“Hij gaat mijn maand juli verpesten” - Grootouders van Paul Seixas uiten Tour de France-zorgen terwijl tienersensatie bij zijn historische debuut de druk van de verwachtingen voelt

Paul Seixas is nog weken verwijderd van de eerste Tour de France start van zijn carrière, maar de omvang van wat komt is zijn familie al niet ontgaan.

De 19-jarige renner van Decathlon CMA CGM Team schrijft naar verwachting geschiedenis in Barcelona op 04.07.2026, wanneer hij de jongste Tourstarter in 89 jaar wordt. Voor het Franse wielrennen maakt dat van Seixas een van de meest aansprekende verhaallijnen van de zomer. Voor zijn grootouders brengt het trots, angst en het vreemde gevoel dat een renner die zij nog altijd zien als “onze kleine Paul” plots een nationale figuur wordt.

Die spanning is vóór juli al zichtbaar. In de Tour Auvergne-Rhône-Alpes begon Seixas de week als een van de meest bekeken namen in de koers die vroeger Criterium du Dauphiné heette. Etappe 1 zette hem meteen in een klassementsverhaal: Decathlon verloor Matthew Riccitello door ziekte en Seixas finishte in de eerste groep op 44 seconden nadat Oscar Onley, Kevin Vauquelin en anderen tijd wonnen in een late waaier.

Het was pas de eerste dag van zijn laatste publieke aanloop naar de Tour, maar het toonde de nieuwe realiteit rond Seixas. Elk verlies, elke breuk en elk tactisch moment wordt nu gelezen door de bril van juli.

Seixas’ grootouders van moederskant, Annie en Claude, hebben zijn opmars gevolgd vanuit Fenestin, bij Vannes in Morbihan. Tegenover Le Télégramme beschreven zij de emotie om hem dit punt te zien bereiken. “We zijn trots op hem, ontroerd, verbijsterd en onder de indruk tegelijk,” zeiden ze.

Bij die trots hoort ook een moeilijkere kant. De Tour de France is meedogenloos voor renners, maar kan dat voor families net zo zijn. Drie weken vol valpartijen, stress, verwachtingen en constante aandacht wachten nu op een tiener wiens profiel in razend tempo is gegroeid.

Voor Annie maakt de angst al deel uit van het kijken naar zijn koersen. “Ik ga drie weken ziek zijn,” zei ze. “Hij gaat mijn maand juli verpesten. Als Paul koerst, kan ik niet voor de televisie blijven. Ik ben altijd bang dat hij valt. Dan ga ik een wandeling in het bos maken of groet de buurman… maar ik kom snel terug naar huis om te zien waar hij zit.”

Claude kijkt niet weg van Seixas’ wedstrijden, maar hij geeft toe dat de ervaring niet rustig is. Hij zei dat hij “erg gestrest” is, en voegde toe: “Soms krijg ik kippenvel.”

Seixas’ Tourdebuut zou onder elke omstandigheid aandacht trekken. Zijn leeftijd maakt het groter. Zijn nationaliteit maakt het luider. Frankrijk heeft lang gewacht op een tiener met dit verwachtingsniveau richting de Tour, en Seixas draagt nu dat gesprek nog vóór hij de startlijn heeft gepasseerd.

Voor zijn grootouders brengt die plotse bekendheid ook ongemak. “Al die opwinding rond hem maakt ons ook bang, maar we kunnen er niets aan doen,” zei Claude.

In de trots schuilt ook een persoonlijke weemoed. Hoe groter Seixas wordt voor het publiek, hoe meer zijn familie hem moet delen met iedereen. “Het is een beetje te veel. Op een bepaalde manier voelen we ons alsof hij ons een beetje ontglipt, maar hij blijft onze Paul, onze kleine Paul,” zei Annie.

Seixas arriveert in de Tour als een van de meest scherp gevolgde Franse talenten van de laatste jaren. Voor zijn naasten zal juli echter niet alleen in uitslagen worden gemeten, maar in de spanning van het zien hoe een tiener het volle schijnwerperslicht van de grootste koers van de sport instapt.