“Zo ben ik nu eenmaal, neem het of laat het” – Demi Vollering over hoe haar persoonlijkheid botste met SD Worx

Team SD Worx - ProTime had langere tijd met Demi Vollering, Lotte Kopecky en Lorena Wiebes drie kopvrouwen op topniveau. Naast interne wrijvingen bleef Vollering zoeken naar verbetering, ondanks de absolute dominantie van de ploeg, en dat was mede een reden voor haar vertrek.

“Ik had het gevoel dat we tegen een muur aanliepen. Ik vroeg vaak: ‘wat is het plan om nóg succesvoller te worden?’ En dan was het antwoord vanuit de ploeg: ‘waarom? Wij zijn de beste vrouwenploeg ter wereld.’ Maar dat was voor mij niet de kern. Ik wilde de volgende stappen zetten,” zegt Vollering in een interview met AD.

Andere voorvallen droegen ook bij aan de breuk, waaronder vooral de Tour de France Femmes 2024 die de Nederlandse op enkele seconden verloor; mede doordat ze na een val in een heuvelrit veel tijd verloor door gebrek aan ploegsteun.

Dat was een lastig dossier om te managen, maar een reëel risico in een ploeg met zoveel winnaars, ieder met eigen ambities. “Er werd een bepaald imago van mij verwacht, dat ik heel koel moest zijn,” legde ze uit.

“Lotte Kopecky en Anna van der Breggen zijn heel andere persoonlijkheden dan ik. Dat is prima, maar ik wilde niet veranderen wie ik ben. Ik dacht: misschien kan ik ergens anders meer mezelf zijn.”

Ze is ook open over haar worstelingen, zoals vorig jaar tijdens de Vuelta Femenina. “Vlak voordat ik naar Spanje vertrok, bezocht ik iemand in mijn omgeving die er heel slecht aan toe was. Tijdens de Vuelta had ik nachtmerries,” onthult ze.

“Ik maakte me zóveel zorgen om die persoon, terwijl je in een etappekoers nul tijd hebt om daarmee om te gaan. Ik kon nog steeds presteren, ik kon nog steeds winnen. Maar het zette me ook aan het denken over mentale kracht. Ik win koersen omdat ik mentaal sterk ben, maar er zijn ook mensen die zo met zichzelf in gevecht zijn dat ze simpelweg niet meer kunnen winnen. Ik dacht: ‘ik ben de kopvrouw, ik mag geen emotie tonen’, maar eigenlijk is dát ook kracht.”

Het is een zoektocht door de vele pieken en dalen van het profbestaan, zeker aan de top, waar de prestatiedruk constant immens is, zowel vanuit jezelf als vanuit ploeg en sponsors die rekenen op resultaten en zichtbaarheid.

Uiteindelijk besloot Vollering af te stappen van het beeld van een koel persoon. “Dit is wie ik ben, take it or leave it. Als topsporters doen we zóveel fysiek werk, maar uiteindelijk is het mentale stuk het grootst. Als het hierboven niet klopt, komen de resultaten nooit.”

Dat veranderde wezenlijk na haar overstap naar FDJ United - Suez, waar ze meer volledig zichzelf kon zijn, wat bijdroeg aan haar stabiliteit en constantheid.

“Toen die online meeting (de eerste met de ploeg vóór het tekenen, red.) klaar was, sloot ik mijn laptop en voelde ik meteen die vonk. Dat geluk. Plots had ik een grote glimlach op mijn gezicht en ik wist niet eens waar die vandaan kwam. Maar ik wist: dit is het. Het was het onderbuikgevoel waar ik naar zocht en niet bij andere ploegen vond. Ik was zó blij dat ik had gewacht.”