“Mijn grootste droom is simpelweg een zorgeloos seizoen” – Na jaren vol tegenslag hoopt Wout van Aert op rust in 2026

Wout van Aert jaagt in 2026 niet op een slogan. Hij jaagt op opluchting en een einde aan de pech die hem de voorbije jaren hardnekkig heeft achtervolgd.

Na seizoenen die evenzeer werden getekend door valpartijen, ziekte en gedwongen pauzes als door podiums en zeges, heeft de Visma-kopman zijn grootste ambitie teruggebracht tot iets eenvoudigs.

“Mijn grootste droom is simpelweg een zorgeloos seizoen,” zei hij in het officiële persbericht van Team Visma | Lease a Bike, waarin zijn en de ploegplannen voor 2026 worden uitgetekend.

Niet zorgeloos als in gemakkelijk. Zorgeloos als in ononderbroken.

Van Aerts recente jaren lezen als een cyclus van opbouw en plots stilvallen.

In het voorjaar van 2024 ging hij zwaar onderuit in Dwars door Vlaanderen. Meervoudige breuken haalden hem weg uit de kasseiklassiekers net toen de vorm piekte. Later dat jaar, in de Vuelta a España, ging hij opnieuw tegen de grond en moest hij opgeven terwijl hij zowel het punten- als bergklassement aanvoerde. Hij verliet Spanje met een knieblessure en onafgewerkt werk.

Zelfs toen de wegcampagne stabiliseerde, volgde de pech hem de winter in. Dit crossseizoen eindigde abrupt na een zware val op sneeuw in het duel met Mathieu van der Poel. Hij brak zijn enkel, moest onder het mes en zette opnieuw vroegtijdig een streep door de winter, met alweer een reset in zijn kalender.

Ziekte, valpartijen, operaties en heropbouwen zijn een patroon geworden. Die voorgeschiedenis geeft gewicht aan zijn woorden dat hij vooral een seizoen wil dat in zijn natuurlijke ritme kan verlopen.

Ondanks alles schroeft Van Aert niet terug. “In het voorjaar wil ik er staan van Omloop Het Nieuwsblad tot en met Roubaix. Ik wil me overal tonen en elke kans grijpen die op mijn pad komt,” zei hij.

In 2026 keert hij ook terug naar koersen die hem emotioneel raken. “In tegenstelling tot de recente seizoenen sta ik weer aan de start van de Italiaanse klassiekers Strade Bianche en Milan–San Remo,” legde hij uit. “Ik reken Strade Bianche en Milan–San Remo tot de mooiste koersen van het seizoen, dus die wil ik in 2026 zeker niet missen.”

De Monuments blijven de as waar zijn voorjaar om draait. “Natuurlijk blijven monumenten als de Ronde van Vlaanderen, Parijs–Roubaix en Milano–San Remo de hoofddoelen van het seizoen, maar elke andere koers waarin ik start betekent ook veel voor me.”

En naast ambitie is er iets persoonlijks. “Een Monument winnen in 2026 zou de kers op de taart van mijn carrière zijn.”

Van Aert spreekt niet over de Tour de France als een plicht. Voor hem is het een plek waar nog altijd kansen liggen. “Als ik naar het Tour-parcours kijk, springt de ploegentijdrit er meteen uit,” zei hij, terugblikkend op zijn eerste Tour in 2019, die ook met een ploegentijdrit begon. “Die wonnen we. Dat blijft een heel bijzondere herinnering.”

Voor 2026 ziet hij meer dan alleen een dienende rol. “Komend seizoen hebben we een sterke selectie en ik zie ook meerdere kansen om zelf voor ritwinst te gaan.”

Na de Tour draagt zijn programma emotionele lading. “Ik heb nog onafgewerkt werk in de Vuelta,” zei hij glimlachend. “Het was een pijnlijke exit in 2024, maar ik keer terug met veel motivatie.”

Die koers is meer dan louter revanche. Het is voorbereiding. “Het World Championships in Canada spookt al lang door mijn hoofd. Ik zie de Vuelta als de ideale voorbereiding om daar op mijn beste niveau te zijn.”

Van Aert vraagt de sport niet om mild te zijn. Hij vraagt dat ze ophoudt hardvochtig te zijn.

Na jaren vol breuken, operaties, ziekte en afgebroken momentum is de ambitie onder elk doel, elk Monument en elke Grote Ronde dezelfde.

Een seizoen dat stroomt. Als dat lukt, gelooft hij dat de rest volgt.