“Wat betekent het voor Jonas Vingegaard? Niet zo veel” – Deense expert zegt dat Giro-favoriet al op domineren stond vóór afzeggingen van Almeida, Landa en Carapaz

De late opgaves van meerdere topfavorieten hebben het verhaal rond de Giro d’Italia 2026 veranderd, maar volgens een Deense stem niet de identiteit van de waarschijnlijke winnaar.

Jesper Worre vindt dat de afwezigheden van Joao Almeida, Mikel Landa en de groeiende onzekerheid rond Richard Carapaz weliswaar diepte wegnemen uit de strijd om het algemeen klassement, maar weinig veranderen aan het beeld aan de top. “Het is jammer, want dit zijn grote namen die de Giro d’Italia missen. Almeida was in feite aangewezen als Vingegaards grootste rivaal, maar niet als hij niet op zijn best is,” zei Worre in analyse bij Eurosport.dk.

Ondanks die kanttekening is Worre’s kernboodschap helder. De opgaves veranderen de verwachtingen rond Jonas Vingegaard richting de koers nauwelijks. “En wat betekent het voor Vingegaards Giro d’Italia? Niet zo veel, want Visma blijft gefocust op het doel dat hij de wedstrijd wint en de achtste renner in de geschiedenis wordt die alle drie de Grote Rondes wint.”

In plaats van de koers te hertekenen, bevestigen de ontwikkelingen vooral een bestaande hiërarchie. De verwachting binnen Team Visma | Lease a Bike blijft onveranderd: de Deense kopman jaagt op eindwinst en een plek in de kleine groep renners die het Grand Tour-drieluik compleet hebben.

Worre benadrukte ook dat de Giro, ondanks het wegvallen van enkele grote namen, allerminst aan kwaliteit inboet. “Als je kijkt naar de namen die nog altijd starten, is het nog steeds een heel, heel sterk veld dat Vingegaard moet verslaan. Er is een Giulio Pellizzari die er goed uitziet, en een Egan Bernal die uit de Tour of the Alps komt en sterk reed in Luik-Bastenaken-Luik,” legt hij uit. “Maar Vingegaard is een enorme favoriet. Daar kun je niet omheen.”

Die balans is belangrijk. De koers is enkele evidente uitdagers kwijt, maar is geen formaliteit geworden. Het schetst een scenario waarin de favoriet duidelijk is, terwijl de verantwoordelijkheid om drie weken lang te controleren en af te maken onverminderd groot blijft.

Worre keek verder dan de vraag of Vingegaard kan winnen, en richtte zich op hoe hij dat zou kunnen doen. Daarbij verwees hij naar het dominante sjabloon dat Tadej Pogacar in 2024 neerzette.

“Ik zou heel graag zien dat Vingegaard doet wat Pogacar twee jaar geleden deed,” zegt Worre. “Dat hij zijn etappes wint en vooraan blijft in het algemeen klassement. Als hij met tien minuten zou winnen en onderweg meerdere etappes pakt, zou ik dat absoluut fantastisch vinden.”

Het is een ambitieuze lat, maar wel een die past bij het niveau waarop Vingegaard inmiddels wordt beoordeeld. Alleen winnen is niet de enige maatstaf; ook de manier waarop telt mee.

Hoewel het gesprek rond de Giro de afgelopen dagen is verschoven, suggereert Worres visie dat de druk op Vingegaard daarmee niet is afgenomen. Zo niet, dan is die juist meer gefocust.

Met minder gevestigde rivalen aan de start is de verwachting niet alleen winnen, maar ook het bevestigen van de status die hij al heeft. De opgaves van Almeida, Landa en de onzekerheid rond Carapaz hebben misschien de breedte van het veld veranderd, maar niet de centrale vraag.

Volgens Worres inschatting was die vraag al beantwoord voordat deze ontwikkelingen plaatsvonden.