“Heb je iets tegen kramp?” — Alpecin-teambaas onthult Mathieu van der Poels problemen halverwege de Ronde van Vlaanderen 2026

Het duel van Mathieu van der Poel met Tadej Pogacar in de Ronde van Vlaanderen werd bepaald door macht, positie en herhaalde versnellingen op de kasseien. Te midden van dat gevecht was er echter een kort moment dat toonde hoe dicht zelfs de besten tegen hun limiet reden.

Kort voor de beslissende fase van de koers leek tv-beeld te tonen hoe de Nederlander het woord richtte tot de Alpecin-ploegauto. “Hebben jullie iets tegen krampen?” vroeg hij.

Het gesprek vond plaats net voor de slotreeks hellingen, waar Pogacar uiteindelijk het verschil zou maken op de Oude Kwaremont. Op dat moment zat Van der Poel nog vol in de wedstrijd, naast Pogacar, Remco Evenepoel en Wout van Aert, terwijl de favorietengroep onder druk begon te scheuren.

De vraag riep meteen speculatie op. Was dit het eerste teken van een fysiek probleem, of gewoon een renner die zijn inspanning doseert in een koers die al van ver bikkelhard was?

Alpecin-sportdirecteur Christoph Roodhooft gaf na de finish kort tekst en uitleg, al wilde ook hij de omvang niet bevestigen, en zei aan Sporza dat het contact minimaal was.

“Niet veel, eigenlijk. Het duurde heel kort. Ging het over krampen? Ah, dat weten jullie dus al,” zei hij. “Mathieu dacht dat hij misschien kramp zou krijgen, maar ik heb hem nog steeds niet gesproken.”

Die onzekerheid voedde de dubbelzinnigheid rond het moment, zonder duidelijkheid of het uitgroeide tot een echt probleem.

Van der Poel zelf temperde snel de suggestie dat krampen beslissend waren. “Niet echt. Iedereen zat tegen het maximum, ik ook — dat speelde vooral,” zei hij na de finish. “Ik heb alles geprobeerd wat ik kon.”

Die woorden pasten bij het koersverloop. Toen Pogacar zijn beslissende demarrage plaatste op de laatste passage van de Oude Kwaremont, was Van der Poel de enige die aanvankelijk kon aanklampen, tot hij uiteindelijk moest lossen.

Daarna reed hij naar de tweede plaats achter de Sloveen en was hij opnieuw Pogacars dichtste belager in een Monument.

Binnen Alpecin lag na afloop de focus niet op wat misliep, maar op het niveau dat Van der Poel toonde. “Die Kwaremont is beslissend omdat het de langste klim van de koers is. Op de andere hellingen ging het bijzonder snel,” zei Roodhooft. “We kunnen met vertrouwen naar Roubaix, dat nog steeds een zeer mooie kans is. Mathieu werd vandaag tweede na een fantastische koers, en dat mogen we niet vergeten.”

Uiteindelijk bleef het korte radioverkeer precies dat, een moment in een groter verhaal. Van der Poel stond dicht genoeg om de vraag te stellen, maar was sterk genoeg om alsnog tweede te worden in een van de zwaarste edities van de Ronde van Vlaanderen.