“Stel dat ik gewonnen had...”: Toon Aerts dicht bij doorbraak terwijl Lotto-Intermarché met slechts vier renners verder moet

Met het oog op de komende etappes hadden veel sprinters etappe 12 omcirkeld als een dag waarop “het zou kunnen lukken” en we een (uitgedunde) massasprint zouden zien. Hoewel de etappe inderdaad eindigde met een middelgrote groep die om de zege sprintte, zocht je tevergeefs naar sprinters in die groep, want Toon Aerts haalde het uit het uitgedunde peloton. Nog belangrijker: één renner – Alec Segaert – glipte weg op drie kilometer van de streep en rondde zijn solo af om de Belgische dominantie in Novi Ligure te onderstrepen.

Segaerts solo was echter een beetje te verwachten. Dat Toon Aerts in een rechtstreeks sprintduel Ethan Vernon, Jasper Stuyven, Corbin Strong, Orluis Aular of Madis Mihkels klopte, was daarentegen een forse verrassing. Op zijn 32ste rijdt Aerts zijn eerste Grote Ronde en tot nu toe heeft hij zich op de weg niet echt als sprinter geprofileerd, maar eerder in klassiekersachtige koerssituaties uitgeblonken.

En hij startte zeker niet in de Giro met grote persoonlijke ambities, met uitgespeelde kopmannen Arnaud De Lie voor de sprints en Lennert Van Eetvelt voor het hooggebergte. Maar nu beide mannen uit koers zijn, diende zich een kans aan voor de Belg.

“Voor de Giro begon, had ik een gesprek met ploegmanager Maxime Bouet. Hij zei dat ik in het begin voor de jongens zou werken en dat etappe twaalf voor mij zou zijn. Als je dan de sprint kan winnen, al is er iemand vooruit, is dat geweldig en tegelijk balen,” vertelde Aerts na de finish aan Eurosport.

Het sleutelmoment van de etappe was een dubbele beklimming (Colle Giovo en Bric Berton) op 50 kilometer van de meet. Daar legden Movistar Team en NSN Cycling Team een moordend tempo op dat alle pure sprinters, zelfs de dapper koerende Jonathan Milan, velde. Maar dat tempo haalde ook de meeste knechten uit het spel, waardoor de basis werd gelegd voor de solo van Alec Segaert.

En de ex-Lotto-renner bleek uiteindelijk het enige dat tussen Aerts en een doorbraakzege op de weg instond: “Misschien verzacht het de pil dat het Segaert was. Een renner die we in de ploeg goed kennen. Maar eerlijk gezegd, het was mooier geweest als ik had gewonnen. Ik was heel sterk in de sprint en dat nemen we mee naar de toekomst,” stelt een trotse Aerts.

“Eerlijk gezegd heb ik hem niet zien gaan. Ik focuste vooral op de juiste wielen, bij Corbin Strong, Ethan Vernon en Jhonatan Narvaez. Toen ik mijn sprint aanging, zag ik dat hij nog altijd vooruit reed. Jammer voor mij, maar geweldig voor hem. Stel je voor dat ik had gewonnen… maar ik ben heel blij met de tweede plaats.”

Lotto-Intermarché kreeg gisteren een zware klap te verwerken. In etappe 11 schoof Lennert Van Eetvelt mee in de winnende vroege vlucht en lag hij op koers voor een mooi resultaat, toen het misging: Van Eetvelt kwam ten val en brak een middelvinger aan zijn linkerhand. Zonder de jonge klimmer staat de Belgische ploeg nog met vier man, met niets meer te verliezen.

“Tegelijk moet ik de ploeg bedanken voor alle motivatie die we nog krijgen, zelfs na alle pech die we al hebben gehad. Het is geen overwinning, maar hier kunnen we mee verder,” zegt Aerts. “Vanmorgen in de ploegbus kregen we samen met de staf een motiverende speech van sportdirecteur Maxime Bouet. Hij zei: ‘Laat na al die pech zien waartoe we nog in staat zijn.’”

“Het was een moment om de moed weer te verzamelen. We lagen niet volledig in de touwen, maar het verlies van je kopman heeft natuurlijk impact. Ik deelde een kamer met Lennert en we konden het goed met elkaar vinden,” vervolgt Aerts zijn relaas.

“We hebben de hele week voor hem gewerkt, maar als het misgaat, kun je echt niets meer voor hem doen. Dan wordt het moeilijk om nog iets zinnigs te zeggen. Maximes speech heeft ons zeker door de moeilijke momenten van de etappe geholpen,” besluit hij.