“Toen wist ik: in het wiel blijven” – Wout Van Aert licht zijn tactiek tegen Tadej Pogacar en bijzondere motivatie toe

Om meerdere redenen was de overwinning van gisteren in Parijs-Roubaix heel bijzonder voor Wout van Aert. De renner van Team Visma | Lease a Bike jaagde al lang op het derde monument van het voorjaar, en deed dat op een dag waarop in de sloturen constant drama was.

De Belg kende ook tegenslag, met een ongelukkig getimede mechanische in de laatste 70 kilometer, maar niet zo erg als wat Tadej Pogacar en Mathieu van der Poel eerder in de koers meemaakten. Hij zette door in Arenberg en Mons-en-Pévèle, waar hij de favorietengroep twee keer uiteentrok, maar na die tweede aanval kreeg hij een antwoord van een Pogacar die nog altijd de benen had om verschil te maken.

“Dat was het moment waarop ik besloot om op zijn wiel te blijven op de kasseien, zodat ik van achteren niet meer aangevallen zou worden. In die bocht besefte ik even waarom Tadej de sterkste man van het hele peloton is,” zei Van Aert in een interview met Wielerflits. “Het was een goede aanval van hem waarop ik maar net kon reageren. Toen wist ik: op het wiel blijven.”

Hij probeerde samen te werken met de wereldkampioen, maar deed dat voorzichtiger dan Mathieu van der Poel een week eerder. Zonder hellingen had Pogacar echter moeite om nog verschil te maken, en de twee moesten rekenen op een sprint, anders zouden ze door de achtervolgers worden ingerekend.

“Na Carrefour [de l’Arbre] kwam het besef: vanaf toen geloofde ik echt dat dit mijn jaar kon zijn. Ik wist dat, als het aankomt op een sprint in een koers als deze, alles kan gebeuren.”

“Voelde ik me sterker dan ooit? Niet echt. Het zou een mooi verhaal zijn om dat nu te zeggen, maar de waarheid is dat ik me in andere jaren ook heel goed voelde. Alleen vielen de omstandigheden toen niet mijn kant op. Maar die kennis gaf me wel wat ik nodig had om het dit keer af te maken.”

Deze koers heeft ook om een andere reden veel betekenis voor hem, omdat hij in 2018 bij hun gezamenlijke debuut ploeggenoot Michael Goolaerts verloor. Dat is altijd bij hem gebleven en gaf net dat beetje extra.

“Een ploegmaat verliezen in een koers… Het was een extreem trieste dag in 2018. Persoonlijk reed ik toen een goede wedstrijd; ik voelde dat Roubaix me echt lag. Maar tegelijk gebeurde er iets zo wreeds. Sindsdien was het mijn doel om deze koers te winnen en mijn vinger naar de hemel te kunnen wijzen voor Michael.”

Dat deed hij nu, door in het velodrome van Roubaix naar de zege te sprinten, een plek waar hij vaak gefrustreerd aankwam door de uitslag. “Hij is vaak in mijn gedachten, vooral elk jaar rond deze tijd. Dit jaar nog meer dan anders. Voor mij was het de eerste editie waarin we weer langs het sector reden waar hij is overleden.”

“Tijdens de verkenning kreeg ik al kippenvel toen we er voorbij kwamen. Ik geloof graag dat Michael me zondag een beetje extra kracht gaf. Het is iets moois dat ik deze overwinning aan hem en zijn familie kan opdragen. We proberen de bloemen daar te krijgen. Zijn familie kan beslissen waar ze worden neergezet.”

In januari kondigde Team Visma | Lease a Bike aan dat het meer nadruk zou leggen op de monumenten als geheel, niet alleen de kasseiklassiekers. Wout van Aert reed een ander programma en stond in Milano-Sanremo op het podium. Uiteindelijk hield hij zijn vorm perfect vast in het voorjaar en had hij opnieuw zijn beste benen op zondag.

De ploeg heeft zijn monument binnen, in een jaar waarin de klassiekerselectie op papier bescheidener leek. “Het voelt als een enorme opluchting. Ik weet dat dit de droom van Richard Plugge was: Parijs-Roubaix winnen. Ik begrijp dat ik in de laatste edities altijd degene was die het moest doen.”

“Ik ben trots dat ik eindelijk het werk van jaren investeren kan voltooien,” geeft hij toe. “Maar ook het werk van de jongens die met mij aan de start stonden. We zaten er bovenop, zeker met Christophe Laporte in de finale en ook daarachter. Een heel goede dag voor ons.” Het is een dag die veel druk wegneemt die de afgelopen jaren was opgebouwd, waarin Pogacar en Mathieu van der Poel een overweldigende sprong maakten in de klassiekers.

“Ik ben vervuld van trots. Parijs-Roubaix winnen betekent alles voor mij. We maken zoveel opofferingen om dit niveau te halen. Altijd terugvechten, elk jaar met het doel om de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix te winnen. Om het dan zo af te maken in een sprint met Tadej Pogacar in zijn prachtige regenboogtrui als wereldkampioen… Ik denk niet dat er een betere manier is. Het is absoluut een droom die uitkomt.”