Thibau Nys heeft in Beringen met verve zijn Belgische titel bij de elite mannen veldrijden verdedigd, na een wedstrijd die schommelde van vroege controle naar late chaos en pas in de slotmeters in een plooi viel.
Europees kampioen Toon Aerts dook als eerste het parcours op, maar Nys schoof meteen naar voren en begon het tempo op te drijven rond de mijnterril. Er vormde zich vroeg een kopgroep met Nys, Aerts,
Emiel Verstrynge, Michael Vanthourenhout, Joran Wyseure, Toon Vandebosch en Niels Vandeputte. Nys rekte de groep al snel uit, reed even weg tot Verstrynge reageerde. Een valpartij gooide vervolgens roet in het eten: Verstrynge schoof weg en Aerts werd opgehouden, terwijl Vanthourenhout bij Nys bleef.
De hergroepering was van korte duur. Op de volgende lange klim versnelde Nys opnieuw en enkel Vanthourenhout kon volgen. Daarachter schoof Vandeputte naar plek drie, achtervolgd door Verstrynge en Aerts. Nys zette nog harder aan op de langste klim, bleef doortrappen terwijl anderen liepen en sloeg een kloof van ongeveer acht seconden. Vanthourenhout beperkte de schade, maar de achtervolgers kwamen niet dichterbij.
In de derde ronde maakte Nys opnieuw het verschil bergop. Met nog vier ronden te gaan leidde hij met zo’n 12 seconden op Vanthourenhout, met Verstrynge op circa 16 en Vandeputte rond 20. Daarachter viel de koers van Aerts in duigen na een nieuwe val, waardoor zijn podiumkansen wegsmolten.
Halfweg leek Nys alles onder controle te hebben, met ongeveer 16 seconden op het duo Vanthourenhout–Verstrynge. Toen kantelde de koers. Op een snelle afdaling verloor Nys in een diepe spoorvorming het evenwicht en ging tegen de grond. Hij zat snel weer op de fiets, maar de voorsprong slonk rap. Op de langste klim even later keek Nys met een grimas om en zag hij de achtervolgers naderen.
Met nog twee ronden te rijden demarreerde
Emiel Verstrynge, liet Michael Vanthourenhout achter en verkleinde de kloof tot slechts vijf seconden. Wat op dominantie leek, werd plots overleven. Nys zocht naar zijn ritme en vond dat geleidelijk terug, terwijl Verstrynge tot op de limiet ging en vroeg in de ronde een klein foutje maakte. Nys rekte het verschil weer iets op in de langere klimzone.
Bij het ingaan van de slotronde leidde Nys met ongeveer tien seconden. Maar Verstrynge weigerde te plooien. Hij kwam terug tot zeven seconden, daarna tot vijf. Nys keek herhaaldelijk over zijn schouder terwijl de spanning steeg.
Op een steile loopstrook moest Nys even halt houden tussen twee beklimmingen. Het gevaar piekte, maar ook Verstrynge had het daar lastig en kon niet vol toeslaan. Naarmate de finish naderde, kroop Verstrynge opnieuw tot ongeveer vijf seconden, waarna hij net voor de streep een klein foutje maakte.
Heel even leek een sprint nog mogelijk. In plaats daarvan kwam de finish net op tijd voor
Thibau Nys, die na een koers van controle, inzinking en veerkracht zijn tweede opeenvolgende Belgische titel in het veldrijden veroverde.