“Je zou denken dat ze iets behoudender zouden zijn” – Geraint Thomas zet vraagtekens bij Jonas Vingegaards vroege aanvalsdrift in de Giro met de Tour de France in aantocht

Jonas Vingegaard heeft zijn kaarten al op tafel gelegd in de Giro d’Italia 2026, maar Geraint Thomas is er niet van overtuigd dat Visma | Lease a Bike al zo vroeg in de koers zó hard moest koersen.

Vingegaard viel aan in etappe 2 in Bulgarije en trok het peloton op een lint op de Lyaskovets Monastery Pass na een dag vol valpartijen waarbij meerdere renners uitvielen. De actie leverde geen etappezege of maglia rosa op, want Guillermo Thomas Silva pakte beide nadat de favorieten waren teruggepakt. Wel onderstreepte het Vingegaards vorm en de bereidheid van Visma om vanaf het openingsweekend agressief te koersen.

In de nieuwste aflevering van de Watts Occurring-podcast met Luke Rowe vroeg Thomas zich af of die aanpak de beste besteding van energie is voor een renner die de Giro-Tour de France-dubbel nastreeft.

“Ik was eerlijk gezegd verrast dat hij zo ging,” zei Thomas. “Die klim was duidelijk zwaar, maar hij raakte niet iedereen kwijt, dus hij lag hem niet per se geweldig.”

Vingegaards versnelling kwam op een korte, punchy klim laat in de etappe, gevolgd door een natte en technische finale. Rowe zag de logica, en stelde dat aanvallen ook een manier was om risico te verkleinen na een chaotische dag in het peloton.

“Als je de benen hebt, is de beste vorm van verdediging aanval,” zei Rowe. “Je gaat een punchy klim op en dan een bochtige, natte afdaling af. Dan neem je dat liever aan in een kleiner groepje dan dat je inhoudt en met 30, 40 man over de top komt.”

Thomas erkende dat punt, maar vond dat de bredere context niet genegeerd kon worden. Vingegaard probeert de Giro te winnen en daarna weer naar de Tour de France te pieken. De Welshman suggereerde dat zelfs kleine vroege inspanningen kunnen doorwerken over een lange dubbel. “Het enige tegenargument voor mij is het grote plaatje met het oog op de Tour,” zei Thomas. “Je doet de Giro en de Tour, iedereen weet dat dat zwaar is.”

Voor Thomas lag het probleem niet in Vingegaards krachtvertoon, maar in het moment, zo vroeg in een ronde waarin de echte schade meestal pas later wordt verwacht. “Een deel van mij denkt: dit is etappe 2, het ligt je niet per se, want twee man konden je volgen,” zei hij. “Superzwaar, het was zwaar, begrijp me niet verkeerd, maar die groep is toch al zo’n 15 man. Met vijftien naar beneden is klein genoeg. Dat wordt niet te sketchy. Houd je positie vast en je zit oké.”

Die zorg nam toe omdat Vingegaard niet enkel een demarrage counterde. Thomas merkte op dat de Deen blééf rijden nadat hij de schifting had geforceerd. “Hij ging eroverheen en hij bleef doorrijden,” zei Thomas. “Hij trok die kopgroep. Het was niet alsof hij het rustig aan deed.”

Thomas bracht het gesprek vervolgens terug naar het grotere doel. Vingegaards Giro-ambitie weegt zwaarder door wat in juli volgt, en volgens Thomas zou dat de openingsdagen van Visma’s aanpak moeten kleuren. “Ik denk aan het grote plaatje met de Tour, de Giro win je, zoals we allemaal weten, in de laatste week,” zei hij. “Je zou denken dat ze wat behoudender zouden zijn en dit gewoon doorkomen.”

Thomas benadrukte dat hij het spektakel van Vingegaards aanvallende koers niet bekritiseerde. De aanval gaf de wedstrijd een vroege prikkel en toonde dat de topfavoriet al uitstekend in orde is. Zijn vraag was of de beloning opwoog tegen de inspanning.

“Voor mij gaat het meer om energiemanagement,” vervolgde hij. “En ik weet dat het wat defensief klinkt, maar ik dacht in etappe 2: wat is het nut? Ik snap het, je hebt de benen, ga ervoor, probeer te winnen, maar het werd ook teruggepakt en dan voelt het toch als energieverlies. Ik zeg niet dat het niet mooi is om hem te zien aanvallen en agressief rijden, maar tja, met de Tour die eraan komt.”

De voormalige Tour de France-winnaar vatte zijn standpunt later nog directer samen. “Als je de Giro zo goed mogelijk wilt winnen, zou ik me in etappe 2 niet druk maken om aanvallen,” zei Thomas.

Rowe ging niet mee in het idee dat Vingegaard nu al met juli in het achterhoofd moet rijden. Voor hem is de Giro een koers die je op zichzelf moet willen winnen, niet slechts een schakel in een groter seizoensplan.

“We hebben het over 3,3 km aan 7,7%, top van de klim op 11 km van de meet,” zei Rowe. “Ik denk ook: als ik Jonas daar zou managen, zou ik zeggen dat je tijdens de Giro niet aan de Tour kunt denken. Als je met de toekomst bezig bent, ga je hier en nu genaaid worden, want je moet volledig gefocust zijn op het winnen van de Giro.”

Thomas antwoordde dat “er meer dan één manier is om de Giro te winnen”, maar Rowe bleef erbij dat Vingegaards aanval tactisch logisch was gezien de klim en de finale. “Als hij daar niet aanvalt, gaat iemand anders en dan kun je op het verkeerde been worden gezet,” zei Rowe. “Ik denk gewoon dat dit hem nauwelijks iets heeft gekost.”

Er was ook verschil van mening over de vraag of het nemen van de roze trui de last voor Visma had vergroot. Thomas vond dat het hen eerder tot koersverantwoordelijkheid had kunnen dwingen, zeker met aankomende vluchtetappes. Rowe stelde daartegenover dat, met Vingegaard als duidelijke topfavoriet voor het eindklassement, de koers toch bij Visma zou komen te liggen, ongeacht wie roze droeg. “Of een andere ploeg de trui heeft of Jonas de trui heeft, het gewicht van de Giro en het bewaken van het klassement zal altijd op Visma rusten,” zei Rowe.

Thomas was niet volledig overtuigd. Visma’s kracht is onmiskenbaar, maar hij wees erop dat dit niet de sterkst mogelijke Grote Ronde-selectie van de ploeg is. “Visma heeft hier ook niet hun beste team,” zei hij. “Het is niet nodig om het te doen.”

De discussie verschoof ook voorbij Vingegaards aanval naar Visma’s bredere positionering vroeg in de koers. Op de vlakkere sprinetappes in Bulgarije zat de ploeg met Vingegaard achterin het peloton in plaats van, zoals gebruikelijk bij klassementsploegen, voorin te strijden om positie.

Rowe noemde dat een belangrijk tactisch onderwerp, vooral omdat hij vindt dat Team Sky de moderne gewoonte mede heeft gevormd dat volledige GC-ploegen in nerveuze finales als sprinttreinen rijden. “Traditioneel waren wij denk ik de eerste ploeg die een GC-man met een hele ploeg van voren zette en echt als lead-out opereerde zonder sprinter,” zei Rowe. “Daarvoor was het misschien één man, bij een lead-out rijden, probeer bij hem te blijven, houd hem in het eerste deel van het peloton. En bij Team Sky, we hebben het eigenlijk verprutst. We begonnen full-on lead-outs te doen voor onze GC-mannen, laten we eerlijk zijn. En daarna kopieerde elke ploeg het.”

In Bulgarije koos Visma op de sprindagen de omgekeerde route: ze vertrouwden erop dat Vingegaard en zijn ploegmaats problemen konden vermijden door achter de strijd te blijven in plaats van erin. “Ze dachten: oké, we gaan gewoon achterin rijden,” zei Rowe. “We gaan achterin zitten. Het zijn brede wegen. Als er een valpartij is, zitten we erachter, maar we zijn daar met aantallen en we kunnen het gat dichten. Ze hebben dus eigenlijk de hele manier van koersen omgedraaid en dat is best een groot gespreksonderwerp, want het is behoorlijk vernieuwend.”

Thomas was het ermee eens dat de tactiek logisch kan zijn, zeker op brede wegen waar valpartijen niet de hele rijbaan blokkeren. Hij suggereerde ook dat het vertrouwen uitstraalt van Vingegaard en Visma dat zelfs een kleine scheur geen ramp is.

“Het komt ook met vertrouwen, want ik denk dat Jonas en Visma erop vertrouwen dat als ze 15 seconden verliezen door een waaiertje, weet je, zelfs in Parijs-Nice, dat ze waarschijnlijk denken: nou, Jonas heeft dit,” zei Thomas. “Zolang hij niet valt en de benen heeft, is 10 seconden onbeduidend.”

Rowe gelooft dat deze aanpak andere GC-ploegen kan beïnvloeden, waarbij Red Bull - BORA - hansgrohe op momenten in de Giro al een vergelijkbaar patroon leek te volgen. De logica is helder: vermijd de chaos, spaar energie en vertrouw erop dat een ploeg kleine gaten kan dichten als er voorin wordt gevallen.

Maar Thomas waarschuwde ook dat de tactiek niet bij elke finale past. Technische finales, zeker met late bochten, kunnen GC-ploegen alsnog dwingen om naar voren te schuiven als het risico op afscheidingen te groot wordt.

Voorlopig heeft Vingegaard de valpartijen ontlopen die verschillende rivalen in Bulgarije troffen en heeft hij de koers al getest met een vroege aanval. Of die agressie een waarschuwing is voor zijn concurrenten of een onnodige vroege krachtsinspanning, zal mogelijk pas in de slotweek van de Giro duidelijk worden.