Volta a Catalunya 2026 etappe 5 voorbeschouwing, profielen, favorieten en voorspellingen - Jonas Vingegaard de te kloppen man in de koninginnenrit; Evenepoel, Pidcock en Almeida vlak daarachter

De Volta a Catalunya 2026 vindt plaats van 23 tot en met 29.03.2026. De Catalaanse koers geldt al jaren als de belangrijkste bergtest van het voorjaar en is een van de zwaarste rittenkoersen buiten de Grote Rondes, waar vaak de beste klimmers ter wereld elkaar bekampen in de Pyreneeën. We blikken vooruit op etappe 5, die naar verwachting start om 11:40 en finisht rond 16:00 CET.

De eerste editie werd in 1911 verreden, met Sebastián Masdeu als winnaar. De koers lag stil tijdens de Eerste Wereldoorlog, maar niet tijdens de Tweede, en bleef in die jaren een toprace op de kalender. De erelijst is historisch sterk: onder meer Jacques Anquetil en Eddy Merckx wonnen er twee keer op rij. In de 20e eeuw prijken ook namen als Felice Gimondi, Bernard Thévenet, Freddy Maertens, Francesco Moser, Sean Kelly, Robert Millar, Miguel Induráin en Fernando Escartin.

In deze eeuw schoof de wedstrijd mee de toen opgerichte World Tour in en werd ze gedomineerd door Spanje’s gouden generatie, met Alberto Contador (later geschrapt), Alejandro Valverde en Joaquím Rodríguez op de erelijst. Ook Nairo Quintana, Richie Porte en recent twee Slovenen wonnen de koers. In 2024 pakte Tadej Pogacar de titel en in 2025 deed Primoz Roglic het voor de tweede keer in zijn carrière.

De koninginnenrit? Misschien. De organisatie finisht in La Molina (op papier), maar via een nieuwe berg, wat alles verandert. Er staan “slechts” 155 kilometer op het menu, maar met 4500 hoogtemeters is dit een snoeiharde dag.

Het profiel laat zien waar dat vandaan komt: vijf gecategoriseerde beklimmingen, gelijkmatig over de dag verdeeld, telkens gevolgd door een afdaling. We beginnen met de Port Coldarnat (15,4 km aan 4,8%), gevolgd door de Coll de Josa (2,6 km aan 7,2%).

De echte moeilijkheid start op de Coll de Fumanya, 5,5 kilometer aan 9% met venijnige steile stroken. De top ligt op 62 km van de finish, gevolgd door een zeer technische afdaling. De vierde klim is iets milder: 7,3 kilometer aan 6,7% – de Coll de Sobirana, met de top op 35 kilometer van de meet.

De slotklim is echter zo lastig dat het onwaarschijnlijk is dat er eerder grote risico’s worden genomen. Belangrijk detail: de renners finishen niet in het station van La Molina, maar op de Coll de Pal. Die klim is 16,5 kilometer lang aan 7,2%, een échte berg waar je je niet kunt verstoppen en waar de hoogte – 2109 meter op de top – ook meespeelt. Een pure bergetappe.

In wezen krijgen we een herhaling van wat ik vandaag verwachtte. Deze rit ligt meer in de lijn van de pure klimmers dan de Valter 2000-etappe, maar dat zal het eindbeeld niet fundamenteel veranderen. Het is de koninginnenrit, en tegelijk de eerste bergrit waarin renners echt hun vorm peilen. In vier koersdagen was er geen klimapparaat, dus de lange inspanningen kunnen verrassen.

Jonas Vingegaard – Tot dusver verloopt alles volgens plan voor de Deen. Hij bleef uit de problemen in etappe 1, spaarde krachten in etappe 2 en toonde enorme macht door Remco Evenepoel te volgen bij diens aanval op het vlakke in etappe 3. De val van Evenepoel vergroot zijn kansen bergop nog. Hij oogt top en dat is onmiskenbaar. Meervoudige, lange en ook steile klimmen liggen hem perfect. Ik verwacht dat hij de sterkste is.

Remco Evenepoel – De grote vraag: hoe is Evenepoels vorm? Zijn val was stevig, en dat voel je in de bergetappes. Herstel kan extra gehinderd zijn, en dat is allesbehalve ideaal. Hij werkte de afgelopen weken aan zijn klimmen op Teide en ik verwachtte een betere versie op de aankomsten bergop. Nu is het lastig te peilen waar hij staat na die val. Florian Lipowitz lijkt een betrouwbaardere optie, terwijl Jai Hindley in het grote plaatje ook belangrijk kan zijn.

João Almeida – De Portugees reed de eerste ritten onder de radar, meer nog dan andere toppers. Dat zegt op zich niets, maar hier zien we waar zijn vorm staat. UAE verloor twee renners, terwijl Brandon McNulty en Marc Soler energie verbruikten in sprintetappes, wat niet ideaal is. Maar Almeida volgt meestal wielen en rijdt dan zijn eigen tempo op de slotklim, los van het koersverloop.

Tom Pidcock – De Brit is in topvorm, getuige Milaan–Sanremo. Mogelijke vermoeidheid blijft wel hangen in mijn gedachten; hij is vatbaar voor een mindere dag. Gebeurt dat hier? Of helemaal niet? Hooggebergte is niet optimaal voor hem. Meedoen met de allerbesten wordt lastig, maar hij straalt vertrouwen uit en staat voorlopig wel het best in het klassement.

De concurrentie is enorm. Bahrain heeft Lenny Martínez, de man die Jonas Vingegaard onlangs klopte in Parijs-Nice. De Fransman maakt kans en wordt gesteund door Santiago Buitrago, die ook ambitieus is.

Felix Gall en Matthew Riccitello kunnen eveneens hoog mikken op deze aankomst bergop en meedoen voor het podium. Decathlon is bovendien een ploeg die niet bang is om vroeg te werken en hard aan te vallen op de klimmen.

Mattias Skjelmose (gesteund door een sterk Lidl-Trek), Oscar Onley, Lorenzo Fortunato, Cristian Rodríguez, Mikel Landa, Valentin Paret-Peintre, Richard Carapaz, Georg Steinhauser, Enric Mas, Cian Uijtdebroeks, Ben O'Connor, Guillaume Martin, Abel Balderstone, Byron Munton en Terres de l'Ebre-winnaar José Manuel Díaz zijn allen renners om rekening mee te houden. Daarna zal duidelijker worden wie waar staat.

*** Jonas Vingegaard

** João Almeida, Tom Pidcock, Florian Lipowitz, Remco Evenepoel, Lenny Martínez

* Brandon McNulty, Mattias Skjelmose, Lorenzo Fortunato, Mikel Landa, Matthew Riccitello, Felix Gall, Santiago Buitrago, Richard Carapaz, Cian Uijtdebroeks

Favoriet: Jonas Vingegaard

Hoe: Solozege