Kan de Kuurne-zege van Matthew Brennan Visma na een moeizame start van 2026 nieuw leven inblazen? “Wout van Aert keert nog terug”

Voor Team Visma | Lease a Bike was Kuurne - Brussel - Kuurne meer dan een zege. Het voelde als een ontlading.

Na een harde Opening Weekend met valpartijen, ziekte en net-niet-momenten in heel Europa kwam de overtuigende winst van Matthew Brennan precies op het juiste moment.

“Er waren veel glimlachen,” zei sportdirecteur Maarten Wynants na de finish tegen WielerFlits. “We hadden veel vertrouwen na hoe het gisteren liep. We hoopten dat het vandaag iets meer onze kant op zou vallen. Ik denk dat we de koers echt in handen namen, en die niet meer afgaven.”

Dat gevoel van controle ontbrak 24 uur eerder nog.

De zaterdag stond in het teken van frustratie. Christophe Laporte redde nog de vierde plek in Omloop Het Nieuwsblad, maar Brennan ging laat tegen de grond en verloor op een cruciaal moment vaart. In Zuid-Frankrijk zat Matteo Jorgenson er twee keer dichtbij maar niet dichtbij genoeg, geklopt door de 19-jarige Paul Seixas in de Faun-Ardèche en daarna door Romain Gregoire in de Faun Drôme.

Intussen had ziekte bij Wout van Aert zijn start in de Klassiekers al vertraagd, en een verstoorde winteropbouw van Jonas Vingegaard liet Visma begin 2026 zonder hun twee meest zichtbare kopmannen.

Van een crisis was geen sprake. Maar voor een ploeg die gewend is de toon te zetten, was het een ingetogen begin. Kuurne draaide de temperatuur omhoog.

Anders dan in Omloop handelde Visma proactief. Ze bepaalden de waaierzones, hielden de kop in handen bij breuken en zaten erbij zodra de koers scheurde.

“Vandaag was het vooral een ander parcours,” lichtte Wynants toe. “De wind was beter, en op bepaalde punten waren de wegen smaller. Gisteren wilden we iets gelijkaardigs doen, maar het scenario moet meezitten. Dat was gisteren minder het geval dan vandaag.”

Het verschil was zichtbaar. Toen Brennan zich even slecht gepositioneerd terugvond in de heuvelzone, raakte niemand in paniek. Pietro Mattio bracht hem terug. De rest dichtte de deur van voren.

Aan de finish was de uitvoering klinisch.

Wynants benadrukte dat Brennans prestatie geen toeval was, en ook niet bezwaard door verwachting. “Hij is van nature heel rustig en volwassen,” zei hij. “Ik denk niet dat hij per se voelde dat hij in Wouts schoenen moest stappen. Hij wilde vooral voor zichzelf winnen.”

Dat onderscheid is belangrijk. Brennan vulde geen gat. Hij zette zijn eigen lijn door.

Voor Visma is die interne helderheid mogelijk net zo belangrijk als het resultaat zelf. “Ik zie dit als de eerste logische stap,” voegde Wynants toe. “Hij moet zich op dit niveau bewijzen. Dat heeft hij gedaan, en nu kan hij door naar de volgende ronde.”

De bredere conclusie was ingehouden maar veelzeggend. “Onze renners staan op niveau,” besloot Wynants. “Dat is zeker bemoedigend. En Wout van Aert moet nog terugkomen.”

Met andere woorden, het fundament staat. De positionering is verbeterd ten opzichte van 2025. Het systeem werkt.

Als Brennans Kuurne-zege op zichzelf al een statement was, dan schuilt de echte betekenis in het momentum dat het verraadt. Een ploeg die de eerste lentedagen tegenslag incasseerde, oogde plots weer assertief.

De kalender van de Voorjaarsklassiekers gunt geen tijd voor bezinning. Maar als Visma een vonk nodig had om het verhaal van hun campagne in 2026 te kantelen, dan heeft Brennan die mogelijk geleverd.