“Misschien zien we in de Giro d’Italia een opener strijd” – Mikel Landa zet vraagtekens bij de verwachting dat Jonas Vingegaard met overmacht de Maglia Rosa pakt

De aanname richting de Giro d’Italia 2026 is duidelijk. Jonas Vingegaard start als topfavoriet, met Joao Almeida algemeen gezien als zijn naaste uitdager. Maar Mikel Landa is niet helemaal overtuigd dat het scenario zo rechtlijnig zal verlopen.

Terugblikkend op de dynamiek Vingegaard–Almeida in de Vuelta a España 2025, wijst Landa op een koers die net zozeer werd bepaald door vermoeidheid en parcoursontwerp als door hun onderlinge strijd.

“Ik denk dat bij de Vuelta, tussen de vermoeidheid na de Tour en de extreme zwaarte die ze dag na dag toevoegden, het spektakel wat beperkt werd. Uiteindelijk was hun duel in de laatste editie wat ingeperkt, dus misschien zien we in de Giro een opener strijd dan wat we zagen,” zegt Landa in gesprek met Marca.

Die voorzichtige nuancering is relevant. Waar velen verwachten dat Vingegaard de koers kan controleren bij afwezigheid van Tadej Pogacar, houdt Landa juist de deur open voor een minder voorspelbaar gevecht zodra de Giro begint.

Terwijl de grote namen het front van de koers kleuren, is Landa’s eigen perspectief beduidend nuchterder. De Spanjaard richt zijn ambities niet langer primair op een podiumplaats, maar schuift op naar een meer opportunistische aanpak.

“Het wordt steeds moeilijker, dus focus ik liever wat meer op het vechten voor een etappe, terwijl ik nog wel in het klassement meedraai, maar misschien zonder die obsessie om op het podium te staan.”

Die realismedoorbraak loopt rechtstreeks door in zijn verwachtingen voor de Volta a Catalunya, waar hij het opneemt tegen veel van dezelfde renners die ook de Giro zullen kleuren. “Van alles wat. Alleen in het ritme komen is niet meer genoeg; we zitten al in maart. Je moet ook de kansen grijpen die zich aandienen. Waarschijnlijk mis ik wat wedstrijdritme, en er zijn hele sterke rivalen, dus winnen wordt lastig, maar we moeten ons proberen te tonen.”

In plaats van één uitkomst na te jagen, positioneert Landa zich als een renner die reageert op het koersverloop, of dat nu betekent dat hij op etappes jaagt of simpelweg attent in de wedstrijd blijft

Die mentaliteitsverandering weerspiegelt zich ook in zijn veranderende plek binnen Soudal - Quick-Step. Niet langer de centrale klassementskopman, balanceert Landa nu competitie met ervaring, waarbij hij een jongere groep gidst en tegelijk op de weg blijft bijdragen.

“We hebben in de winter wat gesproken over wat mijn rol kon zijn, waar ik mezelf zag. Deze nieuwe generatie een beetje begeleiden, hen helpen, ervaring meebrengen en er als één van hen instaan. Dit team is altijd gegaan voor etappes en agressief koersen, en dat willen ze opnieuw: vechten voor etappes. Nu Remco er niet is, meer focussen op etappezeges.”

Het is een subtiele maar betekenisvolle verschuiving. De ploegidentiteit leunt weer richting agressie en opportunisme, en Landa’s rol sluit daarbij aan.

Terwijl zijn rol evolueert, blijft Landa’s vermogen om op topniveau mee te doen leunen op aanpassing en routine. “Vermogen is bijvoorbeeld sinds mijn profdebuut onderdeel van mijn carrière, dus daar ben ik aan gewend. Maar nieuwere trends, zoals hitte-acclimatisatie, liggen me lastiger. Voeding ook, maar in het algemeen heb ik me zoveel mogelijk aangepast.”

Die ervaring kleurt ook zijn blik op wat nodig is om in het moderne wielrennen te blijven staan. “Veel opoffering en herstelvermogen. Ons succes, onze prestaties, zijn gebaseerd op dagelijkse recuperatie, of het nu is om piekvorm te halen of van blessures te herstellen. In ons hoofd gaat het altijd om doorgaan, herstellen en weer op de fiets stappen.”

Hoe lang dat proces nog doorgaat, houdt Landa zelf open. “Ik weet het niet. In mijn hoofd wil ik doorgaan. We zullen gedurende het jaar zien of het hier is of ergens anders, en onder welke voorwaarden, maar op dit moment is mijn idee om door te gaan.”

Voor nu ligt de focus op Catalonië en wat dat prijsgeeft richting de Giro. En als Landa gelijk krijgt, wordt de strijd om de Maglia Rosa mogelijk minder rechttoe rechtaan dan velen verwachten.