De kasseiklassiekers zijn officieel begonnen, maar zonder een van de protagonisten van vorig jaar:
Mads Pedersen. De renner van
Lidl-Trek herstelt van de blessures na een zware val aan hoge snelheid in de Volta a Comunitat Valenciana, die niet alleen zijn voorjaar in gevaar bracht, maar ook het leven thuis bemoeilijkte.
“We reden 70, 75 kilometer per uur. In een flauwe linkerbocht raakten een paar jongens elkaar, dus die schoten rechtdoor. Ik had geen keuze en moest over de rand,” zei Pedersen in
Lidl-Trek’s podcast. “Ik zag veel struiken en hoopte op een zachte landing, maar ik kukelde zo’n meter naar beneden op de stenen.”
Het resultaat was een gebroken pols en een gebroken sleutelbeen. Buiten beeld moest de Deen de koers verlaten en begon zijn seizoen 2026 op de slechtst denkbare manier. “Dan denk je: ‘fuck, als mijn rug maar niet gebroken is…’ Je denkt niet aan terugkeren op de fiets, je denkt aan hoe erg het kan zijn.” De diagnose betekende enkele weken zonder fiets en een onzekere termijn tot zijn rentree in competitie.
In zijn kenmerkende humor stipte Pedersen een onverwacht probleem aan dat uit zijn breuken voortkwam: “Ik kon m’n kont niet afvegen, maat. Mijn linkerpols was gebroken en ik had gips tot boven mijn elleboog. En mijn rechtersleutelbeen was gebroken, dus die arm zat in een sling,” legt hij uit. “Ik kon vijf dagen niet poepen. Het was een zware bevalling toen het eindelijk lukte.”
Terug naar trainen
Sindsdien traint de Deen weer op de weg, weken vóór het oorspronkelijke plan, wat goed nieuws is voor de Duitse ploeg. Toch blijft Pedersen voorzichtig over wat mogelijk is en maakt hij nog niet de uren die hij idealiter zou doen: “Die jongens zitten zes uur per dag samen op de fiets, ik doe wat minder.” Wel mikt hij erop binnen een maand weer te koersen. “Als we er niet in geloofden, zou ik mezelf niet afmatten op de hometrainer.”
Het is nog vijf weken tot de Ronde van Vlaanderen, wat nog ruimte voor progressie laat. De Deen traint momenteel op Mallorca met enkele ploeggenoten, maar het is onduidelijk wanneer hij kan terugkeren in competitie en of risicovolle, beukende koersen als Vlaanderen en zeker Parijs-Roubaix haalbaar zijn direct na een polsbreuk.
“Daarom moeten we niet te enthousiast worden. We rekken de grenzen van wat mogelijk is,” waarschuwt hij. “We weten niet hoe mijn lichaam zal reageren. Als ik de klassiekers haal, worden dat mijn eerste koersen. Zonder wedstrijdritme is het een groot vraagteken hoe de benen zullen zijn.”