De tweede opeenvolgende Nederlandse veldrittitel van Tibor Del Grosso in Huijbergen was allesbehalve vlekkeloos. Wat van afstand gecontroleerd oogde, werd een koers vol problemen, druk en late twijfel.
Del Grosso startte als uitgesproken favoriet, maar de koers weigerde een eenvoudig script te volgen. Na vroege schermutselingen werd Pim Ronhaar zijn belangrijkste tegenstander, die hem door het midden van de wedstrijd onder druk zette. “Eerst zat ik met Pim op pad. Ik leek hem eindelijk te kloppen, maar toen kwam Lars aan het einde met een paar hele sterke rondes,” aldus Del Grosso. “Het was zeker niet makkelijk.”
Net toen hij dacht dat het gevaar was geweken, sloeg de koers opnieuw om.
De druk kwam niet alleen van concurrenten. Del Grosso moest ook zijn eigen tegenslag bevechten. “Ik ben ook een keer gevallen. Dat was niet ideaal. En daarna liet ik ook nog mijn ketting vallen,” zei hij. “Het ging niet zonder slag of stoot, maar ik had het gevoel dat het voor iedereen een zware, onderschatte koers was.”
Zijn val verklaarde hij simpel. “Ik schoof gewoon weg. Ik probeerde een spoor te kruisen, maar het was te glad, dus ik gleed.”
Elk probleem dwong Del Grosso opnieuw te herstellen, met in het achterhoofd dat Van der Haar in de slotrondes dichterbij kwam.
Del Grosso zei dat hij de titel nooit als vanzelfsprekend beschouwde, zelfs niet voor de start. “Ik wist dat ik niemand moest onderschatten,” aldus de 22-jarige, die in de aanloop naar het kampioenschap ook kampte met een verkoudheid.
Dat gevoel bleef tot het einde, toen de late versnelling van Van der Haar de twijfel terug in de koers bracht.
Een trui die meer betekent
Opnieuw winnen betekende voor Del Grosso meer dan zomaar een resultaat. “Dat betekent veel. Het is heel bijzonder om in zo’n speciale trui, op een speciale fiets te rijden,” zei hij.
Na een wedstrijd getekend door valpartijen, kettingproblemen en late druk van twee van de sterkste renners van het land, draaide Del Grosso’s tweede Nederlandse titel niet om dominantie. Het ging om omgaan met alles wat misging en toch een manier vinden om terug te keren.
Mijn loopbaan begon in de verpleegkunde, maar na fysieke klachten maakte ik de overstap naar de journalistiek. De combinatie van sport en schrijven bleek een logische en duurzame keuze. Sinds 2010 ben ik actief als sportredacteur voor diverse nieuws- en sportplatforms. In 2018 trad ik in dienst bij Dartsnieuws.com, waar ik sindsdien werkzaam ben als redacteur.
Binnen de dartsverslaggeving richt ik mij op nieuws, achtergrondverhalen, analyses en liveblogs van grote toernooien. Ik verzorg realtime verslaggeving van majors en rankingtoernooien en combineer wedstrijdupdates met statistische onderbouwing, historische context en tactische duiding. Door de jaren heen bezocht ik meerdere wereldkampioenschappen van zowel de PDC als de BDO, evenals internationale open toernooien en evenementen als de World Masters.
Mijn betrokkenheid bij darts gaat terug tot 1995, toen ik het BDO-WK op de BBC volgde – het jaar waarin Raymond van Barneveld zijn eerste WK-finale speelde. Sindsdien volg ik de sport structureel en intensief, zowel op locatie als via internationale media.
Naast darts heb ik een uitgesproken passie voor wielrennen. Ik volg het volledige internationale seizoen en verzorg liveblogs en wedstrijdanalyses van de belangrijkste koersen, waaronder de Tour de France, de Giro d'Italia en de Vuelta a España. In deze verslaggeving ligt de nadruk op koersverloop, tactiek, klassementsontwikkeling en historische duiding.
Mijn werkwijze kenmerkt zich door feitelijke nauwkeurigheid, contextuele verdieping en respect voor de sport en haar hoofdrolspelers. Buiten mijn professionele werkzaamheden volg ik sport in brede zin, met bijzondere interesse voor tennis en andere internationale competities.
🚵🇳🇱 | Tibor Del Grosso grijpt zijn tweede Nederlandse titel op rij. Hij kreeg het niet cadeau, want onder meer de afzwaaiende Lars van der Haar maakte het hem bijzonder lastig! #cyclocross
📺 Cross kijk je op HBO Max