Etappe 1 van de
Vuelta a Andalucia was een chaotische dag. Meerdere beklimmingen sloegen vroeg in de wedstrijd het peloton uiteen, waarna later een tweede groep weer aansloot bij de kop van de koers.
Christophe Laporte won de gereduceerde sprint onder de renners die de klimpartij in de voorste echelons hadden overleefd.
De 150 kilometer lange etappe van Benahavís naar Pizarra begon meteen met een klim van 20 kilometer, een van de langste van het vroege seizoen. De percentages waren niet steil, maar de duur was genoeg om schade aan te richten. Geen ploeg forceerde direct, maar nadat een vroege vlucht was vertrokken, demarreerde Victor Campenaerts van
Team Visma | Lease a Bike en vormde hij de nieuwe kop van de koers.
Alleen zette de Belg niet vol door en wachtte hij op aansluiting. Even later ontstond een groep van circa 20 renners, een mix van een later gevormde vlucht en een groep die uit het peloton was weggereden. Visma was sterk vertegenwoordigd met vijf renners; Red Bull had er drie en UAE had zowel Tim Wellens als Jan Christen mee. Ook Tom Pidcock en Iván Romeo waren present, waardoor de meeste klassementsrenners geen slag misten.
Zonder goede samenwerking werd deze groep echter met nog 48 kilometer te gaan gegrepen door een uitgedund peloton. Bijna direct erna reden onder meer Campenaerts, Christen en Axel Zingle opnieuw weg, maar ook daar stokte de samenwerking en na zo’n 10 kilometer was het gat weer dicht. Zo rolde een peloton van ongeveer 60 renners richting een sprint, waarin de klimmers die standhielden om de zege zouden strijden.
Wat volgde was een chaotische sprint zonder uitgesproken treinen. Christophe Laporte was de sterkste en timede perfect op het oplopende rechte stuk naar de meet.