De blunder van Team Jayco AlUla bij de Australische kampioenschappen leverde de ploeg een ongemakkelijke situatie op, waar
Patrick Eddy optimaal van profiteerde. De renner van Team Brennan reed tot afgelopen najaar nog in de WorldTour, maar kreeg geen nieuw contract bij
Team Picnic PostNL en kwam met revanchegevoelens aan de start.
“Ik heb niets gewonnen sinds ik nationaal juniorenkampioen werd. Ik ben mezelf de afgelopen jaren als renner een beetje kwijtgeraakt. Dit was een kans om weer agressief te koersen, om opnieuw van het koersen te genieten. Ik wil de mensen van Team Brennan enorm bedanken. Ik denk dat ik mezelf een beetje teruggevonden heb,” zei Eddy in zijn interview na de finish.
De 23-jarige stapte in 2024 over naar een WorldTour-structuur, maar fungeerde er vooral als knecht en bleef onder de radar. Zijn vertrek bij de ploeg verliep allerminst vlekkeloos. In Perth reed Eddy vervolgens de koers van zijn leven: hij counterde de ene na de andere aanval van de Australische WorldTour-formatie en volgde op de slotklim Luke Plapp toen die ploeggenoot Luke Durbridge terughaalde.
Eddy reed echter vooral met zijn eigen drijfveren. “Ik heb Rudi Kemna zelfs gezegd dat ik hem voor schut zou zetten toen hij me de deur wees,” onthulde hij. Op zijn 23ste ligt er nog een lange toekomst voor hem, nu als Australisch kampioen. “Deze is voor jou, maat,” sneerde hij ironisch naar zijn voormalige baas.
Een sprinterstype?
Omdat hij sinds zijn profdebuut zelden kopmanschap kreeg, is Eddy nog altijd aan het ontdekken wat voor type renner hij precies is. Een snelle afmaker, maar duidelijk ook iemand die bergop zijn mannetje staat, zoals hij zondag in Australië bewees.
“In Langkawi mocht ik voor het eerst in die twee jaar voor mezelf rijden. Meestal is mijn hoofdtaak onze sprinters aantrekken. Ik denk ook dat ik beter ben in een sprint aantrekken dan zelf afmaken. Eigenlijk ben ik mezelf nog aan het ontdekken,” legt hij uit. “Ik ben geen pure sprinter en wil me ook in de klassiekers tonen. Ik heb nog wat tijd nodig.” Dat zal mogelijk moeten wachten, tenzij hij snel via een contractafkoop terug de WorldTour in kan — bij Filippo Conca gebeurde dat vorig jaar na zijn Italiaanse titel.
“De overstap naar Europa is voor Australiërs nooit eenvoudig. Maar deze ploeg biedt een uitstekende omgeving waar jonge renners kunnen groeien. Dit was de nummer één ploeg waar ik bij wilde voor het opleidingsprogramma, omdat ik veel had gehoord over hun opzet in Sittard (in Nederland, red.), en je ziet hier ook veel jongeren grote stappen zetten. Uiteindelijk maakten zij mijn overgang naar Europa veel makkelijker,” besloot hij, ondanks alles lovend over de structuur die zijn ontwikkeling ondersteunde.