“Tadej Pogacar is buitenaards... maar hij blijft heel gewoon” – Pavel Sivakov belicht de bescheiden, menselijke kant van de superster-kopman van UAE Team Emirates

De dominantie van Tadej Pogacar is zo vertrouwd geworden dat zelfs binnen zijn eigen ploeg naar normale woorden wordt gezocht om het te beschrijven. Voor Pavel Sivakov begint de uitleg met het voor de hand liggende. Op de fiets rijdt de UAE Team Emirates - XRG-kopman op een niveau dat weinigen realistisch kunnen volgen.

Toch was het opvallendste deel van Sivakovs lof niet alleen Pogacars vermogen, zijn winnaarsmentaliteit of de kloof die hij blijft slaan met de rest van het peloton. Het ging vooral om de manier waarop de grootste ster van het wielrennen zich blijft gedragen binnen een ploeg die is gebouwd rond zijn genialiteit.

In gesprek met Bici.Pro omschreef Sivakov Pogacar als haast onmogelijk te imiteren op de fiets, maar hij wees ook op de nuchtere persoonlijkheid die bij de Sloveen intact is gebleven ondanks het gewicht van zijn supersterrenstatus.

“Ik vind hem zo bijzonder,” zei Sivakov, “dat er eigenlijk niets te leren valt. Tadej is een alien in het wielrennen, alsof hij van een andere planeet komt. Misschien kun je wel leren van zijn benadering van de sport en van het leven in het algemeen. Voor jongere renners kan hij in die zin ook een voorbeeld zijn. Ondanks dat hij een superster is, blijft hij altijd een heel eenvoudig mens. En ik vind het verbluffend hoe hij alle druk om zich heen verwerkt.”

Sivakovs woorden komen uit een perspectief dat weinig renners kunnen bieden. Na zijn vertrek bij Ineos Grenadiers naar UAE verhuisde de Fransman naar een van de machtigste structuren in het moderne wielrennen, waar hij zowel voor eigen kansen rijdt als in dienst van Pogacar wanneer hun programma’s samenvallen.

Dit seizoen betekende dat samen met Pogacar starten in Luik-Bastenaken-Luik en de Tour de Romandie, wedstrijden die beide eindigden met de wereldkampioen op het hoogste schavot. Voor Sivakov is rijden met Pogacar iets wat hij graag doet, maar niet omdat het zijn eigen voorbereiding verandert.

“Ik heb weer met Tadej gekoerst in Luik en Romandië, en dat doe ik graag,” zei Sivakov. “Eerlijk, het is fantastisch, maar het beïnvloedt het werk niet zo veel. De voorbereiding verandert niet, ik train altijd op dezelfde manier: het enige wat verandert is de manier waarop we koersen.”

Dat onderscheid is belangrijk. Pogacars aanwezigheid verandert de koersdynamiek rondom UAE, niet de manier waarop Sivakov zich als renner voorbereidt. Het onderstreept ook hoe de ploeg is opgebouwd. Renners hebben hun eigen programma, hun eigen ambities en hun eigen voorbereiding, maar als Pogacar er is, verschuift de koerstactiek rond UAE onvermijdelijk.

Hoewel Pogacars niveau iets lijkt om te bestuderen, maakte Sivakov duidelijk dat er grenzen zijn aan wat je werkelijk kunt overnemen. De kracht van de Sloveen wekt bewondering binnen de ploeg, maar biedt geen eenvoudig draaiboek voor de rest van het peloton.

“Ik weet het niet,” voegde Sivakov toe toen hem werd gevraagd hoe Pogacar alles om zich heen aanpakt. “Op de fiets kan iedereen zien dat hij simpelweg één stap boven de rest staat en als je hem probeert te imiteren, kun je keihard tegen de muur lopen. Maar verder, en voor zover ik zie, ben ik echt onder de indruk van hoe hij de dingen doet. Ik vind het krankzinnig.”

Daar wordt de lof onthullender dan een simpel eerbetoon aan Pogacars resultaten. Sivakov presenteert hem niet als een renner van wie elke zet kan worden bestudeerd en gerepliceerd. De UAE-ploeggenoot trekt juist een duidelijke lijn tussen Pogacars uitzonderlijke sportieve niveau en de meer menselijke kwaliteiten die binnen de ploeg te begrijpen zijn.

De boodschap is niet dat jonge renners moeten proberen te koersen zoals Pogacar. Sivakovs punt ligt dichter bij het tegenovergestelde. Pogacars fysieke niveau is wellicht onhaalbaar, maar zijn houding, eenvoud en vermogen om druk te absorberen zonder erdoor vervormd te raken, vallen van dichtbij het meest op.

Sivakovs eigen plek binnen UAE geeft zijn woorden extra gewicht. Ooit een van de opvallendste etappekoerstalenten bij de beloften, maakt hij nu deel uit van een ploeg waar toprenners vaak persoonlijke ambities balanceren met de taak om de sterkste renner ter wereld te ondersteunen.

Daar heeft hij geen spijt van. Sivakov zei dat zijn vertrek bij Team Sky en Ineos op het juiste moment in zijn carrière kwam. Hij omschrijft UAE als een ploeg waar Mauro Gianetti en Joxean Matxin naar renners luisteren en weten hoe ze hen moeten belonen.

“Ik kwam hier op het juiste moment: Gianetti en Matxin managen ons heel goed, ze luisteren naar ons en ze weten renners te belonen,” zei hij. “Dus ik denk niet dat er een betere aanpak is, want beide ervaringen waren positief.”

Die omgeving is een van de bepalende factoren achter de opmars van UAE. Zelfs wanneer Pogacar ontbreekt, blijft de ploeg winnen met renners die elders het kopmanschap zouden opeisen. Sivakov zelf kende een lastige seizoensstart, met onder meer een maand zonder koersen na zijn opgave in Parijs-Nice, maar hij keerde terug via de Ardennen en Romandië als onderdeel van de bredere UAE-machine.

“Het seizoen begon niet erg goed, om eerlijk te zijn,” gaf hij toe. “Ik had nooit de beste benen. Als renner denk je altijd dat je de moeilijkheden te boven komt en je beter zult voelen, maar dat gebeurde bij mij niet. Ik ben de ploeg dankbaar dat ik na mijn opgave in Parijs-Nice mocht herstellen en rusten.”

Voor UAE verschuift de blik nu naar de aanloop richting de Tour de France. Pogacar blijft het middelpunt van dat project, maar Sivakovs woorden bieden meer dan een nieuwe maatstaf van zijn superioriteit. In een ploeg vol renners die zelf grote koersen kunnen winnen, is het bepalende detail niet alleen dat Pogacar blijft winnen. Het is dat hij, volgens een van de mannen naast hem, opmerkelijk zichzelf is gebleven terwijl hij dat doet.