“Volgend seizoen wil ik weer de beste versie van mezelf zijn” – Christophe Laporte klaar om de nachtmerrie van 2025 achter zich te laten

Voor Christophe Laporte draait 2026 niet om voortbouwen op een goed jaar. Het gaat om ontsnappen aan een slecht jaar.

Na een seizoen dat vrijwel volledig ontspoorde door ziekte, gemiste koersen en maanden van onzekerheid, praat de Fransman minder over doelen en meer over herstel in elke betekenis. “Volgend seizoen wil ik weer de beste versie van mezelf zijn,” zei Laporte in het officiële persbericht van Team Visma | Lease a Bike vooruitblikkend op 2026.

Die zin is alleen logisch als je begrijpt wat 2025 hem heeft gekost.

Voor het volledige beeld van hoe Laportes reset past binnen Visma’s bredere strategie voor 2026 naast Jonas Vingegaard, Wout van Aert en de rest van de ploeg, zie onze hoofdhub: Visma bevestigt volledige 2026-plannen van Van Aert, Vingegaard, Jorgenson en meer.

Laportes problemen begonnen nog voordat zijn jaar op gang kwam. Vroeg in 2025 toonden medische tests aan dat hij cytomegalovirus had, een aandoening die diepe vermoeidheid veroorzaakt en een onvoorspelbare hersteltijd kent. Training stopte. Koersen stopten. Plannen verdwenen.

Hij miste vrijwel de hele voorjaarsklassiekercampagne, normaal het hart van zijn seizoen, en vervolgens ook de Tour de France, waarmee een reeks van tien opeenvolgende deelnames aan zijn thuiskoers eindigde.

“Na tien jaar op rij de Tour de France te hebben gereden, het ineens vanaf de bank moeten bekijken was een heel vreemde ervaring,” zei hij.

Anders dan bij een breuk was er geen duidelijke terugkeerkalender. Herstel kwam in golven. Sommige weken gaven hoop, andere gingen achteruit. Het werd net zozeer een mentale test als een fysieke. “Ik wilde niet voortdurend blijven twijfelen of ik ooit weer mijn oude niveau zou halen,” gaf hij toe.

Laporte keerde pas laat in de zomer terug in competitie, voorzichtig bouwend aan zijn vorm. Er waren geen garanties dat de oude Laporte ooit echt zou terugkeren. “Als je me dit een paar maanden geleden had verteld, had ik het niet geloofd,” zei hij in oktober.

Maar langzaam kwam het gevoel terug. En daarna volgden de resultaten. Hij sloot het seizoen af met een statement door het eindklassement te winnen in de Tour of Holland, waarmee hij bewees niet alleen weer te kunnen koersen, maar ook nog steeds te kunnen winnen. “Persoonlijk was het enorm belangrijk om aan het einde van het seizoen terug te keren naar een hoog niveau en met vertrouwen de winter in te gaan,” zei hij.

Tegen de tijd dat hij met vakantie ging, was er nog iets veranderd. “Mentaal ben ik volledig opgeladen.”

Voor Laporte blijft de pijn van het missen van de laatste twee voorjaren hangen. “De afgelopen twee jaar was ik niet fit en moest ik het grootste deel van het voorjaar overslaan,” zei hij.

Daarom start 2026 met een heel simpele ambitie. “Mijn doel is nu om weer in topvorm te zijn en met de ploeg te strijden om zeges.”

En niet zomaar ergens. “En vooral in de grootste klassiekers: Milano-Sanremo, de Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix,” zei hij. “Maar eigenlijk is elke voorjaarsklassieker in mijn ogen een grote koers. Waar we ook starten, we moeten meedoen om de winst.”

Eén koers staat net iets hoger. “Ik zou op een dag heel graag Parijs-Roubaix winnen. Dat is mijn droom. Het als Franse renner op eigen bodem winnen zou ongelooflijk zijn.”

Zelfs na alles wat hij meemaakte, is Laportes relatie met de Tour de France niet veranderd. “Als Franse renner is de Tour de France ongelooflijk speciaal, een van de mooiste koersen van het jaar,” zei hij. “Ik kijk er enorm naar uit om daar weer te koersen.”

Het doel is niet individueel. “Als ploeg hebben we een grote doelstelling: opnieuw de Tour winnen met Jonas. Ik wil mijn rol daarin spelen.”

Na in 2025 vanaf de bank te hebben gekeken, zal alleen al terug in de koers zijn voelen als een overwinning.

Laporte spreekt niet over wraak. Of verlossing. Of het herschrijven van geschiedenis. Hij heeft het over iets veel eenvoudigere. “Persoonlijk wil ik gewoon weer genieten van het fietsen en kunnen koersen zoals ik gewend ben.”

De ziekte kostte hem een seizoen. Het nam zekerheid weg. Het nam ritme weg. Het nam zelfs zijn plaats af in koersen die zijn carrière hadden gevormd. Nu wil hij iets terug. “Ik heb het gevoel dat ik nog steeds beter word,” zei hij. “Mijn niveau aan het eind van het seizoen was al behoorlijk sterk, en aan dat gevoel houd ik vast tijdens de trainingskampen nu.”

In 2026 probeert Christophe Laporte niet iemand anders te worden. Hij probeert weer zichzelf te worden.