“Ik was een puinhoop: witte sportschoenen onder de modder, bloed aan mijn handen — en ik had in een auto gezeten” – Geraint Thomas krijgt een harde leerschool in nieuwe rol bij INEOS tijdens Openingsweekend

Opening Weekend staat garant voor chaos, maar voor Geraint Thomas kreeg de editie van 2026 een totaal nieuw perspectief. Niet langer vechtend in het peloton na zijn afscheid eind vorig seizoen, bekeek de oud-Tour de France-winnaar Omloop Het Nieuwsblad vanuit de ploegwagen van INEOS Grenadiers. Wat hij zag, maakte diepe indruk.

“Ik stapte na Omloop de bus in en ik was een bende: witte sneakers onder de modder, sportdrank overal, bloed aan mijn handen — en ik had in een auto gezeten,” vertelde Thomas in de nieuwste aflevering van de Watts Occurring-podcast samen met Luke Rowe. “Dat zijn de klassiekers voor je.”

Het beeld vatte de hardheid van Opening Weekend perfect samen.

IJzige temperaturen, waaiers en eindeloze gevechten om positie veranderden Omloop Het Nieuwsblad in een koers die minder door het parcours en meer door chaos in het peloton werd bepaald.

Thomas werkt nu als Director of Racing bij INEOS Grenadiers, een rol die hem naast de ploegleiding plaatst en waarin hij koersstrategie en voorbereiding mee vormgeeft. Het betekende dat hij, voor het eerst in zijn lange carrière rond de voorjaarsklassiekers, de Belgische koershectiek vanaf de zijlijn in plaats van vanuit het zadel meemaakte.

Rowe kent dat gevoel maar al te goed. De voormalige Welshe wegkapitein stopte in 2024 en is nu sportdirecteur bij Decathlon CMA CGM Team, waarbij hij koersen vanuit de ploegwagen in plaats van op kop van het peloton dirigeert.

Beiden blikten in de podcast terug op hoe chaotisch Opening Weekend was.

“Omloop was ijskoud,” legde Rowe uit. “Negen graden maar door de wind voelde het als nul. Wat gek is: de wind trok het niet uit elkaar. De hellingen niet. De kasseien niet. Valpartijen deden dat.”

De constante druk om voorin te blijven vergrootte de spanning in het peloton alleen maar.

“Hoe ver je ook denkt dat je naar voren zit, het voelt toch alsof je achter hangt,” vervolgde Rowe. “Die druk veroorzaakt meer crashes.”

Een van die incidenten viel op een beslissend moment in de koers. Terwijl het peloton richting de Molenberg denderde, zorgde een valpartij voorin voor breuklijnen en kwamen grote delen van de groep direct in het defensief.

“In aanloop naar het sleutelmoment op de Molenberg is er een valpartij voorin,” zei Rowe. “Van der Poel blijft op miraculeuze wijze overeind. Een paar geraken erdoor en de rest zit meteen in het verweer.”

Zelfs zonder dat incident oogde de kopman van Alpecin al onstuitbaar.

“En eerlijk, met of zonder valpartij, het voelde alsof er maar één renner kon winnen,” voegde Rowe toe. “Van der Poel had alles onder controle. Hij ging op de grote helling en het was direct gedaan. Ik heb de tijden niet gecheckt, maar hij oogde fenomenaal.”

Thomas benadrukte ook hoe snel koersen tegen een ploeg kunnen keren tijdens de klassiekers, en wees op de lastige middag van INEOS Grenadiers.

“INEOS had een nachtmerrie,” zei hij. “Vallen, jongens opgehouden, en Ben Turner die in z’n eentje die cruciale aanloop naar de Molenberg moet doen. Dat is snoeihard — vijf kilometer positioneren in je eentje en dan nog benen hebben voor de klim. Petje af dat hij bleef aanklampen.”

De finale van Omloop ontketende ook discussie over de tactiek van Florian Vermeersch, die sterk meedraaide met Van der Poel in de voorste groep maar later kritiek kreeg omdat hij te veel kopwerk deed in de achtervolging.

Thomas gaf toe dat hij verrast was door hoeveel werk de Belg leverde. “Ik blijf denken: doe wat minder,” zei hij. “Niet 50/50 — doe 25/75 of 70/30. Spaar iets voor later.”

Rowe vond echter dat de situatie in koers zelden zo eenvoudig is.

“Hij krijgt er van langs, maar het is complex,” legde Rowe uit. “Een klein groepje gaat, ze pakken de vluchters, en plots zit je in die situatie. Als je niet meedraait, riskeer je dat er een grotere achtervolgende groep terugkomt en je je kans op het podium verspeelt.”

Ook ploegbelangen spelen een grote rol.

“De andere factor is de ploegensituatie,” voegde Rowe toe. “De ene ploeg had een sprinter achter, de andere niet. Als je geen sprinter hebt en je zit mee in de kopgroep, dan ben je in feite gedwongen om die move te dragen.”

De volgende dag leverde Kuurne - Bruxelles - Kuurne een heel andere uitkomst op, maar opnieuw een onvoorspelbare koers. Matthew Brennan van Visma | Lease a Bike sprintte naar de zege na een selectieve dag die veel sprintersfavorieten vooraf al elimineerde.

“Brennan blies ze compleet weg,” zei Rowe. “We wisten dat hij klasse had, maar deze zege is gigantisch.”

Thomas legde uit hoe de koers uitmondde in een lastig scenario voor veel van de snelste afmakers in het peloton.

“De hellingen liggen halverwege en Kuurne balanceert altijd tussen een vroege vlucht, een uitgedund groepje of sprinters die terugkeren,” zei hij. “Maar met die voorspelling kwamen ze nooit meer terug.”

Geloste renners maakten simpelweg geen aansluiting meer zodra de waaiers begonnen te snijden. “Het laatste uur was vlak, maar grotendeels zijwind,” voegde Thomas toe. “Ze werden gelost op een van de beklimmingen en hebben nooit meer echt uitzicht gehad om het te dichten.”

Zelfs ploegen die hun plan goed uitvoerden, bleven gefrustreerd achter door hoe de slotkilometers verliepen.

“Dit was een van de meest frustrerende koersen waar ik ooit bij was,” gaf Thomas toe. “We deden precies wat we hadden afgesproken — overleven op de klimmetjes, de juiste moves volgen maar geen domme dingen doen, en dan laat in de koers echt vlammen in de waaiers.”

Het plan werkte bijna perfect tot aan het beslissende moment.

“Maar in de laatste vijf kilometer werden we aarzelend, zakten we net iets terug, en het viel niet meer stil. Tobias kreeg geen kans om te sprinten. Dat steekt — je hebt van die dagen waarop alles samenvalt, alles klopt, en het ligt voor het grijpen.”

Rowe wees ook op de indrukwekkende terugkeer van Christophe Laporte, die vierde werd in Omloop en daarna een sleutelrol speelde in Visma’s zege in Kuurne.

“Laporte verraste me,” zei Rowe. “Vierde in Omloop en vervolgens de winnende lead-out in Kuurne, huishouden in de waaiers. Na bijna het hele vorige jaar aan de kant te hebben gestaan is het mooi om zo iemand te zien terugveren.”

Thomas was het eens en voegde toe dat zelfs felle rivalen niemand een door blessure onderbroken carrière toewensen. “Ook al rijdt hij voor een concurrerende ploeg, je gunt niemand dat hij een heel seizoen kwijtraakt,” zei hij. “Knap werk van hem.”

Het gesprek ging ook over het domino-effect van blessures die de vroege voorjaarscampagne al vormgeven. “Tim Wellens heeft zijn sleutelbeen gebroken,” merkte Rowe op. “Dat is een grote richting Sanremo. Je verliest belangrijke steun, en dat beïnvloedt hoe je Cipressa en Poggio kunt rijden.”

Voor Thomas onderstreepte het Openingsweekend hoe meedogenloos deze periode van het seizoen kan zijn. “Maanden werk en dan is het in één klap weg,” zei hij.

Kijken vanuit de ploegleiderswagen in plaats van zelf koersen maakte die realiteit alleen maar scherper. Zelfs zonder een trap te zetten zat de Welshe renner onder het bewijs van hoe genadeloos de voorjaarsklassiekers kunnen zijn.