“Misschien was ik er vandaag niet meer geweest als ik geen helm op had gehad”: Zoe Bäckstedt over haar harde valpartij, snelle terugkeer en olympische ambities

Een zware trainingsval, amper twee weken voor de start van het veldritseizoen, had de hele winter van Zoe Bäckstedt kunnen ontsporen. In plaats daarvan herstelde de 21-jarige Welshe toprenster opvallend snel van een gebroken hand en pols en reed naar een knappe zevende plaats op het WK Veldrijden 2026 in Hulst.

De zware valpartij gebeurde in oktober tijdens een trainingskamp in Spanje, waarbij Bäckstedt haar hand en pols brak. Haar helm ving de klap met het asfalt op, een angstaanjagend besef dat ze nog altijd verwerkt.

“Wie weet wat er was gebeurd als ik hem niet op had gehad, misschien was ik er vandaag niet meer, zo in stukken als die helm lag,” vertelde Bäckstedt aan de BBC. “Toen ik viel, had ik niet eens door wat er gebeurde, want knip met je vingers en het is voorbij. Ik stond op en had meteen dat natrillen van: ‘dit is niet goed’.”

Natuurlijk maakte ze zich zorgen over haar komende koersen. “Er gingen zo veel emoties door me heen. Mijn eerste gedachte was: ‘mijn veldritseizoen is voorbij’.” Door dat angstige moment heeft ze nu een duidelijke boodschap voor alle fietsers: “Overal waar ik ga, probeer ik een helm te dragen, zelfs als het maar twee kilometer is, het kan je zoveel besparen als je pech hebt.”

Aanvankelijk kwam er hard nieuws van een Belgische specialist: ze zou pas in het nieuwe jaar kunnen koersen. “Ik moest op dat moment huilen, omdat ik zo veel getraind had,” gaf ze toe. “Te bedenken dat in twee seconden alles weg kan zijn, snap je? Dan is het seizoen bijna gedaan.”

Dat hakte erin na een lange, harde zomer. “Ik moest op dat moment huilen, omdat ik zo veel getraind had en me zo goed had voorbereid op het veldritseizoen,” gaf ze toe. “Te bedenken dat in twee seconden alles weg kan zijn, snap je? Dan is het seizoen bijna gedaan.”

Gelukkig verliep haar herstel beter dan gehoopt. “Toen ik weer een beetje kon trainen en ik vrijgegeven was na mijn hersenschudding, ben ik gaan plannen wanneer ik terug kon keren,” voegde ze toe.

Een plan hebben hielp haar gemotiveerd te blijven tijdens de revalidatie. “Toen had ik een doel om naar uit te kijken en een koers in gedachten waarvoor ik aan de start kon proberen te staan. Dat hield me gaande, wetende dat ik op een gegeven moment, ook al was het seizoen kort, toch nog wat veldritten kon rijden.”

Hoewel ze op haar 20e al negen wereldtitels in verschillende wielerdisciplines had verzameld, weet Bäckstedt precies wat ze nu wil.

“Ik ga voor de logische droom van olympisch kampioene, dat is er één voor de toekomst en een heel groot doel voor mij,” zei ze. “Ik wil naar Los Angeles 2028, ik wil alles geven om aan de start te staan en voor een podium te gaan, dat zou heel gaaf zijn.”

De Spelen van Parijs in 2024 missen deed pijn, maar gaf haar extra energie voor de toekomst. “Als ik in 2024 niet ziek was geweest, had ik ook graag aan de start gestaan [in Parijs], het was gewoon mijn jaar niet,” gaf ze toe. “Dat was moeilijk te accepteren, maar het maakte me alleen maar gretiger om in LA aan de start te staan.”