Pidcock richt zijn vizier op Pogacar en Vingegaard: de monsterlijke trainingsrit die hij in Chili aflegde

Zeven uur in het zadel, meer dan vierduizend hoogtemeters en zo’n rond getal dat altijd ontzag afdwingt: 200 kilometer. Zo vat Tom Pidcock zijn nieuwste en zwaarste trainingsrit samen, op Strava geplaatst met nauwelijks commentaar maar vol betekenis terwijl hij toewerkt naar het nieuwe seizoen… met het oog op het onttronen van Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard?

De Brit traint in Chili met zijn ploeg, Pinarello Q36.5 Pro Cycling, en de afgelopen twee weken noteerde hij enkele opvallende dagen. Geen evenaarde echter de omvang van de rit van gisteren, een echte koninginnenrit vermomd onder de bescheiden titel “Morning Ride”.

De rit begon in de bergen, vanaf het trainingskamp van de ploeg, en trok westwaarts richting het vlakkere terrein ten noorden van Santiago de Chile. Vandaar draaide de groep terug, een lus die een genadeloze beproeving werd, met in meer dan de laatste 80 kilometer vrijwel onafgebroken klimmen naar het hotel op 2.750 meter boven zeeniveau.

Pidcock reed niet alleen. Naast hem reden Fred Wright, een van zijn nieuwe ploeggenoten, en ook Fabio Christen, Xandro Meurisse en Quinten Hermans. Samen tikten ze een dag af met 4.003 hoogtemeters, zeven uur trappen en een gemiddelde van 28,5 km/u, cijfers die een bergetappe waardig zijn.

Los van de data koos de Brit ervoor geen extra commentaar toe te voegen op het platform. Toch gaf de activiteit duidelijke aanwijzingen over de intensiteit: meerdere top-10’s op diverse segmenten en, opvallend, verschillende persoonlijke records. Vijf daarvan kwamen op de laatste twee klimmen terug naar het hotel, wat suggereert dat het slot allesbehalve soepel verliep.

Dit veeleisende trainingsblok maakt deel uit van een kamp van 25 dagen in Chili, een ongewone bestemming in het profpeloton, maar een die de ploeg publiekelijk verdedigt vanwege de specifieke voordelen.

Hoewel het een hoogtestage is, fungeert het ook als krachtige hitte-acclimatisatie, met temperaturen die in de vallei waar de blokken worden gedaan oplopen tot 36 graden.

“Als je uit de wind fietst, voelt het als een oven. Zweten is standaard,” legde Xandro Meurisse eerder uit aan Het Laatste Nieuws. Bovenop de hitte komt een UV-index van 14, waardoor renners meerdere keren per dag SPF 50-zonnecrème moeten bijsmeren om verbranding te voorkomen.

Ondanks het ongemak gelooft de ploeg dat de baten zwaarder wegen dan de nadelen. In vergelijking met traditionele locaties als de Teide, waar het zo’n tien graden koeler is, of de Sierra Nevada, waar sneeuw nog roet in het eten gooit, biedt Chili een andere prikkel die in moderne voorbereiding hoog staat aangeschreven.

“Tegenwoordig doet elke profrenner hitte­training als extra prikkel om het lichaam aan extreme omstandigheden bloot te stellen,” merkte Quinten Hermans op in hetzelfde medium. “Velen doen dat binnen, met extra lagen op de rollen of in de sauna. Hier doen we het gewoon buiten, op de fiets, in korte broek en korte mouwen.”

Met dit werk op de teller opent Pidcock zijn seizoen half februari in enkele kleinere Spaanse koersen, waaronder de veeleisende Ruta del Sol, vijf dagen met een bergachtig profiel. Afgaande op wat we in Chili zagen, staat de basis meer dan solide.