Profiel & parcours Tour of the Alps 2026

Van 20 tot en met 24 april nemen de renners de Tour of the Alps 2026 in handen. Vaak dé ultieme voorbereidingskoers richting de Giro d’Italia, maar op zichzelf een prestigieuze rittenkoers met veel hooggebergte en een internationaal parcours dat geregeld grenzen kruist. We bekijken de profielen.

De wedstrijd ontstond in 1962 en werd aanvankelijk gewonnen door Enzo Moser. Daarna volgde een lange onderbreking en in 1980 kwam er weer vaart in. Grote Italiaanse namen schreven deze meerdaagse rittenkoers op hun palmares. Door de plek op de kalender was de koers op maat van Giro-favorieten, en velen wonnen hier. In de laatste decennia prijkten onder meer Paolo Savoldelli, Gilberto Simoni, Damiano Cunego, Vincenzo Nibali, Ivan Basso, Michele Scarponi en Domenico Pozzovivo op de erelijst van de vroegere ‘Giro del Trentino’.

De laatste Italiaanse zege dateert echter van 2013. Sindsdien is de erelijst internationaler én van hoog niveau. Cadel Evans, Richie Porte, Mikel Landa, Geraint Thomas, Thibaut Pinot, Pavel Sivakov, Simon Yates, Romain Bardet, Tao Geoghegan Hart, Juan Pedro López en meest recent Michael Storer pakten de eindzege. Storer won vorig jaar na vijf keiharde dagen met grote verschuivingen door zijn duel met Thymen Arensman.

De koers start in Oostenrijk, in Innsbruck. Dit is de gemakkelijkste etappe, mogelijk zelfs eindigend in een sprint. De klim naar Götzens wordt tweemaal gereden, 4 kilometer aan 7%, met de top op 25 kilometer van de streep.

Brutaal is het allerminst, maar bij hard koersverloop kunnen er gaten vallen. Zo niet, dan krijgen we een gereduceerde sprint of een tactische finale op het vlakke terug naar de prachtige stad die in 2018 de World Championships organiseerde.

De tweede etappe is relatief kort, slechts 147 kilometer, maar behoorlijk zwaar. Vanuit Telfs is het vlak, daarna trekt het peloton de bergen in met drie gecategoriseerde beklimmingen. De eerste is lastig: circa 22 kilometer lang en net onder 5% gemiddeld.

Toch zal de beslissing vermoedelijk op de slotklim vallen, met de terugkeer naar Val Martello – beroemd als aankomst van de Giro d’Italia 2014 waar Nairo Quintana in een sneeuwstorm wegreed. Nu gaat het minder hoog: men rijdt de eerste 5 kilometer van de klim, gemiddeld rond 9%.

De derde koersdag is bruut en kan het klassement volledig omgooien. De start is dalend, maar al vroeg ligt de Passo Castin op de route: 22,4 kilometer aan 5,7%, met twee korte afdalingen tussendoor.

Vlak voor de top wacht 7 kilometer aan 9%, en de rest van de dag is het op-en-af, wat het achtervolgen lastig maakt. Daarna volgen Andalo (14,4 km; 5%; nog 65 km), Passo del Balino (9,7 km; 3,7%; nog 30 km) en de laatste heuvel naar Ville del Monte (4,4 km; 4,4%) met de top op 16 kilometer van de streep. Het grootste deel naar Arco loopt bergaf. In totaal 3.600 hoogtemeters.

De koninginnenrit? Potentieel. Start in Arco, waar men de dag ervoor finishte, en meteen na het vertrek de Passo Bordala: 14,8 kilometer aan 6,9%. Een zeer lastige klim, gevolgd door nog twee zware puisten…

De Vicolo Vattaro (8,4 km; 6,7%) en Passo Redebus (13 km; 6,7%) zijn elk pittig genoeg voor grote aanvallen. Bij de top halverwege de rit hebben de renners nog maar de helft van de dag gereden.

Daarna staan er geen gecategoriseerde beklimmingen meer op het 167 kilometer lange menu, maar klimmen is er nog volop. Richting Trento volgen explosieve hellingen waar aanvallen kunnen lonen. Vallen ze vroeg, dan kunnen ze uitgroeien tot serieuze verschillen.

De vijfde en laatste etappe is eveneens kort, 128 kilometer, met meteen een betekenisvolle klim om het vuur aan te steken. Voor de finale in Bolzano wachten nog twee beklimmingen die de klassementsrenners tot het uiterste dwingen.

Eerst Montoppio (12,7 kilometer aan 7%) met de top op 35 kilometer van de finish. Daarna Cologna di Sopra, een klim van 8 kilometer die opent met dubbele cijfers en halverwege een tussensprint bevat. De top ligt op 16 kilometer van de streep.

Alles kan daar gebeuren en het blijft een dag voor de pure klimmers. Ze moeten opletten in de technische afdaling naar de finish, waar de koers nog kan worden verloren.