“Wat zonde” – legendarische oudgediende van de Giro d’Italia geeft toe hoe dicht de Grote Ronde bij een Japanse Grande Partenza kwam

Mauro Vegni groeide uit tot de ‘patron’ van de Giro d’Italia en was sinds 2002 de architect achter de iconische grote ronde, tot zijn pensionering eerder dit jaar. Met zijn stempel nog duidelijk op het parcours van 2026, ondanks zijn terugtreden, sprak Vegni openhartig over de speciale momenten, lastige situaties en de Grande Partenza die er bijna kwam in een recent interview.

Het Italiaanse topevenement kende de laatste jaren enkele bijzondere openingsweekenden, met dit jaar een start in Bulgarije en eerder onder meer Albanië, Hongarije en Israël.

Volgens de voormalig koersdirecteur waren de organisatoren vergevorderd in de gesprekken en lagen er zelfs plannen klaar om de Giro niet alleen buiten Europa te laten starten, maar zelfs zo ver oostelijk als Tokio in Japan, al werden de ambitieuze plannen nooit werkelijkheid.

Vegni gaf toe dat de Giro bijna naar het land van de rijzende zon kwam: “Je gelooft het niet, maar in 2020 waren we heel dicht bij een Grande Partenza in Japan, in Tokio,” vertelde Vegni aan TuttoBiciWeb.

“Alles was klaar, alles was rond, en toen ging er iets mis… zonde. Er was zelfs ooit, in de periode van Rudolph Giuliani, het plan om de Giro naar New York te brengen, maar dat bleef altijd pril. De Giro naar de Big Apple halen was simpelweg een grote droom.”

Vegni blikte ook terug op zijn favoriete Giro-momenten uit meer dan twee decennia aan het roer, waaronder een privé-audiëntie bij paus Johannes Paulus II en de eerste Grande Départ buiten Europa, vanuit Jeruzalem.

“In 2000, toen we uit Rome konden vertrekken en we de dag ervoor in privé-audiëntie werden ontvangen door paus Johannes Paulus II. Maar ook vorig jaar, toen we in Rome finishten, door de Vaticaanse tuinen reden en halt hielden bij de nieuwe paus Leo XIV. Maar ik heb nog een ander prachtig moment.”

“2018, de start vanuit Jeruzalem. Een waanzinnig evenement, opgebouwd met groot commitment en zorg. Dat jaar bereikte de Giro iets wat nog nooit iemand had gedaan: een grote start buiten Europa. Geloof me, dat zeg je niet zomaar. Logistiek en diplomatiek was het een krankzinnige operatie.

“Stel je voor, de ploegen kwamen per vliegtuig aan in Jeruzalem zonder iets mee te hoeven nemen behalve hun fietsen: daar stonden campers, werkplaatswagens en ploegauto’s met hun logo’s klaar, geleverd door de organisatie.”

Het weer torpedeert echter geregeld de best uitgedokterde plannen van organisatoren, en de Giro vormt daarop geen uitzondering. Naast andere koersen die te lijden hadden onder de omstandigheden, herinnert Vegni zich de pech van 2013 die niet alleen de Giro trof, maar ook de door RCS georganiseerde Milano–Sanremo.

“In 2013, door de weersomstandigheden die de Sanremo troffen (sneeuwstop in Masone, herstart in Cogoleto, red.) maar ook de Giro, die voortdurend door kou werd geplaagd. De Galibier halverwege, Nibali’s Tre Cime di Lavaredo veroverd in de sneeuwstorm.”