Profiel & Parcours Luik-Bastenaken-Luik 2026

Wielrennen
maandag, 20 april 2026 om 15:00
Profiel_LiegeBastogneLiege2026
In het weekend van 26.04 trekken de renners over de wegen van West-België voor het vierde monument van het jaar, ook de laatste van de Ardennen en van de volledige voorjaarsklassiekers. Het is Luik-Bastenaken-Luik, een koers op maat van puncheurs en klimmers die strijden om een uiterst prestigieuze zege. We bekijken het profiel.
De wedstrijd werd in 1892 opgericht en draagt daarom de bijnaam La Doyenne – de oudste. Léon Houa won de eerste drie edities, waarna de koers twee lange onderbrekingen kende – de tweede door de Eerste Wereldoorlog. Ze prijkt ook op het palmares van enkele van België’s groten zoals Rik Van Looy, Eddy Merckx, Roger De Vlaeminck, Philippe Gilbert en Remco Evenepoel.
In deze eeuw wonnen onder meer Alejandro Valverde, Andy Schleck en Primoz Roglic. Vroeger was het een open koers, nu minder. De voorbije twee edities gingen naar Tadej Pogacar, die onbedreigd solo won na aanvallen op La Redoute.

Profiel: Luik - Luik

Profiel_LiegeBastogneLiege2026
Luik - Luik, 259 kilometer
De koers telt 259 kilometer en is daarmee een van de langste op de kalender. Door de Belgische Ardennen is het een hele dag klimmen, al zijn het korte hellingen. De actie zwelt aan richting finale, en de beslissing valt doorgaans in de laatste kilometers, die zoals altijd meerdere zware hellingen bevatten die het peloton breken vooraleer Luik bereikt wordt. Er staan 4000 hoogtemeters op het menu, inclusief beklimmingen waar klassieke specialisten het lastig krijgen en klimmers het verschil kunnen maken.
Veel daarvan zit in de laatste 100 kilometer. Dan start een lange reeks hellingen, met nauwelijks vlak ertussen. Op 82 kilometer van de streep ligt de steilste klim van de dag, de Côte du Stockeu (1 km aan 12,8%), en op 63 kilometer van het einde de langste: de Col du Rosier (4 km aan 5,7%).
Op 47 km van de finish volgt de Côte de Desnié (1,6 km aan 7,5%), en als derde-voorlaatste klim is er de Côte de la Redoute met top op 34 kilometer van de streep. Hij wordt niet tot helemaal boven gereden, met een sleutelsectie van 1,6 kilometer aan 8,7%, gevolgd door een korte afdaling en een tussenheuvel waar de koers, zoals in het verleden, kan ontploffen. Daarna komt de Côte des Forges, 1,6 km aan 6,9%, met de top op 23 km van het einde.
Côte de la Roche aux Faucons: 1,3 km; 10%
Côte de la Roche aux Faucons: 1,3 km; 10%
Het beslissende punt kan de Côte de la Roche aux Faucons zijn. Het is de laatste klim van de dag, en het kleine plateau nadien (dat functioneel deel uitmaakt van de inspanning) kan even cruciaal zijn. De klim is 1,3 km lang aan 10,5%, in essentie vergelijkbare cijfers met de Mur de Huy maar zonder zulke extreme pieken.
De top ligt op 13 kilometer van de finish. Vallen hier de beslissende aanvallen? Niet per se, want er volgt slechts kort herstel voor een tweede bult van 1,2 km aan 6,3% (10 km van de meet). Deze ongewone combo maakt het listig: wie vol doortrekt op de eerste klim, riskeert te ploffen op de tweede; wie spaart voor de laatste bult, kan een grote groep meeslepen. De tactiek wordt interessant.
De afdaling naar Luik is snel en alleen de laatste twee kilometer zijn vlak. Wie solo over de hellingen komt, is bijna ongrijpbaar.

Erelijst Luik-Bastenaken-Luik

JaarLandRennerPloeg
1892 BelgiëLéon Houa
1893 BelgiëLéon Houa
1894 BelgiëLéon Houa
1895–1907Geen koers
1908 FrankrijkAndré Trousselier
1909 BelgiëVictor Fastre
1910Geen koers
1911 BelgiëJoseph Van Daele
1912 BelgiëOmer Verschoore
1913 BelgiëMaurits Moritz
1914–1918Geen koers
1919 BelgiëLéon Devos
1920 BelgiëLéon ScieurLa Sportive
1921 BelgiëLouis MottiatLa Sportive
1922 BelgiëLouis MottiatAlcyon–Dunlop
1923 BelgiëRené VermandelAlcyon–Dunlop
1924 BelgiëRené VermandelAlcyon–Dunlop
1925 BelgiëGeorges Ronsse
1926 BelgiëDieudonné Smets
1927 BelgiëMaurice Raes
1928 BelgiëErnest Mottard
1929 BelgiëAlfons Schepers
1930 DuitslandHermann BuseDuerkopp
1931 BelgiëAlfons SchepersLa Française
1932 BelgiëMarcel Houyoux
1933 BelgiëFrançois GardierCycles De Pas
1934 BelgiëTheo HerckenrathLa Française
1935 BelgiëAlfons SchepersDilecta
1936 BelgiëAlbert BeckaertAlcyon–Dunlop
1937 BelgiëÉloi MeulenbergAlcyon–Dunlop
1938 BelgiëAlfons DeloorHelyett–Hutchinson
1939 BelgiëAlbert RitserveldtDilecta–De Dion
1940–1942Geen koers
1943 BelgiëRichard DepoorterHelyett–Hutchinson
1944Geen koers
1945 BelgiëJean EngelsAlcyon–Dunlop
1946 BelgiëProsper DepredommeDilecta–Wolber–Garin
1947 BelgiëRichard DepoorterGarin–Wolber
1948 BelgiëMaurice MollinMercier–Hutchinson
1949 FrankrijkCamille DanguillaumePeugeot–Dunlop
1950 BelgiëProsper DepredommeGirardengo
1951  ZwitserlandFerdinand KüblerFréjus–Ursus
1952  ZwitserlandFerdinand KüblerFréjus
1953 BelgiëAlois De HertogAlcyon–Dunlop
1954 LuxemburgMarcel ErnzerTerrot–Hutchinson
1955 BelgiëStan OckersElvé–Peugeot
1956 BelgiëFred De BruyneMercier–BP–Hutchinson
1957 BelgiëFrans Schoubben (zege gedeeld met Germain Derycke)Elvé–Peugeot
1957 BelgiëGermain Derycke (zege gedeeld met Frans Schoubben)Faema–Guerra
1958 BelgiëFred De BruyneCarpano
1959 BelgiëFred De BruyneCarpano
1960 NederlandAlbertus GeldermansSaint-Raphaël–R. Geminiani–Dunlop
1961 BelgiëRik Van LooyFaema
1962 BelgiëJef PlanckaertFlandria–Faema–Clément
1963 BelgiëFrans MelckenbeeckMercier–BP–Hutchinson
1964 BelgiëWilly BlocklandtFlandria–Romeo
1965 ItaliëCarmine PreziosiPelforth–Sauvage–Lejeune
1966 FrankrijkJacques AnquetilFord France–Hutchinson
1967 BelgiëWalter GodefrootFlandria–De Clerck
1968 BelgiëValere Van SweeveltSmith's
1969 BelgiëEddy MerckxFaema
1970 BelgiëRoger De VlaeminckFlandria–Mars
1971 BelgiëEddy MerckxMolteni
1972 BelgiëEddy MerckxMolteni
1973 BelgiëEddy MerckxMolteni
1974 BelgiëGeorges PintensMIC–Ludo–de Gribaldy
1975 BelgiëEddy MerckxMolteni–RYC
1976 BelgiëJoseph BruyèreMolteni–Campagnolo
1977 FrankrijkBernard HinaultGitane–Campagnolo
1978 BelgiëJoseph BruyèreC&A
1979 West-DuitslandDietrich ThurauIJsboerke–Warncke Eis
1980 FrankrijkBernard HinaultRenault–Gitane
1981  ZwitserlandJosef FuchsCilo–Aufina
1982 ItaliëSilvano ContiniBianchi–Piaggio
1983 NederlandSteven RooksSem–France Loire–Reydel–Mavic
1984 IerlandSean KellySkil–Reydel–Sem–Mavic
1985 ItaliëMoreno ArgentinSammontana–Bianchi
1986 ItaliëMoreno ArgentinSammontana–Bianchi
1987 ItaliëMoreno ArgentinGewiss–Bianchi
1988 NederlandAdri van der PoelPDM–Ultima–Concorde
1989 IerlandSean KellyPDM–Ultima–Concorde
1990 BelgiëEric Van LanckerPanasonic–Sportlife
1991 ItaliëMoreno ArgentinAriostea
1992 BelgiëDirk De WolfGatorade–Chateau d'Ax
1993 DenemarkenRolf SørensenCarrera Jeans–Tassoni
1994 RuslandEugeni BerzinGewiss–Ballan
1995  ZwitserlandMauro GianettiPolti–Granarolo–Santini
1996  ZwitserlandPascal RichardMG Maglificio–Technogym
1997 ItaliëMichele BartoliMG Maglificio–Technogym
1998 ItaliëMichele BartoliAsics–CGA
1999 BelgiëFrank VandenbrouckeCofidis
2000 ItaliëPaolo BettiniMapei–Quick-Step
2001  ZwitserlandOscar CamenzindLampre–Daikin
2002 ItaliëPaolo BettiniMapei–Quick-Step
2003 Verenigde StatenTyler HamiltonTeam CSC
2004 ItaliëDavide RebellinGerolsteiner
2005 KazachstanAlexandre VinokourovT-Mobile Team
2006 SpanjeAlejandro ValverdeCaisse d'Epargne–Illes Balears
2007 ItaliëDanilo Di LucaLiquigas
2008 SpanjeAlejandro ValverdeCaisse d'Epargne
2009 LuxemburgAndy SchleckTeam Saxo Bank
2010 KazachstanAlexandre VinokourovAstana
2011 BelgiëPhilippe GilbertOmega Pharma–Lotto
2012 KazachstanMaxim IglinskyAstana
2013 IerlandDan MartinGarmin–Sharp
2014 AustraliëSimon GerransOrica–GreenEDGE
2015 SpanjeAlejandro ValverdeMovistar Team
2016 NederlandWout PoelsTeam Sky
2017 SpanjeAlejandro ValverdeMovistar Team
2018 LuxemburgBob JungelsQuick-Step Floors
2019 DenemarkenJakob FuglsangAstana
2020 SloveniëPrimož RogličTeam Jumbo–Visma
2021 SloveniëTadej PogačarUAE Team Emirates
2022 BelgiëRemco EvenepoelQuick-Step Alpha Vinyl Team
2023 BelgiëRemco EvenepoelSoudal–Quick-Step
2024 SloveniëTadej PogačarUAE Team Emirates
2025 SloveniëTadej PogačarUAE Team Emirates XRG
Claps 0bezoekers 0
loading

Net Binnen

Meest Gelezen

Loading