“Sinds Bernard Hinault heeft geen Franse renner koersen zo gedomineerd als Paul Seixas” – 19-jarige sensatie geprezen als langverwachte erfgenaam van Frankrijks laatste Tourwinnaar

Het Franse wielrennen wacht al decennia op een renner die de grote ronde-ambities kan hertekenen. Na een buitengewone middag in de Ardèche-heuvels menen sommigen dat het wachten eindelijk voorbij kan zijn.

Ex-prof Jérôme Pineau verborg zijn enthousiasme niet na de nieuwste demonstratie van Paul Seixas, wiens machtige zege in de Faun-Ardèche Classic de oude hoop op een Franse kampioen nieuw leven inblaast.

Sprekend in RMC’s Super Moscato Show plaatste Pineau de 19-jarige in een historisch kader dat zelden nog wordt bovengehaald in het Franse wielrennen.

“Sinds Bernard Hinault heeft geen enkele Fransman koersen zo gedomineerd als Paul Seixas nu begint te doen. Zeker op zijn leeftijd,” stelde Pineau.

De marge van Seixas’ winst in de Ardèche verklaart de felheid van de reacties. Met een beslissende aanval in de finale reed de renner van Decathlon CMA CGM Team zijn rivalen één voor één los om bijna twee minuten voor een achtervolgende trio met Jan Christen, Lenny Martinez en Matteo Jorgenson te finishen.

Voor Pineau ging de indruk bij waarnemers verder dan de secondes op de weg.

“Ik denk dat zaterdag iedereen echt het gevoel had dat we iets uitzonderlijks en historisch hebben gezien,” zei hij. “Het was de eerste keer dat we echt op hem wachtten en wilden zien wat hij zou doen tegen wat we ‘de anderen’ noemen, dus renners buiten het niveau van Pogacar, Evenepoel en Vingegaard.”

De sterkte van de startlijst vergrootte volgens hem alleen de betekenis van de prestatie. “Er stond een winnaar van de Amstel Gold Race aan de start, een tweevoudig winnaar van Parijs-Nice… en hij vernederde ze. Hij vernederde ze.”

Wat Pineau vooral trof was niet dat Seixas aanviel, maar de helderheid waarmee de jonge Fransman zijn move uitvoerde.

“Hij viel aan zoals Tadej Pogacar. Hij had zijn koers vooraf uitgelegd en het was glashelder. Hij wilde dat doen, en hij deed het. De rest had geen schijn van kans. Ze haakten één voor één af.”

Die omschrijving rijmt met een patroon dat al te zien is in Seixas’ vroege profjaren. Van een podium op het EK tot een top tien in Il Lombardia en recent nog tweede in het eindklassement van de Volta ao Algarve, de lijn wijst ononderbroken omhoog.

Zelfs in koersen die ver voorbij de afstand van een eendagsklassieker als de Ardèche reiken, meent Pineau dat Seixas al heeft getoond zich staande te houden tussen de besten.

“Men zegt dat je hem moet zien in koersen langer dan 260 kilometer. Maar vorig jaar, toen hij nog maar 18 en een half was, was Il Lombardia 277 kilometer en hij was een van de weinigen die op Pogacars aanval kon reageren.”

Datzelfde patroon zagen we op het UCI Road World Championships in Kigali.

“Op het WK was hij ook een van de enigen die probeerden Pogacar te volgen,” voegde Pineau toe. “Dat hebben we in Frankrijk nooit gezien. We hebben dit in het moderne wielrennen nog niet met eigen ogen gezien.”

Zulke uitspraken leiden onvermijdelijk tot de vraag die Franse fans sinds het tijdperk-Hinault stellen: kan een Fransman opnieuw de Tour de France winnen?

Hinaults triomf in 1985 is de laatste keer dat een Fransman op de hoogste trede van het Tourpodium stond. Verscheidene renners dreigden sindsdien door te stoten, maar niemand domineerde zoals de vijfvoudige Tourwinnaar dat ooit deed.

Voor Pineau bezit Seixas de kwaliteiten om die discussie op zijn minst te openen. “Nu is de vraag wat het gaat worden,” reflecteerde hij. “Maar je voelt dat hij goed in zijn vel zit, een zeer sterke ploeg heeft, weet wat hij wil en met druk uitstekend omgaat.”

Die eigenschappen kunnen de jongeman volgens hem uiteindelijk naar de hoogste sportlaag duwen. “Het zal worden wat het moet worden: een van de allerbeste renners van zijn generatie, achter die monsters.”

Seixas stapt een peloton binnen dat nog altijd wordt gekleurd door uitzonderlijke figuren als Tadej Pogacar, Remco Evenepoel, Jonas Vingegaard en Mathieu van der Poel.

Toch denkt Pineau dat Seixas’ opmars hem snel volwaardig in die elite-discussie brengt. “Heel snel zullen we van Paul Seixas verwachten dat hij meedoet voor het podium en daarna voor winst in de Tour de France. Dat is evident.”

In een land dat terughoudend is geworden met te vroege kroonbenoemingen, is zulke zekerheid opvallend. Pineau erkende zelf dat Franse waarnemers vaak aarzelen met gedurfde voorspellingen.

“Als hij Spaans of Italiaans was, zou men waarschijnlijk nog meer over hem zeggen,” stelde hij.

Of die verwachtingen uiteindelijk terecht zijn, moet blijken. Maar voor het eerst in jaren voelt het gesprek over een Franse Tour-kandidaat anders.

En met zijn 19 jaar staat Paul Seixas nu al in het midden van dat gesprek.