“Ik mis net een paar watt”: Alan Hatherly schittert in Italië terwijl hij zich voorbereidt op het overleven van zijn eerste Grote Ronde

De Zuid-Afrikaan Alan Hatherly bewijst dat zijn grote carrièreswitch van mountainbike naar het WorldTour-peloton rendeert. Op zijn 30e verjaardag behaalde de Jayco AlUla-renner een bijzonder knappe 13e plaats in het eindklassement van Tirreno–Adriatico. Nu richt de Jayco AlUla-renner zijn vizier op een nog grotere mijlpaal: overleven in zijn allereerste Grote Ronde, de Giro d’Italia.

Hatherly toonde zijn fysieke kwaliteiten doorheen de Italiaanse etappekoers. Nadat hij naast ploeggenoot Andrea Vendrame de ruimte kreeg om voor eigen kansen te rijden, pakte hij kostbare seconden met een zesde plaats in de openingstijdrit. Vervolgens beet hij zich vast op de steile Marche-klimmen en werd uiteindelijk 13e in het klassement, slechts 2:53 achter winnaar Isaac del Toro.

“Ik deed wat ik kon in de finales van de etappes. Ik mis nog een paar watts om bij de eerste groep te blijven, maar ik was tevreden met mijn koersen,” vertelde Hatherly aan Cyclingnews. “Ik kon de hele week voorin blijven, dus dacht ik: dan kan ik net zo goed blijven proberen.”

Na zijn WorldTour-debuut vorig jaar was de leercurve steil, maar de resultaten komen nu bovendrijven. “Ik heb vorig jaar enorm veel geleerd en dit seizoen loopt het een stuk eenvoudiger en vloeiender. Ik zou niet zeggen dat ik alles al weet, ik ben nog steeds aan het leren, maar ik geniet van het proces. Ik heb gewoon wat tijd nodig en als ik in dit tempo kan blijven groeien, ben ik heel blij.”

Waar sterren als Tom Pidcock en Mathieu van der Poel opgroeiden met een balans tussen wegwielrennen en mountainbiken, maakt Hatherly de overstap pas veel later in zijn loopbaan. Na twee wereldtitels in het mountainbiken en olympisch brons in Parijs 2024 zocht hij bewust de harde omstandigheden en grotere risico’s van het Europese wegwielrennen op.

“Dat was precies het doel van de switch naar een wegproject: uitgedaagd worden, uit mijn comfortzone stappen, zodat ik kan groeien en me ontwikkelen als atleet,” zei Hatherly. “Dat krijg ik nu precies. Alles is een uitdaging en dat vind ik geweldig.”

De grootste horde is niet het fysieke, maar de mentale stress van koersen in een dicht opeengepakt peloton waar valpartijen in een oogwenk gebeuren. “Als mountainbiker neem je risico’s, maar je hebt je risico’s zelf in de hand. In het wegwielrennen draait het zoveel om positie en ligt het risico volledig buiten je controle. Je zet jezelf op een plek in het peloton en hoopt op het beste, dat niemand voor je valt. Dat vergde best wat mentaal werk om te overwinnen. Mijn fietsbeheersing is goed, maar tegen de fouten van anderen kun je niets doen.”

Hatherly’s opvallende prestatie in Tirreno–Adriatico vergroot zijn kansen op een plek in de selectie van Jayco AlUla voor de komende Giro d’Italia aanzienlijk. Eind maart rijdt hij nog de etappekoers Coppi e Bartali, waarna de volle focus naar zijn Grand Tour-debuut gaat en een eventuele MTB-rentree opschuift naar de World Cup-zomer.

“Ik sta op de longlist voor de Giro d’Italia, dus ik heb mijn voorbereiding ingericht op het halen van de Giro-ploeg. Hopelijk kan ik het bij Tirreno–Adriatico bezegelen en dan naar de Giro,” zei Hatherly. “Het wordt een compleet nieuw avontuur voor mij. Het draait erom drie weken in een Grote Ronde te overleven. Het is een gigantisch project, maar het is super spannend om de volgende stap in mijn wegcarrière te zetten.”