Etappe 3 van de
Ronde van Baskenland 2026 betekende een flinke dreun voor
UAE Team Emirates - XRG, met Isaac del Toro die na een val moest opgeven. Te midden van die tegenslag bood de uitmuntende rit van
Igor Arrieta houvast, als de grote protagonist van de dag en uiteindelijk tweede na een veeleisend duel met Axel Laurance.
Arrieta was vanaf de vroege vlucht een van de hoofdrolspelers, en zijn ambitie bracht hem in de beslissende move die om de zege zou strijden. In de finale ging hij man-tegen-man met Laurance, een uiterste fysieke én tactische beproeving, waarin hij bij momenten zelfs met de timing leek te spelen om zijn rivaal te verrassen.
Over die intense eindstrijd zei de renner dat het neerkwam op opgestapelde vermoeidheid en het geleverde vermogen. Hij erkende dat het “een ongelooflijk gevecht tegen Axel” was en dat in die laatste momenten alles afhing van wat hij voelde op de fiets.
Hij sprak van “een echt zware dag” en hield voor ogen dat zijn medevluchter “vandaag héél, héél, héél erg de favoriet voor de etappe” was. Zijn plan was dus om van ver all-in te gaan, mee te zitten in de move en zichzelf volledig leeg te rijden.
Axel Laurance pakte de zege vóór Igor Arrieta
Weten dat een sprint hem niet lag, koos Arrieta voor een stoutmoedige aanpak en probeerde hij de koers voortdurend zwaarder te maken. Hij zei dat hij “zoveel mogelijk” wilde rijden, beseffend dat Laurance sneller was aan de streep. Hij nam dat gelaten aan met een kalm “het is wat het is” en benadrukte dat hij alles had gegeven, alvorens zijn rivaal met de overwinning te feliciteren.
Over een specifieke tactiek om hem los te rijden maakte Arrieta duidelijk dat er weinig ruimte was voor vondsten, en dat de sleutel lag in constante druk. Hij legde uit dat, zolang ze samen waren, de enige optie was “zo hard mogelijk blijven duwen” en, met de finish in het achterhoofd, zoveel mogelijk sparen om kans te maken in de sprint. Hij gaf aan dat hij probeerde “zoveel mogelijk te sparen om de sprint te kunnen winnen.”