“Wie is Felix Gall om Jonas Vingegaard te weerstaan?” - Spaanse expert zet vraagtekens bij Giro d’Italia-dominantie nu Tour de France-test tegen Tadej Pogacar nadert

Jonas Vingegaard verliet de Giro d'Italia 2026 als de eerste Deense winnaar, als winnaar van de Triple Crown van de Grote Rondes en als de dominante kracht van de Corsa Rosa. Voor de Spaanse wielerjournalist Javier Ares riep de omvang van die dominantie ook een lastigere vraag op over het veld achter hem.

Vingegaard werd in Rome tot winnaar van de Giro d’Italia gekroond na vijf etappezeges en een voorsprong van 5:22 op Felix Gall. De kopman van Team Visma | Lease a Bike voegde de maglia rosa toe aan zijn Tour de France- en Vuelta a España-titels en werd pas de achtste man ooit die alle drie de Grote Rondes won.

Zijn greep op de koers werd vroeg gevestigd. Zodra Vingegaard zijn eerste grote bergsignaal gaf op de Blockhaus, verschoof de strijd om het roze steeds meer naar een podiumgevecht achter hem, in plaats van een echte strijd om de eindzege.

Ares, sprekend op zijn YouTube-kanaal, was duidelijk over de kloof tussen Vingegaard en de rest van het klassementsveld. “Gall, Arensman, Hirt en consorten zijn geen renners die een renner als Vingegaard in moeilijkheden kunnen brengen,” zei hij.

Gall werd tweede in het algemeen klassement na de beste Grote Ronde uit zijn loopbaan, terwijl Jai Hindley het podium completeerde en Thymen Arensman vierde werd. Alle drie reden in hun eigen termen sterke koersen, maar Ares betwijfelde of dat niveau van tegenstand een renner van Vingegaards kaliber ooit echt op de proef kan stellen. “Wie is Felix Gall om Jonas Vingegaard te weerstaan?” vroeg Ares.

Dat was de kernspanning die deze Giro achterliet. Vingegaard was briljant, meedogenloos en constant, maar het ontbreken van een andere supersterrival voor een Grote Ronde maakte het klassement al lang voor Rome eenzijdig.

De Giro leverde desondanks dagelijks spektakel op. Jonathan Milan won de laatste sprint in de Italiaanse hoofdstad, Paul Magnier heerste in het puntenklassement, Giulio Ciccone pakte de bergtrui, Afonso Eulalio brak door in wit, en meerdere etappes brachten agressieve koers ver weg van de strijd om het roze.

Het verhaal van het klassement verliep anders. Vingegaards naaste rivalen vochten om schadebeperking, niet om controle over de koers.

Vingegaards zege blies ook een van de hardnekkigste moderne Giro-statistieken nieuw leven in. Sinds Miguel Indurain twee opeenvolgende edities won in 1992 en 1993, heeft geen renner zijn Giro-titel het jaar erop met succes verdedigd. In de afgelopen zes decennia slaagden alleen Indurain en Eddy Merckx erin de Giro twee keer op rij te winnen.

De moderne kalender maakt dat patroon nog lastiger te doorbreken. Pogacar won de Giro in 2024 maar keerde niet terug om zijn titel te verdedigen. Vingegaard kwam in 2026, domineerde, en staat nu voor de directe vraag of de Giro hem heeft gescherpt of juist een tol eist voor de Tour de France.

Ares wees ook op het bredere dilemma voor de Giro-organisatie. Sterren als Vingegaard of Pogacar brengen enorme internationale aantrekkingskracht, maar kunnen ook een eenzijdige strijd om het klassement opleveren als de rest van het veld geen renner heeft die hen kan evenaren. De editie van 2025 behield spanning tot diep in de slotetappes. Dit jaar oogde Vingegaards voorsprong veel eerder onaantastbaar.

De slotdag in Rome leverde in elk geval een felle finale op. Milan maakte eindelijk een einde aan zijn Giro-frustratie met een zege nadat Filippo Ganna het peloton met een late aanval had doen scheuren, waardoor de sprintploegen tot een zenuwslopende achtervolging werden gedwongen voordat het weer samenkwam.

De vraag richting de Tour de France neemt nu de overhand. Vingegaard verlaat Italië met vorm, vertrouwen en historie, maar de grootte van zijn Giro-marge geeft niet automatisch een duidelijke lezing voor juli.

Ares haalde Alberto Contadors visie op die onzekerheid aan. De voormalige winnaar van Giro, Tour en Vuelta waarschuwde dat Vingegaard nog niet kan weten hoe zijn lichaam zal reageren op het koppelen van de Giro en de Tour in hetzelfde seizoen.

De ontbrekende rivaal blijft Pogacar. Gall, Hindley en Arensman boden Vingegaard een Grote Ronde-podium om te kloppen. Pogacar brengt een ander niveau van druk, een ander team en de directe rivaliteit die de voorbije Tour de France-edities heeft getekend.

Vingegaards Giro was dominant. In juli zal blijken wat die dominantie waard is wanneer de renner aan de overkant niet Gall, Arensman of Hirt is, maar Pogacar.