“Dan kan het gevaarlijk worden” – Oud-ploeggenoot van Jonas Vingegaard vreest gevolgen van incidenten met fans in Spanje

De valpartij van Jonas Vingegaard tijdens een training op maandag heeft een debat aangewakkerd dat al langer sudderde. Profs trainen op openbare wegen, vaak alleen – ook tijdens stages. Maar wanneer wordt het vragen om foto’s en in het wiel hangen te veel? Het is een dunne lijn. Tiesj Benoot en Greg Van Avermaet mengen zich in het gesprek.

“Het is daar de laatste jaren veel drukker geworden. Als junior bleven we in België en trokken we niet op stage naar Spanje. Nu rijden er veel jongeren rond,” zei Benoot bij Sporza. “Vorige week zag je op de Coll de Rates heel wat fietstoeristen die de profs aan het werk wilden zien of tussen hen wilden rijden.” Dat is een constante in december en januari, wanneer de profs naar de Costa Blanca trekken om te trainen; duizenden amateurs en jeugdrenners doen hetzelfde, met stiekem de hoop een ontmoeting met een topper mee te pikken.

De nabijheid van fans tot de sterren is een vaak geprezen troef van de sport, maar kan omslaan in een nadeel voor de bekendste renners. Meestal blijft het zonder problemen, maar Tadej Pogačar maakte afgelopen zomer duidelijk niet gestoord te willen worden tijdens trainingen en reed in een gepersonaliseerd shirt. En deze week zou de kopman van Team Visma | Lease a Bike zijn gevallen doordat een renner in zijn wiel probeerde te blijven.

Visma bevestigde de val van de Deen, maar niet de exacte toedracht. Volgens een renner die hem volgde, gebeurde het toen Vingegaard hem van zich wilde afschudden. Of de Deen zich daadwerkelijk probeerde te isoleren op de weg is met een korrel zout te nemen, maar de amateur postte wel een foto in Vingegaards wiel en deelde zijn verhaal op Strava, nog vóór Visma met een update over de Vuelta a España-winnaar kwam.

Waar trek je de grens? “Het wordt een probleem als die fietsers naast je komen rijden om foto’s te nemen of zich in de groep nestelen. Dan kan het gevaarlijk worden. Die fietstoeristen zijn niet zo wendbaar als wij,” stelt Benoot. “En het is simpelweg niet toegestaan. Als het respectvol en veilig kan, is er geen probleem. Maar het is een dunne lijn waarbij wederzijds respect nodig is om de veiligheid te garanderen.”

Voor populaire renners is het extra lastig. Ze overwinteren op populaire fietsbestemmingen vanwege de rustige wegen, maar dat privilege is tanende. “Gewoon vragen, en niet veel renners zullen weigeren. Ik heb er zelf geen moeite mee, zolang die mensen achter ons blijven. Dan is er geen probleem.”

Greg Van Avermaet is geen prof meer, maar komt nog vaak in Spanje en ziet duidelijk verschil met de tijd dat hij in de schijnwerpers stond. “Veel mensen ontvluchten de winter en boeken een fietsreis naar Spanje. Het is leuk voor hen om bekende profs tegen te komen. Maar sommige collega’s rijden gewoon door als er te veel volk staat op de plek waar ze een koffie willen nemen.”

Hij maakt de vergelijking met voetbal om enkele volgers tot inzicht te brengen: “Als grote voetbalfan zou ik ook durven vragen om een foto met een topper, maar het mag niet storend worden. Je vraagt toch niet om met Cristiano Ronaldo op het veld te staan? Dat doe je ervoor of erna.”

De voormalige olympisch kampioen heeft geen pasklare oplossing. De verantwoordelijkheid ligt vaak bij de volger om zich correct te gedragen – en dat gebeurt niet altijd.

“Het stoorde me op zich nooit, soms moest ik zelfs lachen als we iemand passeerden die toch probeerde mee te rijden. Maar als je traint in een groep van bijvoorbeeld acht renners, zou ik het niet doen. Wat ik wel fijn vind, is dat mensen gewoon vragen of ze even mogen meerijden. Sommige renners hebben er geen moeite mee, anderen wel. Vraag het gewoon.”

“Als het één keer gebeurt, leg je je erbij neer. Maar zulke mannen worden overal herkend,” begrijpt hij. “Dan is er misschien een vorm van regulering nodig, of moet de ploegleiderswagen – als die er is – achter je rijden en die mensen waarschuwen dat ze niet mogen meerijden.”