“Ik verloor de controle en ging onderuit” – Wout van Aert start opbouw naar de Tour de France gehavend

Wout van Aerts eerste koers sinds zijn zegetocht in Parijs-Roubaix was een harde herinnering dat zijn Tour de France-voorbereiding nog volop in opbouw is.

Twee maanden na de tweede Monumentzege uit zijn carrière keerde de Belg terug in de Tour Auvergne-Rhône-Alpes met zijn rechterarm ingetapet, een beschadigde rechterknie na een trainingsval en klimbenen die nog niet op het gewenste niveau waren.

De Team Visma | Lease a Bike-renner moest lossen op de steile Côte de Quaix-en-Chartreuse tijdens een veeleisende openingsetappe van Vizille naar Saint-Ismier, die meer dan 3.000 hoogtemeters telde. Van Aert probeerde ploegmaat Matteo Jorgenson te helpen voordat hij tempo minderde, en benadrukte nadien dat er geen reden tot ongerustheid was.

“Voelde ik pijn? Ja, in de benen,” zei Van Aert tegen HLN na de etappe.

De Belg legde uit dat zijn rol was om Jorgenson te ondersteunen waar mogelijk en daarna gas terug te nemen zodra het tempo te hoog werd. “Ik had niet zo’n geweldig gevoel,” gaf Van Aert toe. “Ik heb geprobeerd de ploeg wat te helpen, onder meer door Matteo goed te positioneren, en daarna heb ik niet geforceerd. Ik had op een iets beter gevoel gehoopt, maar ik maak me geen zorgen.”

Die slotzin vatte zijn eerste dag samen. Van Aert rijdt de Tour Auvergne-Rhône-Alpes niet als afgewerkt product. Na zijn Roubaix-pauze draait deze week om wedstrijdhardheid terugvinden, Jorgenson ondersteunen waar nodig en later in de koers kansen zoeken als het parcours zich daarvoor leent.

Etappes 4 en 5 lijken kansrijker dan de klimzware opener. Van Aert erkende dat de koers vooral is toegesneden op klimmers, maar ziet openingen. “Dit is altijd een van de zwaarste koersen, met veel kansen voor de klimmers. In een sprint of vanuit de vlucht kan ik mijn kans grijpen,” zei hij.

Van Aert verscheen aan de start met duidelijke sporen van zijn val eerder in de week. Zijn rechterarm was ingetapet en zijn rechterknie afgedekt, al bagatelliseerde hij de impact. “Het is moeilijk te verbergen,” zei hij lachend. “Ik ben maandag gevallen met mijn tijdritfiets. Eigen fout. Een kleine concentratiefout, ik verloor de controle over mijn stuur en lag op de grond.”

De schade was zichtbaar, maar volgens Van Aert niet ernstig genoeg om zijn programma te beïnvloeden. “Het valt mee, anders was ik niet gestart.”

Het grotere doel blijft juli. Visma rijdt de Tour Auvergne-Rhône-Alpes met de Tour de France in het achterhoofd, en Van Aert noemde de ploegentijdrit als een van de eerste prioriteiten deze week. “Om te beginnen mikken we op de ploegentijdrit,” zei hij.

Van Aerts rentree volgt op een van de meest bepalende zeges uit zijn loopbaan. Parijs-Roubaix bezorgde hem zijn tweede Monument en haalde een van de hardnekkigste vraagtekens rond zijn voorjaarsreputatie weg.

Dat betekent echter geen afronding van zijn ambities. “Dat is natuurlijk pas het begin. Na mijn winst in Milaan-Sanremo ben ik ook niet gestopt met winnen,” zei hij.

Van Aert omschreef de Roubaix-zege als iets dat “iets en niets” veranderde: een enorme opluchting die hij ten volle beleefde, waarna de blik weer op training en het volgende doel ging. “Het was een grote opluchting en ik heb er intens van genoten, maar uiteindelijk moet je weer trainen en vooruitkijken naar het volgende.”

De eerste dag terug was eerder schurend dan glorieus, maar Van Aerts boodschap was helder. Geen paniek, geen grote blessurezorg en geen wijziging van het grotere plan, alleen de eerste harde stap in een wedstrijdblok dat hem richting de Tour moet brengen.