“We wisten dat de koers vroeg zou openbreken”: perfect uitgevoerde tactiek bezorgt Remco Evenepoel een podiumplaats in de Ronde van Vlaanderen

De Ronde van Vlaanderen 2026 stelde opnieuw niet teleur en leverde meerdere verhaallijnen op. Terwijl Tadej Pogacar zijn naam aan de erelijst toevoegde en met drie zeges het record evenaarde dat nu door acht renners gedeeld wordt, was Remco Evenepoel minstens zo bepalend. Zijn debuut sloeg een brug tussen zijn vorige ploeg Soudal - Quick-Step, waar het er lang niet naar uitzag dat hij ooit zou starten, en zijn nieuwe werkgever Red Bull - BORA - hansgrohe. Zonde ook, want Quick-Steps kopman Jasper Stuyven finishte drie minuten achter Remco. Je vraagt je af of Evenepoel, met zo’n steun, De Ronde al eerder had kunnen winnen als hij zijn debuut eerder had gemaakt...

Toch verliep Stuyvens koers niet foutloos. Zijn droom van een topresultaat leek te vervliegen in een valpartij die veel top-10-kandidaten uitschakelde. “Zonde dat ik in de laatste 40 kilometer onderuit ging toen de renner voor mij de gracht in dook (Matteo Trentin, Sam Watson en Magnus Sheffield crashten in dezelfde bocht). In eerste instantie dacht ik dat mijn koers voorbij was, maar ondanks die tegenslag ben ik blijven geloven en heb ik alles gegeven,” zei Stuyven na afloop.

In tegenstelling tot enkele concurrenten kon Stuyven uiteindelijk weer aansluiten bij de groep die om plaats zes streed. In een sprint tegen UAE’s Florian Vermeersch en Bahrains Matej Mohoric liet Stuyven geen twijfel bestaan en verzekerde hij zich van een eerlijke uitslag na een zware dag.

“Ik voelde me goed richting de finish en het was bemoedigend om te zien dat anderen begonnen te lossen. We mogen tevreden zijn met onze koers; het was een goede dag voor de ploeg en het geeft nog meer vertrouwen voor volgende zondag.”

Waar Soudal Quick-Step vol inzette op zijn enige sterke kaart in Stuyven, had Red Bull meerdere opties richting De Ronde. De sportdirecteurs beschikten zondag over de luxe én de last van verschillende sterke kaarten: van specialisten Tim van Dijke en Gianni Vermeersch, via de taaie sprinter Laurence Pithie, tot Remco Evenepoel en zijn onbeschreven potentieel in deze koers.

Uiteindelijk nam de koers de twijfel weg, want Evenepoel was de enige die op de beslissende tweede beklimming van de Oude Kwaremont weerwerk kon bieden aan Mathieu van der Poel en Tadej Pogacar.

Zijn ploegmaats Van Dijke en Vermeersch, die aanvankelijk in dezelfde schifting zaten met Evenepoel, werden uiteindelijk teruggeworpen tot de strijd om een top-10, omdat de kop van de koers buiten bereik lag. Daarvóór leverden beiden echter een grote beurt voor hun kopman.

“We moesten samenwerken, want het was voor iedereen een mooie kans op een goed resultaat. We sloegen snel een grote kloof, en in zo’n groep kun je ver komen in de koers. Bovendien hadden we Remco, dus wilden we dat iedereen meedraaide om het gat uit te bouwen,” vertelde Vermeersch nadien aan Eurosport.

“We wisten dat de koers vrij vroeg open kon breken, dus positioneerden we ons goed richting de Molenberg, en daar gebeurde het. Daarna was het simpelweg het plan om samen te werken en zo ver mogelijk te geraken.”

Uiteindelijk finishte Remco Evenepoel zijn eerste Ronde van Vlaanderen als derde, genoeg om hem te doen terugkeren met winstambities in de komende jaren: “Ik denk dat de ploeg en ik een perfecte koers reden. Remco was ook erg sterk voor zijn eerste keer,” besloot de 33-jarige.