Tadej Pogacar verpulvert Cipressa-trainingstijd terwijl UAE jaagt op doorbraak in Milano-Sanremo

Tadej Pogačars jacht op Milano-Sanremo is uitgegroeid tot een van de meest intrigerende open dossiers in het moderne wielrennen. De Sloveen won de Tour de France, domineerde de Monumenten en veroverde de regenboogtrui, maar de Classicissima ontbreekt nog altijd op zijn palmares.

Een nieuwe ontwikkeling deze week suggereert dat Pogačar en UAE Team Emirates - XRG opnieuw van plan zijn de koers tot het uiterste te drijven.

Tijdens een training aan de Ligurische kust reed Pogačar een nieuw persoonlijk record op de Cipressa. Volgens Strava-gegevens van die rit beklom hij de 5,6 kilometer lange helling in 8 minuten en 51 seconden, zes seconden sneller dan zijn vorige richttijd.

Dat cijfer trok meteen de aandacht omdat het een duidelijk ijkpunt biedt. In de koers van vorig jaar reden Pogačar en Mathieu van der Poel dezelfde klim in 8 minuten en 57 seconden tijdens hun beslissende demarrage.

Op papier is de Sloveens’ trainingsinspannning dus sneller dan het tempo tijdens een van de explosiefste momenten van de editie 2025.

De Cipressa kent gemiddeld iets meer dan vier procent, wat haar tot een van de meest atypische klimmen maakt die een Monument vormgeven. Lang, snel en zelden op zichzelf beslissend, maar toch het speerpunt van UAE’s pogingen om Milano-Sanremo selectief te maken voor Pogačars aanvallende stijl.

In recente edities heeft UAE herhaaldelijk geprobeerd de Cipressa te gebruiken als beslissend lanceerplatform. Door het tempo extreem op te voeren wil de ploeg het peloton uitdunnen voordat Pogačar zijn aanval inzet richting de Poggio.

Vorige jaar was die aanpak dichtbij winst. Pogačar versnelde op de klim en alleen Mathieu van der Poel kon mee, waarna de Nederlander uiteindelijk in San Remo zegevierde.

De nieuwste trainingsrit van de Sloveen suggereert dat het tempo dit keer nog verder kan worden opgeschroefd.

Er is echter een belangrijke kanttekening bij zulke gegevens. Trainingsprestaties kunnen beïnvloed zijn door tempo­maken door ploeggenoten of voertuigen, en de omstandigheden verschillen van een strak gecontroleerd peloton in een Monument.

Toch geeft de rit een duidelijk signaal van Pogačars intenties.

Milano-Sanremo blijkt keer op keer een van de lastigste koersen om te winnen voor de meest aanvallende renners. De klimmen zijn kort, de stijgingspercentages bescheiden, en de finale beloont vaak geduld net zozeer als kracht.

Maar als Pogačar en UAE erin slagen het tempo op de Cipressa tot nog extremere hoogten op te voeren, komt het vertrouwde Sanremo-scenario opnieuw onder druk te staan.

En de koers die Pogačar tot dusver weerstond, zou weleens kunnen uitgroeien tot een van de bepalende duels van het seizoen 2026.