelijk voor dat je de soort goede resultaten krijgt waartoe hij in staat is.”

Voor Decathlon is Seixas niet alleen een toptalent om te beschermen, maar een langetermijnproject om rond te bouwen. De aanwinsten hebben de ploeg versterkt, maar de investering in infrastructuur lijkt net zo belangrijk.

“Het is goed, want we zetten elke mogelijke kans aan de kant van de renners,” voegde Lapeira toe. “Voor de toekomst kan de ploeg hem veel bieden om hem nog hoger te brengen. Ik denk dat hij op de juiste plek zit.”

Die inschatting weegt zwaarder dan externe hype.

Seixas’ opmars is gestaag in plaats van explosief, maar de data en de resultaten forceren een toonverschuiving. Als een 19-jarige mee kan in het hooggebergte, kan concurreren met tijdritspecialisten en zonder zichtbare spanning het leiderschap draagt, verandert het gesprek.

Binnen Decathlon is dat al gebeurd.

Leeftijd, zoals Lapeira kernachtig stelde, is niet langer de bepalende maatstaf.