Kuurne - Brussel - Kuurne moest
Jasper Philipsen een reset bieden. In plaats daarvan leverde het opnieuw een harde les op over hoe genadeloos het Openingsweekend kan zijn.
Vast achter het verkeerde wiel, terugjagend na een lekke band en vechtend door een koers die door wind en druk werd versnipperd, haalde Philipsen de finale maar niet op zijn scherpst.
“Ik had geen frisse benen meer,”
gaf hij achteraf toe in verklaringen opgetekend door HLN. “De koers was zwaar en die lekke band hielp niet. In de finale met tegenwind kwam het er gewoon niet uit. Geen klachten. Mijn sprint kwam er niet volledig uit, maar zo is het nu eenmaal.”
Voor een renner die nog op zoek is naar zijn eerste zege van 2026 was het opnieuw net niet, meer gevormd door opeenstapeling van schade dan door pure snelheid.
Een gok die nooit openging
“Ik koos het wiel van de renners van
Red Bull - BORA - hansgrohe omdat ik rekende op hun sterke lead-out,” zei Philipsen. “Maar ze werden aan de rechterkant ingesloten.”
In een finale die al getekend was door waaiers en vermoeidheid, bleek dat fractie-seconde verlies aan ruimte beslissend. Zonder vrije baan voor hem kwam de versnelling nooit echt los.
Tegen de tijd dat de koers voor de lokale ronden naar Kuurne terugkeerde, was het verwachte volledige peloton al lang uit elkaar gevallen.
Tim Wellens was eerder op de dag hard gevallen en uitgevallen. Op Mont Saint Laurent dreef het tempo meerdere grote sprinters in het rood. Waaiers in de laatste 35 kilometer zorgden voor nieuwe breuken en dunnen de voorste groep in golven uit.
Philipsen zelf was al eens in het defensief. Een lekke band dwong tot een fietswissel en een energievretende achtervolging naar de koplopers. Hij keerde terug, maar de tol werd zichtbaar in de laatste meters.
Weer net niet in een moeizame start van 2026
De finale dreigde even opnieuw te breken, maar verviel daarna in een positiestrijd in de laatste kilometer. Toen de sprint aanging, bleek Matthew Brennan duidelijk de snelste, terwijl Philipsen de versnelling die hem de voorbije seizoenen kenmerkte niet kon brengen.
In zijn woorden klonk geen zichtbare frustratie, alleen realisme. “Geen klachten.”
Het past in een stroeve seizoensstart. Na een DNF in Omloop Nieuwsblad en zonder zege in de Volta ao Algarve bood Kuurne een kans om het verhaal te keren. In plaats daarvan onderstreepte het hoe meedogenloos het Openingsweekend is wanneer valpartijen, kasseien en waaiers samenvallen.
Philipsen zat in de beslissende groep. Hij maakte de schiftingen op de hellingen. Hij vocht terug na tegenslag. Maar in een sprint die zowel frisheid als perfecte positionering vroeg, viel het net niet samen.
Voorlopig gaat de zoektocht naar een eerste zege van 2026 door.