“Als ik er niet zo dicht bij was geweest, was het niet zo zuur geweest”: Verstrynge baalt dat hij de Belgische titel op een haar na misliep

De strijd om het Belgische tricot maakte zondag in Beringen alle verwachtingen waar. Zoals voorspeld mondde het uit in een duel tussen topfavoriet Thibau Nys en Emiel Verstrynge. Nys trok uiteindelijk voor het tweede jaar op rij de trui aan, maar moest tot op de laatste meter knokken tegen een taaie Verstrynge. Voor de renner van Crelan-Corendon smaakte het zilver bijzonder bitter.

De koers op de steile flanken van de mijnterrils in Beringen werd een uitputtingsslag. Verstrynge, door velen getipt als de enige die Nys kon kloppen, kende in het begin problemen. Een fout in de openingsronden zette hem meteen op achterstand. “Ik ging vroeg in de wedstrijd tegen de grond. Ik voelde dat het vertrouwen weg was, ik moest mijn ritme zoeken,” verklaarde Verstrynge over zijn moeizame start.

Terwijl Verstrynge zich herpakte, leek Nys naar de titel te vliegen. Maar ook hij ging in de fout en crashte op het listige parcours. Die misser gaf Verstrynge zuurstof, waarna hij in de tweede wedstrijdhelft fors begon te naderen. “Die val van Thibau zorgde er misschien niet voor dat ik meteen heel dicht kwam, maar ik vermoedde dat de ronde erna niet vlot zou gaan voor hem. Ik bleef druk zetten,” aldus Verstrynge.

Daarna kantelde het beeld. Nys oogde kwetsbaarder en Verstrynge rook bloed. Toch wist de renner van Baloise Trek Lions zijn voorsprong te verdedigen door optimaal te profiteren van de stroken die hem het best lagen. “Ik had het gevoel dat ik dichterbij kwam, maar elke keer als ik aansloot, kwamen zijn sterke secties eraan,” herinnerde Verstrynge zich.

In de slotronde zaten beide renners erdoor. “Ik denk dat iedereen door zijn beste krachten heen was. In dat loopstuk zie je dat de koude bij Thibau inhakt, maar meteen voel ik ook dat het bij mij niet veel beter was. Het is meer op adrenaline dat ik in de laatste ronde zo dichtbij kwam,” gaf Verstrynge toe.

Ondanks de vermoeidheid wist Verstrynge in de absolute slotfase de aansluiting te maken bij Nys, maar een kleine fout in de laatste meters besliste het kampioenschap. “Het steekt even,” zei hij. “In de finale dacht ik: dit kan hier. Maar in de voorlaatste bocht moest ik anderhalve meter prijsgeven. Dat kreeg ik niet meer dicht.”

Tweede worden is een sterke uitslag voor de jonge prof, maar gezien het koersverloop was het direct na de streep moeilijk te verteren. “Als ik niet zo dicht was gekomen, was het niet zo zuur geweest.”

Toch blijft Verstrynge realistisch. Hoe graag hij de trui ook wilde en hoe dicht hij erbij was, zijn optreden bevestigt dat hij deze winter een stap heeft gezet. “Ik mag ontgoocheld zijn in mezelf. Uiteindelijk is tweede worden op het BK iets wat je liever niet ziet. Als ik binnen anderhalve maand terugkijk op deze periode, dan moet ik tevreden zijn,” besloot hij.