“Het geluid van die val gaat nachtmerries veroorzaken” – Thymen Arensman erkent dat Giro d’Italia-horrorval mentale littekens nalaat, ook bij wie fysiek ongedeerd bleef

Thymen Arensman sloot etappe 2 van de Giro d’Italia af in een sterke positie voor het algemeen klassement, maar de renner van Netcompany Ineos gaf toe dat het geluid en de omvang van de massale valpartij op weg naar Veliko Tarnovo het peloton nog lang zullen bijblijven nadat de koers is doorgetrokken.

De Nederlander ontsnapte aan het ergste van de enorme val die het peloton trof vlak voor de slotklim, met INEOS aan de rechterkant van de weg terwijl elders renners hard onderuitgingen. Arensman finishte later in de eerste groep en schoof op naar de vierde plek algemeen, terwijl ploeggenoot Egan Bernal naar de derde plaats steeg dankzij ook verzamelde bonificatieseconden.

Op papier was het een zeer goede dag voor INEOS. In werkelijkheid werd Arensmans eerste reactie bepaald door wat er achter en om hem heen gebeurde.

“Dat geluid van de valpartij zal voor nachtmerries zorgen,” schreef Arensman na afloop op Strava. “Ik hoop dat het met iedereen relatief oké is.”

De valpartij gebeurde op nat wegdek zo’n 25 kilometer voor de finish, vóór de laatste klim naar het Lyaskovets-klooster. Er volgde een tijdelijke neutralisatie en meerdere ploegen moesten de schade opmaken voordat de koers weer werd hervat.

UAE Team Emirates - XRG kende een dramatische dag, met Jay Vine en Marc Soler afgevoerd naar het ziekenhuis en Adam Yates die later veel tijd verloor voordat hij voor etappe 3 afstapte. Santiago Buitrago moest eveneens opgeven en werd naar het ziekenhuis gebracht, terwijl Andrea Vendrame later uit koers ging met breuken aan drie dwarsuitsteeksels in de onderrug.

Arensman en Bernal behoorden tot de renners die aan het incident ontsnapten, en INEOS vertaalde dat overleven snel in sportief voordeel. Bernal pakte zes bonificatieseconden aan de Red Bull-kilometer na de neutralisatie, terwijl Arensman er vier meenam, wat beide renners in sterke vroege GC-posities tilde.

Arensman benadrukte echter dat geluk een grote rol speelde. “We hadden het geluk dat we aan de rechterkant van de weg zaten, maar het had net zo goed andersom kunnen zijn,” zei hij tegen In de Leiderstrui.

Wat Arensmans reactie opvallend maakte, was de focus op de psychologische impact van de valpartij, niet alleen de fysieke blessures bij wie tegen het asfalt ging.

Renners in een Grote Ronde zijn getraind om door te gaan. Etappe 2 bewees dat opnieuw, met het peloton dat herstartte en meteen terugkeerde in de positietstrijd voor de slotklim. Maar Arensman stelde dat de emotionele klap van zo’n crash, het horen en zien ervan, niet eenvoudig achter te laten is. “Het is zo’n harde sport,” zei hij. “Als je na zo’n val met angst op de fiets blijft zitten, rijd je in no-time achteraan en ben je klaar. Dan kun je je ambities voor het algemeen klassement opbergen.”

Die woorden vingen de harde tegenstelling van de tweede Giro-etappe. Renners zagen net vrienden, ploeggenoten en rivalen op het asfalt liggen, maar wie nog in koers was, moest vrijwel meteen weer in overlevingsmodus schakelen.

Voor Arensman was de uitslag waardevol. Voor het peloton kan de schade van etappe 2 veel langer doorwerken dan de officiële medische bulletins doen vermoeden.