“Ik heb nu alles wat ik nodig heb”: Attila Valter herontdekt het plezier op de fiets na vertrek bij Visma

De start van Attila Valters seizoen 2026 bij Bahrain Victorious staat in het teken van een persoonlijke zoektocht die verder reikt dan resultaten, na jaren onder topdruk. Op zijn 27e heeft de ex-Visma | Lease a Bike-renner – daar een onmisbare schakel in het collectief – bewust een andere koers gekozen. Hoewel de cijfers dat nog niet tonen, benadrukt Valter dat de ommekeer dieper gaat.

“Het was echt fijn,” vertelde Valter aan Cycling Pro Net tijdens de Brabantse Pijl. “Ik denk dat verandering voor iedereen positief is; het is nodig. Voor mij kwam die op het juiste moment, ook al zie je dat nog niet in mijn uitslagen, want ik sta niet waar ik wilde staan, maar ik geniet elke dag meer van mijn leven. Ik denk dat dat ook de kracht terug in mijn benen brengt; ik ben nu gelukkig.”

De terugval begon niet in zijn benen, maar in zijn hoofd. De renner geeft het ruiterlijk toe en beschrijft een proces dat hem tot het uiterste dreef. “De mentale kant,” verklaarde Valter.

“Wielrennen had me leeggetrokken. Ik was moe, te gefixeerd op afvallen, in vorm komen, mezelf afvragen of ik wel goed genoeg was. Op een gegeven moment ga je alles in twijfel trekken, en ik denk dat dat mij overkwam: een soort midlife- of midcarrièrecrisis die bij wielrenners misschien eerder komt. Ik zat daar zeker in, en mijn lichaam reageerde zo. Zelfs als ik me goed voelde en alles gaf, voelde mijn lichaam begrensd. Het duurde langer dan verwacht om te herstellen, maar dat kan iedereen overkomen.”

Dat herstel kwam niet van de ene op de andere dag. Valter erkent dat hij meerdere wegen probeerde voordat hij een balans vond waarmee hij weer van het koersen kon genieten.

“Uiteindelijk heb ik van alles geprobeerd,” zei Valter, “en misschien is het beste juist om even niets te proberen. Ik heb een mooie carrière, ik ben trots op mezelf, en ik heb sterke steun van mijn familie en veel goede vrienden.”

In die reflectie schuilt een kernidee over de voortdurende prestatiedruk: “Als je je blijft focussen op hoe je beter wordt, krijg je steeds het gevoel dat er iets ontbreekt. Ik ben op het punt gekomen waarop ik besef dat mij niets ontbreekt,” onderstreepte de Hongaar.

“Ik heb alles wat ik nodig heb en wat me gelukkig maakt, dus daar richt ik me op en ik voel dat de fiets elke dag sneller gaat.”