Etappes en profielen Tour Auvergne - Rhône Alpes 2026: 4.000 hoogtemeters in 120 kilometer in de koninginnenrit

De Tour Auverge - Rhône Alpes, voorheen bekend als het Critérium du Dauphiné, vindt plaats van 07.06.2026 tot en met 14.06.2026. De Franse koers geldt als de Tour de France’s belangrijkste voorbereidingswedstrijd en is een van de grote WorldTour-evenementen van het jaar. Hier lees je wanneer en waar je de race live en op tv kunt volgen, ook in de VS en het VK.

Jacques Anquetil, Raymond Poulidor, Eddy Merckx, Bernard Thévenet, Bernard Hinault, Greg LeMond en Lance Armstrong behoren tot de velen die in het verleden de ‘Dauphiné’ wonnen. De koers heeft recent niets aan prestige ingeboet, met winnaars als Bradley Wiggins, Chris Froome, Jonas Vingegaard en Tadej Pogacar in aanloop naar de Tour.

Het is een bergachtige wedstrijd, dit jaar misschien wel meer dan in recente edities. De openingsetappe kan direct beslissend zijn voor het algemeen klassement, terwijl de laatste twee dagen niet onderdoen voor de zwaarste Touretappes. Er zijn twee kansen voor sprinters, al zijn het heuvelritten die lastig te controleren zijn, en een heuvelachtige ploegentijdrit die specifiek voorbereidt op de openingsdag van de Tour.

De koers opent met een korte maar zeer explosieve etappe. 146 kilometer op het menu en 3.200 hoogtemeters. Het is feitelijk een bergetappe die overal in de ronde had kunnen staan en het klassement meteen kan doen ontploffen.

De organisatie mikt vanaf het begin op pure chaos, met een lange, niet-gecategoriseerde klim richting een tussensprint. Door de hele rit liggen steile beklimmingen. Het echte vuurwerk begint vermoedelijk op 52 kilometer van de streep, met een klim van 2,4 kilometer aan gemiddeld ruim 10%. Direct daarna volgt 5 kilometer aan 6%.

Na een korte afdaling wacht de Côte de Rousset: 8,3 kilometer aan 7,5%, met de top op 21 kilometer van de finish. Daar zullen de klassementsrenners waarschijnlijk man-tegen-man gaan, gevolgd door een afdaling en daarna slechts 7 vlakke kilometers.

De laatste kilometers lopen opnieuw merkbaar op. Zelfs bij een sprint kan dat een interessant beeld geven en toch voor verschillen op de streep zorgen.

De tweede etappe is hels om te controleren, wanneer het peloton diep het Centraal Massief intrekt. De rit is zeer lang en past niet duidelijk bij één rennersprofiel. Er liggen 233 kilometer en liefst 3.700 hoogtemeters, al zit er geen extreem zware klim in.

Het lastigste deel komt meteen: 7,9 kilometer aan 6,2%. Twee gecategoriseerde beklimmingen vroeg op de dag beloven een sterke kopgroep. Op het golvende terrein dat de renners de hele dag te wachten staat, wordt controleren bijzonder moeilijk.

Onder de klimmen zit een lange van 21 kilometer aan 4% met halverwege een bergsprint. De top ligt op circa 100 kilometer van de finish. Als het dan nog bij elkaar is, kunnen ploegen later proberen richting een sprint te sturen.

Maar er volgen nog twee gecategoriseerde klimmen laat in de etappe: eentje van 4,2 kilometer aan 6,6% (op 31 km van de streep) en de laatste van 2 kilometer aan 6,8% (op 12 km). Beide zijn springplanken voor aanvallen die de koers kunnen breken. Ook ertussen ligt golvend terrein waar demarrages kunnen slagen en achtervolgen altijd lastig is.

De renners dalen af naar Le Puy-en-Velay, waar de finale vlak maar technisch is. Er blijft weinig tijd over om eventuele aanvallen terug te halen voordat het peloton de stad binnenrijdt.

Er staat ditmaal in Auvergne geen individuele tijdrit op het programma, maar wel een ploegentijdrit als opmaat naar de Tourstart in Barcelona. In de traditie van deze koers is er geen meter echt vlak.

Het is misschien wel de lastigste ploegentijdrit die je ziet: 28 kilometer met 400 hoogtemeters. Eén klim van 4,9 kilometer aan 3,5% en een tweede van 4,3 kilometer rond 3%. Geen monsters, maar ze doen pijn, zeker in zo’n hoogintensieve inspanning.

Het tempo verdelen wordt cruciaal. Ploegen moeten kiezen: hard over de klimmen om tijd te pakken en riskeren dat op de afdalingen te verliezen, of behoudend klimmen en in de tweede helft vol doortrekken.

Het is bijzonder lastig te doseren. Ook de finale is niet simpel: de laatste 800 meter gaan gemiddeld 6% omhoog, waardoor de renners veelal gelost en in waaiers binnenkomen.

De vierde dag is niet zo lang als etappe 2, maar het koersverloop zal niet veel anders zijn. De renners krijgen een vlakke finale in Montrond-les-Bains, maar in de eerste twee derde van de etappe liggen genoeg klimmen om controle lastig te maken.

De etappe gaat meteen open met een reeks golvende hellingen die ideaal zijn voor de vorming van een sterke kopgroep. Na 60 kilometer volgt een passage met niet minder dan vijf gecategoriseerde beklimmingen.

Het is een zware dag. Een sprint is mogelijk, maar in een normaal scenario wil niemand de hele dag hard werken over dit terrein. De zwaarste klim is 7,8 kilometer aan 5,5%, terwijl het heuvelwerk pas 50 kilometer voor de streep eindigt.

Daarna wacht een lange afdaling en zijn de laatste 35 kilometer vlak en zonder obstakels. Er is dus ruimte om de achtervolging te organiseren en door te trekken. Als er in deze koers een massasprint komt, is dit waarschijnlijk de meest logische etappe daarvoor.

De tweede potentiële sprintetappe is etappe 5, met start in Saint-Chamond en finish in Villars-les-Dombes. De renners verlaten opnieuw het Massif Central, maar niet zonder extra klimwerk.

Opnieuw een zeer lastige ouverture, met twee gecategoriseerde beklimmingen in de eerste 7 kilometer. In de eerste 90 kilometer is er nauwelijks een meter vlak, met veel klimmen en dalen kort op elkaar, wat het tot een zware onderneming maakt.

De etappe is te controleren, maar de tweede helft is vlak en biedt weinig ruimte voor verrassingen. Het parcours draait noordwaarts en dan oostwaarts naar een simpele finale, zonder noemenswaardige technische passages in de slotkilometers.

De zesde etappe kent een vlakke aanloop en een heuvelachtige finale. Een dag voor de klassementsrenners, al wordt het voor een vroege vlucht moeilijk om weg te komen omdat er in het begin geen klim is om selectie te maken.

Na 98 kilometer wacht een ‘opwarm’-klim van 8,1 kilometer aan 5,6%; daarna volgt een lange vallei diep de Alpen in, via Albertville. In Ugine begint de slotreeks van beklimmingen.

De eerste is 11,6 kilometer aan 4,9%. Grote aanvallen zijn hier onwaarschijnlijk, maar ploegen kunnen wel schade aanrichten in het peloton. De klim eindigt op 9 kilometer van de streep, waarna vooral een gevecht om positie losbarst richting de korte, maar steile en technische slotklim.

De inleiding naar de klim naar Crest-Voland is eveneens steil, waardoor er vanaf de eerste meters aanvallen kunnen komen. 5,9 kilometer aan 7,4% is een klim die hard wordt opgereden, zeker na de voorafgaande afdaling en met frisse explosiviteit in de benen.

Als het niet meteen ontploft, blijven de verschillen beperkt, maar dit is wel een kans om de strijd om het klassement aan te wakkeren. In het algemeen voelt de etappe als een lichte aanloop naar het slotweekend.

Het slotweekend telt twee koninginnenetappes, allebei kort maar extreem zwaar. De eerste speelt zich af in het Juragebergte, met zeven beklimmingen – niet allemaal gecategoriseerd.

Vanaf kilometer 0 gaat het omhoog: eerst 5,1 kilometer aan 5,9%. Afdaling, dan 2,9 kilometer aan 4,2%. Opnieuw afdalen, vervolgens 7,7 kilometer aan circa 6%… In deze drie klimmen kan veel gebeuren. Ploegen kunnen satellietrenners vooruit sturen, terwijl rittenkapers jagen op een sterke kopgroep.

Vroeg volgt een eerste, zeer lastige aanzet naar de Grand Colombier, al gaat het slechts om een deel van de klim: 7,1 kilometer aan 8,4%, eindigend op 57,5 kilometer van de streep.

Daarna gaat het noordwaarts rond de berg naar de Col de Richemond, 7,7 kilometer aan 6,1%, met de top op 22,5 kilometer van de finish.

Tot besluit volgt een tweede beklimming van de Grand Colombier, via de zwaarste zijde. Een klim die in alle opzichten bruut is en in elke grote ronde een koninginnenetappe zou kunnen zijn.

De slotklim is 8,5 kilometer lang aan gemiddeld 10%. Nog belangrijker: de eerste helft is het steilst, met gemiddeld 12% en stroken die richting 20% gaan. In de meeste koersen valt hier het klassement in een plooi. Maar de volgende dag is nog zwaarder.

De feitelijke koninginnenetappe van de Tour Auvergne - Rhône Alpes telt een duizelingwekkende 4000 hoogtemeters in slechts 120 kilometer. Op deze dag is er geen inrijden: vanaf kilometer 0 volgen brute beklimmingen en een aankomst bergop die het klassement volledig kan omgooien.

De etappe opent met de Col du Pré, 10 kilometer lang… De laatste 7 kilometer gemiddeld bijna 10%, genoeg om de koers al in de eerste minuten te breken, met explosieve klimstroken en haarspeldbochten.

De tweede klim is de Montée de Bisanne, 11,5 kilometer aan 8,9%, met de top na nog slechts 43 kilometer koers. Twee kolossen kort na elkaar, maar het spektakel is nog lang niet voorbij.

De derde gecategoriseerde klim is de Col des Aravis, minder zwaar – 7 kilometer aan 6,9% – maar met een fraai decor. Daarna volgt eindelijk een lange afdaling richting de slotklim, wat herstel voor de laatste grote inspanning.

De klim naar Plateau de Solaison is geen onbekende en staat ook op het programma van de Tour de France. De Auvergne-organisatie koos ervoor hem ook hier te gebruiken, met een aankomst op de top, net als in 2017.

De klim is 11,5 kilometer aan 8,9%, opnieuw een enorme beproeving en vanaf de voet al zeer steil. De verschillen kunnen gigantisch zijn en de koers kan op elk moment van de etappe beslist worden.