“We zijn niet bang” – Tom Pidcock klaar voor de strijd met Tadej Pogacar in Strade Bianche

Weinig koersen leggen het gat tussen geloof en realiteit zo bloot als Strade Bianche. Voor Tom Pidcock draait die spanning opnieuw om één naam. Tadej Pogacar.

“In alle grote wedstrijden ga je hem tegenkomen,” legde Pidcocks coach Kurt Bogaerts uit in gesprek met Wielerflits in aanloop naar de gravelklassieker in Toscane.

“Dus ja, daar moet je mee omgaan,” vult Bogaerts aan. “Je moet zelf heel goed zijn en dan kijken hoe je met hem de strijd kunt aangaan.”

Die rivaliteit bepaalde al de editie van vorig jaar, waar Pogacar uiteindelijk wegreed naar de zege, maar pas nadat Pidcock als laatste bij machte was geweest lang met hem mee te gaan.

De editie van 2025 leverde een van de duidelijkste illustraties op van hoe dicht de twee op de Toscaanse witte wegen bij elkaar kunnen liggen.

Pidcock, rijdend in zijn eerste seizoen bij Q36.5 Pro Cycling Team, maakte samen met Pogacar de koers in de beslissende fase. Het duo ging ruim voor de slotkilometers weg en bestookte elkaar over de gravelstroken, terwijl de koers erachter in stukken viel.

Toen Pogacar hard ten val kwam in een afdaling op zo’n 50 kilometer van de finish, drukte Pidcock niet door en wachtte hij tot de Sloveen terugkeerde in de kopgroep. Het duel werd snel hervat en barstte uiteindelijk los op de Colle Pinzuto, waar Pogacars versnelling de Brit finaal loste op de laatste gravelklim richting Siena.

Pidcock reed alsnog naar de tweede plaats, ruim voor de rest. Het sterkte het groeiende gevoel dat Strade Bianche hem bij uitstek ligt.

“Ik denk dat er in Strade kenmerken zijn die hem heel goed liggen,” zei Bogaerts. “Tom is het type renner met kwaliteiten voor veel koersen, maar het gaat ook om wat je prikkelt en waar je mentaal en fysiek sterk voor wil toewerken.”

Pidcock komt naar Toscane na een verstoord Openingsweekend. De Brit werd 48e in Omloop Het Nieuwsblad, de enige kasseiklassieker op zijn voorjaarsprogramma, na kou te hebben geleden en een reeks tegenslagen tijdens de koers.

“We moeten eerlijk zijn dat we daar een paar fouten hebben gemaakt,” gaf Bogaerts toe. “We hadden betere kledingkeuzes moeten maken. Misschien hebben we het slechte weer wat onderschat. Daardoor kreeg hij het koud. Hij zat ook in een val en moest van fiets wisselen. Ik denk dat dat simpelweg te veel was om nog iets van de koers te maken.”

Ondanks het tegenvallende resultaat wees Bogaerts op signalen dat Pidcocks conditie sterker is dan de uitslag doet vermoeden.

“Door die pech was hij volledig uit koers voor een resultaat, maar vanuit de achterhoede reed hij toch weer richting de kop. Eerlijk gezegd snap ik niet hoe hij dat deed. Daaruit kan ik concluderen dat hij fysiek een sterke wedstrijd reed.”

Strade Bianche heeft al lang een speciale plek in Pidcocks programma. De Brit won eerder in zijn carrière al de koers en keerde vorig seizoen terug op het podium, wat bevestigde dat de gravelklimmen en technische afdalingen zijn veldritachtergrond voeden.

“Het is zeker een van de koersen waarvoor hij ’s ochtends uit bed komt,” zei Bogaerts. “Maar Milano-Sanremo, Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik betekenen ook iets voor hem.”

Het bredere doel dit voorjaar is de vorm door het klassieke blok te dragen in plaats van te pieken voor één koers. “In het verleden heb ik gezien dat als je eenmaal goede vorm hebt, je op de juiste momenten wat kan rusten en die vorm daarna weer kunt aanscherpen,” legde Bogaerts uit. “Het is zeker mogelijk om over die hele periode goed te zijn, en dat heeft hij de voorbije jaren al laten zien.”

Ook al past Strade Bianche Pidcock perfect, de kernuitdaging blijft dezelfde.

Pogacars aanwezigheid verandert de dynamiek van elke koers waarin hij start. Bogaerts is realistisch over die realiteit, maar allerminst berustend. “Ik denk dat er iets mogelijk is,” zei hij. “Als we focussen op een goed resultaat, volgt de rest. We moeten niet klagen. Het is goed voor de sport dat Pogacar in zo’n brede waaier aan koersen geïnteresseerd is. Eerlijk, ik hou daar eigenlijk wel van.”

Pidcocks aanpak blijft dezelfde als vorig jaar. “Vorig jaar zette Tom de eerste aanval,” voegde Bogaerts toe. “Niet per se om te anticiperen, maar vooral om zijn eigen krachten uit te spelen. Tom kent zijn mogelijkheden goed, en dan wacht je hoe de concurrentie reageert. Dat gaan we weer proberen.”

En cruciaal: “We zijn niet bang om zelf de koers te maken.”

Voor een koers gebouwd op chaos, gravel en gedurfde aanvallen, is die attitude misschien de enige manier om de meest dominante renner van het moment te bevechten.

De wegen van Toscane zullen snel tonen of het genoeg is.