Giro d'Italia 2026 etappe 3: voorbeschouwing, profielen, favorieten & voorspellingen - sprinters krijgen nog één kans voor vertrek uit Bulgarije

De Giro d'Italia 2026 vindt plaats van 08.05.2026 tot en met 31.05.2026. Het is de eerste Grote Ronde van het seizoen, met 21 etappes langs iconische Italiaanse steden, mythische Alpencolletjes en verraderlijke ritten – elk met het potentieel om een klassementsrenner te nekken. We blikken vooruit op etappe 3, die naar verwachting start om 12:15 en finisht rond 16:30 CET.

De eerste editie van de Corsa Rosa vond plaats in 1909 en werd gewonnen door Luigi Ganna. Italië is altijd een invloedrijke natie geweest in het profpeloton en de Giro bood elk jaar de kans aan de grootste renners om hun kwaliteiten op alle terreinen te tonen. Het is een van de meest historische koersen. Eddy Merckx, Alfredo Binda en Fausto Coppi wonnen elk vijf keer en delen het record.

Dat zijn renners die generaties hebben gemarkeerd, maar ook andere namen lieten hun stempel achter: denk aan Gino Bartali, Bernard Hinault, Miguel Indurain en Marco Pantani. In recente decennia waren er minder Italiaanse winnaars; Vincenzo Nibali was de laatste landgenoot in 2016. Mannen als Alberto Contador, Nairo Quintana, Tom Dumoulin en Chris Froome prijkten eveneens op de Trofeo Senza Fine (de ‘eindeloze trofee’ van de Giro).

Tao Geoghegan Hart won de ‘COVID-editie’ in 2020; Egan Bernal pakte de zege in 2021; Jai Hindley in 2022; in 2023 versloeg Primoz Roglic Geraint Thomas in een dramatische klimtijdrit op de slotdag en won zo zijn eerste Giro; in 2024 domineerde Tadej Pogacar van start tot finish, terwijl in 2025 de Brit Simon Yates de roze trui veroverde na een briljante aanval in de laatste bergetappe, waarmee hij Isaac del Toro ont troonde.

Etappe 3 is opnieuw een kans voor de sprinters. Halverwege ligt een korte klim, maar die is niet al te lastig en de rest van de dag is biljartvlak, wat de snelle mannen geruststelt.

175 kilometer van Plovdiv naar Sofia, met halverwege een klim van 9 kilometer aan 5%. De finale kan eenvoudiger haast niet: de aanloop naar de Bulgaarse hoofdstad is volledig vlak én kaarsrecht. Het peloton rijdt letterlijk tientallen kilometers in een rechte lijn richting de aankomst, waar een sprinter gekroond wordt. Het doet denken aan de UAE Tour, maar dan in een Oost-Europees decor.

Er staat geen noemenswaardige wind en gezien de koershouding in de eerste dagen verwachten we een etappe zonder grote vluchtpogingen. Het peloton krijgt een relatief makkelijke dag zonder technische finale in Sofia.

Daar volgt een tweede massasprint. Opnieuw niet technisch, waardoor positie in de laatste kilometers en frisheid voor de eindsprint doorslaggevend zijn. We zagen hoe een Jonathan Milan vrijdag volledig leeg aan de sprint begon en de benen miste. Omdat het peloton fris de finale ingaat, liggen de snelheden bijzonder hoog en wordt het geen lineaire, gelijkmatige sprint.

De zege kan dus vele kanten op, maar Paul Magnier bewees zich al op dag één en zijn lead-out draaide perfect tussen de grote ploegen – dus hij kan dit zeker herhalen. Tobias Lund Andresen doet mee voor de knikkers en is eveneens een potentiële winnaar.

Kaden Groves kwam ten val en kan het zwaarder krijgen, terwijl Dylan Groenewegen ook crashte maar zijn kansen blijven volgens mij intact. Een volledig vlakke sprint ligt hem uitstekend.

Ethan Vernon, Ben Turner, Giovanni Lonardi, Madis Mihkels, Luca Mozzato, Paul Penhoët, Orluis Aular, Pascal Ackermann, Erlend Blikra, Arnaud de Lie en Matteo Malucelli zijn eveneens namen om in de finale rekening mee te houden.

*** Jonathan Milan, Tobias Lund Andresen, Paul Magnier

** Dylan Groenewegen, Ethan Vernon

* Kaden Groves, Ben Turner, Paul Penhoët, Orluis Aular, Erlend Blikra, Arnaud de Lie, Matteo Malucelli

Keuze: Paul Magnier

Scenario: Reguliere massasprint.