Biedingsoorlog in Hollywood barst los om biografische film over Lance Armstrong, met Austin Butler in de rol van de meest polariserende figuur van het wielrennen

In Hollywood is een felle biedingsstrijd losgebarsten rond een biopic over Lance Armstrong, wat onderstreept hoezeer de meest controversiële naam uit de wielergeschiedenis nog altijd weerklank vindt ver voorbij de sport die hem heeft buitengesloten.

Het project, waarin Austin Butler, bekend van zijn Elvis-rol in de biopic uit 2022, Armstrong zal vertolken, trekt in de pakketfase grote studiobelangstelling. Dat is een zeldzaam teken van vertrouwen in een verhaal dat velen in het peloton liever laten rusten. Voor filmmakers blijft Armstrong onweerstaanbaar materiaal. Voor het wielrennen is zijn erfenis veel ongemakkelijker.

Armstrongs opmars was niet simpelweg een reeks Tour de France-zeges, maar een periode van totale controle. Tussen 1999 en 2005 domineerde hij de Tour zo nadrukkelijk dat complete ploegen hun ambities herkalibreerden richting de tweede plek. Zijn US Postal Service-ploeg legde nieuwe maatstaven aan voor tactische discipline, voorbereiding en bergbeheersing, en veranderde de manier waarop Grote Rondes werden gereden.

Gecombineerd met zijn breed uitgemeten terugkeer na uitgezaaide kanker werd Armstrong de machtigste figuur die de sport ooit kende. Hij stuwde ongekende commerciële groei, trok Amerikaans publiek de Tour de France in en beïnvloedde trainings- en ploegstructuren door het hele peloton.

Die jaren waren vormend. Ze lieten een stempel achter op het wielrennen die veel verder reikte dan zijn eigen resultaten.

De ineenstorting was even beslissend. Na het USADA-onderzoek in 2012 en een publieke dopingbekentenis in de Oprah Winfrey-show werden Armstrongs zeven Tour-titels volledig geschrapt en volgde een levenslange schorsing. Anders dan bij andere renners uit dezelfde era was er geen weg terug de sport in, geen geleidelijke herintrede via media- of managementrollen.

Het wielrennen trok een harde lijn. Armstrong werd niet alleen gesanctioneerd, maar buitengesloten, een vast punt in het verleden van de sport in plaats van een stem in het heden. Die keuze bepaalde hoe het profwielrennen zijn geloofwaardigheid probeerde te herstellen en afstand nam van zijn meest schadelijke hoofdstuk.

Armstrongs verhaal is al verteld via onderzoek en ontmaskering, met name in The Program, dat de behoefte van het wielrennen weerspiegelde om de mythe af te breken.

Dit nieuwe project wordt heel anders gepositioneerd. Met Edward Berger als regisseur en Zach Baylin aan boord verschuift de focus vermoedelijk naar karakter, macht en geloof, in plaats van bewijs en procedure. Die benadering, in combinatie met het feit dat Armstrongs levensrechten nu zijn veiliggesteld, verklaart waarom studio’s dit zien als prestigeproject dat een biedingsstrijd kan dragen.

Voor de cinema is het schandaal afgewikkeld. Wat resteert is een studie van dominantie en neergang aan de absolute top van de sport.

Voor wielerfans zit het ongemak niet in het herhalen van oude vonnissen, maar in het zien hoe een van de meest polariserende figuren opnieuw het voetlicht pakt via een medium dat met heel andere spelregels werkt.

Armstrong hoort in geen enkele betekenisvolle zin nog bij het profwielrennen. Toch toont de schaal van Hollywoods interesse dat zijn verhaal daarbuiten nog altijd buitengewone zwaarte heeft. De biedingsstrijd zelf is het duidelijkste teken dat Armstrong, zelfs jaren na zijn uitsluiting, niet te negeren valt.

Die spanning tussen de wens van het wielrennen om vooruit te kijken en de gretigheid van de cinema om terug te blikken, is precies waarom deze biopic ertoe doet en waarom hij zo onwennig zal landen binnen de sport die hem heeft voortgebracht.