Toen
Jack Haig probeerde uit te leggen waarom een overstap naar
INEOS Grenadiers in 2026 logisch is, gaf hij eigenlijk een veel bredere duiding van het team zelf.
“Misschien misten ze wat meer ervaren mannen die echt weten hoe je in bepaalde cruciale momenten het schip in de juiste richting stuurt,” zei hij tegen Cycling News.
Die opmerking komt harder binnen dan Haig wellicht bedoelde. Want precies dat leek INEOS de afgelopen twee seizoenen te ontberen.
Het gat dat achterbleef
De afscheidnemende Geraint Thomas eind 2025 en Luke Rowe een jaar eerder haalden niet alleen ervaring van het roster. Ze haalden ook renners weg die van binnenuit een koers konden controleren. Renners die momenten lazen vóór ze zich aandienden. Renners die geen instructies via de radio nodig hadden om te voelen wanneer er iets mis dreigde te gaan.
Zonder hen stond INEOS vaak wel in de koers, maar zelden echt aan het stuur. Sterke selecties, talentvolle kopmannen, goede benen op de dag, maar het ontbrak aan de rustige autoriteit die Team Sky en het vroege INEOS ooit kenmerkte.
Haigs observatie snijdt dwars door die realiteit. “Ik hoop dat ik daarin kan stappen,” voegde hij toe over zijn rol binnen de ploeg. “Vooraan in de koers zijn, in cruciale momenten kritische beslissingen nemen – hopelijk meer een invloedrijke speler zijn.”
Hij beschrijft geen knechtenrol. Hij beschrijft een wegkapitein.
Een bewuste heropbouw, geen toeval
Haigs komst staat niet op zichzelf. Ze valt samen met de terugkeer van Dave Brailsford in de dagelijkse aansturing eind 2025, breed gezien als een reset voor de Britse formatie. Ze valt samen met de lancering van INEOS’ allereerste eigen opleidingsstructuur via de
INEOS Grenadiers Racing Academy, bedoeld om cultuur en standaarden van onderaf opnieuw te bouwen.
En ze volgt op twee seizoenen waarin de resultaten zelden strookten met de sterkte op papier.
Uit verschillende monden klinkt één lijn. Jongeren in de Academy spreken over organisatie, duidelijkheid en herwonnen présence. Leidinggevenden hebben het over honger en standaarden. En nu wijst een nieuwe aanwinst op het praktische koersgedeelte dat ongemerkt verdwenen was.
De vaardigheid om het schip te sturen.
Waarom Haig past bij de behoefte
Haig weet hoe dat eruitziet. Hij maakte deel uit van een Grand Tour-winnende structuur bij Orica. Hij stond zelf op het Vuelta-podium. Hij reed vijf seizoenen bij Bahrain Victorious in een ploeg die in chaotische koersen op collectieve besluitvorming leunde.
Hij komt niet om eigen klassementsambities na te jagen. Hij komt omdat hij gelooft dat INEOS opnieuw een ploeg kan worden die grote rondes kan winnen en het podium haalt, en omdat hij voor zichzelf een rol ziet om dat mogelijk te maken.
“Ik denk dat het een hele fijne plek is om de carrière te herstarten, wat extra motivatie te vinden, weer plezier te hebben en gewoon deel uit te maken van een prettige omgeving,” zei hij.
Dat plezier, legt hij uit, komt van weer meedoen in de beslissende fases van koersen.
Een ploeg die opnieuw balans vindt
Gezien in het licht van de bredere veranderingen bij INEOS voelen Haigs woorden minder als persoonlijke drijfveer en meer als het terugplaatsen van een ontbrekend puzzelstuk.
Leiderschap bovenin via Brailsford. Structuur en doorstroming via de Racing Academy. En nu keren koersintelligentie en ervaring terug in het peloton zelf.
Voor een ploeg die openlijk mikt op de hoogste trede van de Tour de France, kan die combinatie minstens zo belangrijk blijken als eender welke headlinesigning.
Want, zoals Haigs woorden subtiel onderstrepen, INEOS is niet vergeten hoe je renners traint of talent aantrekt.
Ze misten simpelweg even de mensen die wisten hoe je koersen wint wanneer het er het meest toe doet.