Uitslag Marly Grav 2026 | Wout van Aert wint bij rentree en klopt opnieuw een UAE-regenboogtrui in eerste koers sinds zege in Parijs-Roubaix

Wout van Aert heeft zijn winnende rentree in het peloton gemaakt bij de Marly Grav, door in de slotfase van de 150 km lange gravelrace in Valkenburg weg te rijden en vier weken na zijn zege in Parijs-Roubaix zijn vorm te onderstrepen.

De ster van Team Visma | Lease a Bike reed zijn eerste wedstrijd sinds zijn mijlpaal in de Hel van het Noorden en veranderde zijn verrassende opwachting in de UCI Gravel World Series al snel in een nieuw machtsvertoon op ruig terrein.

Van Aert drukte al vroeg zijn stempel op de koers, maar de beslissing viel in de laatste 25 kilometer. Na de hele dag in de sleutelkopgroep te hebben gereden, demarreerde de Belg bij de uitloop van een bospad en sloeg meteen een gat met zijn concurrenten.

Op 16,8 kilometer van de finish had Van Aert 30 seconden voorsprong op Niels Vandeputte, Rick Ottema, Jonathan Vervenne en gravel-wereldkampioen Florian Vermeersch. Pascal Eenkhoorn volgde op één minuut, terwijl de volgende groep al op 2:45 zat. Binnen de laatste kilometer hield Van Aert nog altijd meer dan een halve minuut over, waarna de achtervolgers onderling om de overige podiumplaatsen sprintten.

Voor het wegrennerspubliek klonk een duidelijke echo uit zijn vorige koers. Vier weken na Parijs-Roubaix maakte hij opnieuw een wedstrijd af op slecht wegdek, na het lossen van een UAE Team Emirates - XRG-renner in de regenboogtrui.

Dit keer was het Vermeersch, regerend wereldkampioen gravel, en niet Tadej Pogacar, en de inzet was anders. Toch was het beeld onmiskenbaar: Van Aert solo vooruit, beukend over het kapotte terrein, met de regenboog van UAE erachter.

De koers was van meet af aan levendig. Van Aert schoof al na acht kilometer naar voren en plaatste vervolgens een ferme versnelling met nog ruim 100 kilometer te gaan. Vermeersch was aanvankelijk de enige die kon volgen, voordat de koers verschoof naar een grotere frontselectie.

Met circa 80 kilometer te gaan reed Van Aert in een kopgroep van vier met Vermeersch, Jonathan Vervenne en Georg Egger. Die formatie kreeg later het gezelschap van Vandeputte, Eenkhoorn en Ottema, waarna de kop stapsgewijs weer uitdunde in de finale.

Van Aert testte de groep opnieuw op zo’n 60 kilometer van de streep, reed even weg maar werd weer teruggepakt. De winnende aanval kwam veel later, nadat Eenkhoorn de aansluiting had verloren en de overgebleven leiders naar elkaar begonnen te kijken.

Voor een renner van wie de laatste koers eindigde met een van de grootste overwinningen uit zijn carrière in Roubaix, was dit een heel andere rentree. Maar Van Aert maakte er toch weer een vertrouwd beeld van: solo voorop, rammend over het ruige parcours, met de rest in de achtervolging.