“Velen verwachten nu dat ik de koers dicteer”: Alec Segaert merkt verandering na zijn doorbraak in het voorjaar

Alec Segaert bouwde dit voorjaar gestaag aan een sterke reputatie in de kasseiklassiekers. Met onbevreesde aanvallen stal de jonge Belg de harten van vele (Belgische) fans, en hij werd beloond met een eerste grote zege in GP Denain, toen zijn late uitval zonder weerwoord bleef in het peloton. Het is dan ook geen verrassing dat de 23-jarige coureur nauwlettend gevolgd wordt tijdens zijn debuut in de Giro d’Italia.

“Ik zie genoeg etappes waar er via een vroege vlucht kansen zijn op een resultaat. Maar ik denk ook dat de tijdrit van 42 kilometer een goede test wordt,” somt Segaert zijn beste mogelijkheden voor een persoonlijk resultaat op in een interview met WielerFlits.

De tiende etappe vormt een breekpunt in deze Giro d’Italia voor klassementsrenners, maar is ook een belangrijke test voor tijdritspecialisten zoals Segaert of Filippo Ganna. En voor Segaert, die afgelopen winter van kleuren wisselde, is het een test in een nieuwe omgeving.

“Het wordt mijn eerste tijdrit met de ploeg op het nieuwe materiaal. Mijn doel is om daar met een goed gevoel uit te komen, met het oog op het Belgisch kampioenschap.”

Maar Segaert is niet in Italië voor die ene inspanning. De renner van Bahrain Victorious mikt later in de ronde op een ritzege vanuit de vlucht. Waarschijnlijk niet in de zwaarste bergetappes, maar rit 8, 17 of 18 spreken de top-20 finisher van Parijs-Roubaix en de Ronde van Vlaanderen dit voorjaar zeker aan.

“Als er meteen drie man wegrijden, weet je dat dit vrij eenvoudig te controleren is vanuit het peloton. Vaker, zeker in het tweede deel van een Grote Ronde, zijn er grotere kopgroepen die ruimte krijgen. Dan wordt het meer een tactisch spel in de kopgroep. Ik hoef niet per se de beste te zijn bergop, maar als de tactiek klopt, kun je op die manier zeker prijzen pakken.”

Een etappe winnen zal echter niet vanzelf gaan. Naarmate Segaerts ster rijst, groeit ook de aandacht van andere ploegen. Verstoppen in de luwte en hopen dat de koers vanzelf goed valt, is geen optie meer.

“Ik heb al gemerkt dat ze me in de gaten houden. Velen verwachten nu dat ik mee de koers maak. Natuurlijk hoop ik dat ik niet de enige ben die dat probeert. Compagnons voor zo’n onderneming zijn altijd welkom. En in dit peloton, dat misschien anders is dan in het voorjaar, zijn er nog altijd veel renners die ik minder vaak tegenkom of iets minder goed ken. We zullen zien.”

“Ik hoop dat ik na de koers kan zeggen dat ik vooral een paar keer heb kunnen meedoen om de winst. Dat is uiteindelijk het mooiste van het wielrennen. Dat betekent dat ik een aantal keer in een vlucht zat die helemaal tot de streep reed. Een top 10 in de tijdrit zou ook mooi zijn.”